وینکل

فروشگاه چندمنظوره ی وینکل

وینکل

فروشگاه چندمنظوره ی وینکل

فروش انواع تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی

پیوندهای روزانه

۴۵ مطلب با موضوع «زناشویی» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

همه چیزهایی که باید در مورد مراقبت از خودتان در هفته بعد از زایمان بدانید. بارداری با تغییرات جسمی و روانی زیادی همراه استهمه چیزهایی که باید در مورد مراقبت از خودتان در هفته بعد از زایمان بدانید. بارداری با تغییرات جسمی و روانی زیادی همراه است؛ از شکل ظاهری بدن گرفته تا عملکرد ارگان‌های داخلی همه دستخوش تغییرات شگفت‌انگیزی می‌شوند و زمینه را برای تولد تازه‌واردی به این دنیا فراهم می‌کنند. بعد از اتمام عمل زایمان مدتی طول می‌کشد تا بدن از هر نظر به حالت اولیه خود بازگردد بنابراین مادر نباید توقع داشته باشد ظرف یکی، دو هفته همه چیز درست شود.

معمولا شش تا هشت هفته بعد از تولد نوزاد، بدن مادر سازوکار عادی خودش را بازمی‌یابد اما این موضوع بستگی به این دارد که در هفته‌های اول بعد از زایمان چطور از خود مراقبت کرده باشد.

مراقبت‌های بهداشتی

مراقبت‌های بهداشتی اهمیت بسیار زیادی پس از زایمان دارد. با استفاده از موارد زیر می‌توانید بعد از زایمان طبیعی، مراقبت‌های لازم را برای نگهداری از زخم بخیۀ پرینه؛ در صورت وجود و همین‌طور کنترل خونریزی انجام دهید:

بخیه: در زایمان طبیعی ممکن است ناحیۀ پرینه را تا حدود دو سانتی‌متر برای خروج نوزاد باز کنند و بعد بخیه بزنند. این بخیه به اندازۀ بخیۀ سزارین، عمیق نیست و به همین دلیل در مدت زمان کوتاهی جوش می‌خورد. اگر بتوانید به خوبی از زخم خود محافظت کنید، می‌توانید انتظار داشته باشید که با گذشت حدود یک هفته تا ۱۰ روز، دیگر خبری از بخیه و زخم نباشد. نکات زیر می‌تواند برای نگهداری از این بخیه‌ها در روزهای پس از زایمان مفید باشد:

  • روی بخیه‌هایتان ننشینید.
  • برای جلوگیری از باز شدن بخیه‌ها، بهتر است تا خوب شدن زخم، روی یک بالش طبی حلقوی بنشینید.
  • بهتر است از توالت ایرانی استفاده کنید.
  • بعد از دستشویی، زخم را با آب ولرم بشویید و سپس با باد سشوار آن را خشک کنید.
  • اگر نخواستید از سشوار استفاده کنید، هر بار از یک حولۀ تمیز و نرم استفاده کنید.
  • روزانه چند دقیقه در محلول آب و بتادین در لگنی کاملاً تمیز بنشینید.
  • ساعاتی در روز بدون لباس زیر دراز بکشید تا زخمتان هوا بخورد.
  • در روزهای اول زیاد روی پاهایتان نایستید.
  • زخم را دستکاری نکنید و بدون اجازۀ پزشک روی آن پماد، کرم یا لوسیون نزنید.

خونریزی: خونریزی پس از زایمان، در هر دو نوع زایمان طبیعی و سزارین وجود خواهد داشت، اما معمولاً در زایمان طبیعی بیشتر از سزارین است و احتمالاً شما بعد از یک زایمان طبیعی مدت زمان بیشتری لکه‌بینی و خونریزی دارید. همچنین در صورت داشتن بخیه در ناحیۀ پرینه، مراقبت‌های لازم در مورد خونریزی پس از زایمان طبیعی نیاز به رعایت و توجه بیشتری دارد. به‌طورکلی برخی از مراقبت‌های لازم برای خونریزی پس از زایمان شامل موارد زیر است:

  • از نوار بهداشتی ساده و بزرگ؛ بدون پودر جاذب یا رویۀ مشبک استفاده کنید.
  • هرگز از تامپون استفاده نکنید.
  • لباس زیر تنگ به همراه نوار بهداشتی، از رسیدن هوا به زخم جلوگیری و روند خوب شدن زخم را کند می‌کند.
  • نوار یا پد بهداشتی خود را هر دو تا چهار ساعت یک بار عوض کنید.
  • در صورت وجود زخم، از تجمع خون روی زخم این ناحیه جلوگیری کنید.

همچنین اگر تب یا لرز داشتید یا خونریزی و ترشحات واژن شما بدبو بود ممکن است دچار یکی از عفونت‌های پس از زایمان‌ شده باشید که لازم است با پزشک تماس بگیرید. همچنین در صورت کاهش پیدا نکردن خونریزی یا ادامۀ خونریزی به رنگ قرمز روشن بعد از هفتۀ اول زایمان، با ماما یا پزشکتان تماس بگیرید.

بعد از زایمان چه بخوریم؟

رژیم غذایی خانمی که وضع حمل کرده است، نقش تعیین‌کننده‌ای را در سلامت او و نوزاد بازی می‌کند. در دوران بارداری مادر علاوه بر تامین نیازهای بدن خود باید نیازهای جنین را هم برطرف می‌کرد. این ضرورت بعد از تولد نوزاد از بین نمی‌رود و مادر به علت شیردهی موظف است با همان حساسیت مواد غذایی لازم برای خود و نوزاد را مصرف کند. قبل و بعد از زایمان همه دسته‌های غذایی باید در رژیم فرد گنجانده شود. لبنیات، پروتئین، نان و غلات، میوه و سبزیجات باید هرروز و مستمر مصرف شوند. باتوجه به اینکه مادر در دوران شیردهی به سر می‌برد، بهتر است حتی کمی بیش از قبل لبنیات (به‌خصوص شیر) بخورد. ضمن اینکه واضح و آشکار است که مصرف غذاهای مضری همچون فست‌فودها ممنوع است.

پس سعی کنید در طول روز مواد غذایی لازم و مفید را دریافت کنید. نکات زیر می‌تواند در داشتن یک تغذیۀ خوب به شما کمک کند:

  • مواد غذایی حاوی فیبر بالا مثل برنج قهوه‌ای، نان سبوس‌دار و سبزیجات بخورید.
  • دو بار در هفته ماهی قزل‌آلا یا سالمون بخورید.
  • انجیر خشک، برگۀ زردآلو یا هلو مصرف کنید.
  • میوه‌هایی مثل انواع توت‌ها و پرتقال را در میان‌وعده‌های خود قرار دهید.
  • برخلاف تصور، کاچی به دلیل چرب بودن غذای مناسبی برای روزهای بعد از زایمان نیست.
  • لبنیات کم‌چرب مصرف کنید.
  • مایعات زیاد و آب میوۀ خانگی بنوشید.
  • به سالاد و غذاها، روغن زیتون اضافه کنید.

کاچی به از همه چی؟


در خانواده‌های ایرانی پختن کاچی برای زائو به یک سنت تبدیل شده. تا آنجا که اگر مادران جوان امروزی تمایلی به خوردن کاچی نداشته باشند، اطرافیان خوردنش را مثل یک دارو تجویز می‌کنند و با اصرار آن را به خوردشان می‌دهند اما حقیقت این است که غذاهای چرب برای کسی که تازه وضع حمل کرده، خوب نیست و تنها فایده‌اش اضافه وزن برای مادر است، چون کاچی غذای پرکالری و بسیار چربی است و باتوجه به کم‌تحرکی مادر در هفته اول، در بدن ذخیره می‌شود.

چطور وزن کم کنیم؟


اگر مادری گروه‌های اصلی غذایی را در رژیم روزانه‌اش داشته باشد، دیگر نیازی به دریافت کالری از منبع دیگری ندارد. در اصل بنا بر این است که فرد بعد از زایمان وطی شش ماه به مرور به وزن طبیعی و اولیه پیش از بارداری برسد. بخشی از کاهش وزن زمان تولد نوزاد اتفاق می‌افتد. جفت، آب، خون و خود جنین از بدن مادر خارج شده و چیزی حدود پنج یا شش کیلوگرم در همین مرحله از وزن مادر کم می‌شود. در ادامه این خود شما هستید که باید با مراقبت درست و علمی به‌تدریج وزن‌تان را پایین بیاورید.

بستن شکم، شکم را جمع می‌کند؟


غالبا تصور می‌شود که با بستن شکم آن هم به‌طور محکم، شکم زائو به‌اصطلاح جمع یا سفت می‌شود، به همین دلیل مادر به محض مرخصی از بیمارستان شال محکمی به کمر می‌بندد؛ درحالی‌که طی بارداری و زایمان عضلات دیواره شکم تغییر کرده‌اند و تنها ورزش می‌تواند این عضلات را سفت و درنتیجه شکم را جمع کند؛ البته اگر بستن شکم آن‌قدر محکم نباشد که بخیه‌ها را اذیت کند، منعی وجود ندارد و ممکن است در کنار ورزش تا حدی تاثیر بگذارد.

چه ورزشی مناسب است؟


کسی که زایمان طبیعی کرده است از همان روز اول می‌تواند ورزش را شروع کند، ولی در صورت انجام عمل سزارین، تشخیص زمان شروع به عهده مادر است. هر وقت درد و سوزش محل زخم بهبود پیدا کرد، یعنی بدن شما توان ورزش را دارد. از پنج یا 10 دقیقه شروع کنید و کم‌کم به 20دقیقه ورزش در روز برسید. درازونشست ساده، ابتدایی‌ترین حرکتی است که معمولا همه از عهده‌اش بر‌می‌آیند. می‌توانید پاها را سمت شکم خم کنید، کمی نگه دارید و آنها را دراز کنید. تکرار این عمل ورزش محسوب می‌شود و برای‌تان مفید است.

با بخیه‌ها چه کنیم؟


مراقبت از بخیه‌ها در هفته اول بعد از زایمان مهم است چون زخم تازه است و اگر عفونت کند یا دچار هر مشکل دیگری شود، سلامت مادر را به خطر می‌اندازد و مانع از رسیدگی درست او به نوزاد می‌شود. محل بخیه‌های زایمان را باید تمیز نگه دارید. به این منظور بخیه‌ها را روزانه سه بار می‌توانید بشویید. برای شست‌وشو از محلول بتادین رقیق و آب استفاده کنید و این دو را با نسبت یک به 9 با هم مخلوط کنید؛ یعنی به ازای هر یک واحد بتادین 9 لیوان آب اضافه کنید.

مادر از کی می‌تواند حمام برود؟


آلودگی حتی در حالت عادی زمینه‌ساز ابتلا به بیماری‌هاست؛ چه برسد به وضعیت حساس مادری که به‌تازگی وضع حمل کرده است. برای حمام کردن مادر هیچ مانعی وجود ندارد و می‌توانید روزی یک بار دوش ملایم بگیرید، اما توصیه می‌شود که در حمام از مواد شوینده و محصولات بهداشتی همیشگی‌تان استفاده نکنید زیرا ممکن است باعث سوزش و درد زخم‌های‌تان شوند. به جای استفاده از شامپو و صابون همیشگی بدن خود را با صابون و شامپوی بچه بشویید. به علاوه سعی کنید حمام‌تان طولانی نشود و خسته‌تان نکند.

کی راه برویم؟


در زایمان طبیعی پس از اینکه نوزاد به دنیا آمد و بخیه‌ها زده شدند، مادر می‌تواند چند قدمی تا اتاق یا تختش راه برود؛ یعنی در این مورد هیچ محدودیتی ندارد و اساسا یکی از ویژگی‌های زایمان طبیعی کوتاه و آسان بودن دوران نقاهت آن است. غیر از آن هر وقت مادر احساس راحتی کند و بخواهد راه برود، می‌تواند این کار را با خیال راحت انجام بدهد چون هیچ آسیبی متوجه او نخواهد شد و برایش مفید هم هست، اما کسانی که عمل سزارین می‌کنند چون با بیهوشی جنرال یا بی‌حسی اسپاینال وضع حمل می‌کنند بین 8 تا 12 ساعت بعد از زایمان می‌توانند راه رفتن را شروع کنند.

چطور مانع ابتلا به یبوست پس از زایمان شویم؟


بعضی‌ها بنا به عادت گوارشی‌شان در حالت عادی هم دچار یبوست می‌شوند. این قبیل افراد باید حتما قبل از بارداری و زایمان این بیماری را درمان کنند، چون در بارداری فشار فیزیکی بر روده‌ها وارد می‌شود و احتمال ابتلا به یبوست بالا می‌رود. این مسئله با توجه به بی‌تحرکی یا کم‌تحرکی مادر پس از زایمان بیشتر می‌شود. چون فشار فیزیکی از بین رفته ولی برگشتن بدن به روال طبیعی خود مدتی طول می‌کشد. اگر فرد در روزهای اول پس از زایمان مواد غذایی حاوی فیبر مصرف کند، مایعات فراوان بنوشد و حتما تحرک داشته باشد و راه برود، احتمال اینکه دچار یبوست شود به حداقل می‌رسد.

 

چطور عوارض شیردهی را کنترل کنیم؟


– برای اینکه در نوک سینه شقاق ایجاد نشود، بعد از هر نوبت شیردهی چند قطره از شیر را روی نوک سینه بریزید و ترجیحا آن را خشک نکنید و نپوشانید.

– یک سری پدهای بهداشتی مخصوص شقاق وجود دارند که با گذاشتن آنها روی نوک سینه این مشکل تا حد زیادی بهبود پیدا می‌کند. می‌توانید این پدها را از داروخانه تهیه کنید و به کار بگیرید.

– لباس‌های پلاستیکی و نایلونی نپوشید؛ بهتر است لباس نخی بپوشید که مانع از عبور و مرور هوا نمی‌شود.

– ترکیباتی هستند که مانع بروز زخم در نوک سینه می‌شوند، مثل نشاسته گیاهی یا پارافین سفید که در داروخانه‌ها پیدا می‌شوند. اگر آنها را روی نوک سینه بگذارید از خشک شدن پوست نوک سینه و زخم شدنش جلوگیری می‌کند.

–  از هر دو سینه شیر بدهید؛ این کار باعث می‌شود دچار التهاب سینه نشوید.

–  هنگام شیر دادن تمام هاله قهوه‌ای را در دهان نوزاد بگذارید و تا وقتی نوزاد سیر نشده سینه را از دهانش در نیاورید.

درمان کم‌خونی پس از زایمان چیست؟


مادر طی عمل زایمان مقداری خون از دست می‌دهد و پس از آن دچار کم‌خونی می‌شود. عموما توصیه می‌شود در پایان هفته اول پس از زایمان مادر برای چکاپ کلی به پزشک مراجعه کند. در این مراجعه نسخه‌ای شامل مسکن‌ها و مکمل‌ها به مادر داده می‌شود که با مصرف آنها بسیاری از مشکلات برطرف می‌شوند. مادر پس از وضع حمل باید هر روز قرص آهن و مکمل غذایی مصرف کند. مصرف گوشت قرمز و جگری که خوب پخته شده باشد، به خون‌سازی بدن مادر کمک فراوانی می‌‌کند. مادران گیاهخوار در این مورد دچار کمبودهای شدید و ناراحتی‌های زیادی می‌شوند؛ به هیچ وجه این غذاها و مکمل‌ها را از برنامه روزانه‌تان حذف نکنید.

فعالیت‌های خانه‌داری

مادرانی که طبیعی زایمان کرده‌اند، زودتر از مادران سزارینی بهبود می‌یابند و می‌توانند یک روز بعد از زایمان راه بروند و فعالیت کنند. اما لازم است که به بدنتان فرصت کافی برای بهبود کامل را نیز بدهید و بلافاصله پس از زایمان فعالیت‌های سنگینی را شروع نکنید. بعضی از مادران از قوی نشان دادن خود لذت می‌برند و بعضی دیگر به دلیل وجود یک بچۀ دیگر، استراحت را از خودشان می‌گیرند. اما باید بدانید که پس از زایمان لازم است استراحت کافی داشته باشید. برخی از مواردی که باید طی این روزها رعایت کنید شامل موارد زیر است:

  • اجسام خیلی سنگین را بلند نکنید.
  • از فعالیت‌های زیاد و خسته‌کننده پرهیز کنید.
  • خودتان را مجبور به آشپزی‌های طولانی نکنید.
  • مراقبت از دیگر کودکان را به کمک همسر یا شخص دیگری انجام دهید.
  • شما می‌توانید از اطرافیان برای پر کردن یخچال و آوردن وعده‌های غذایی درخواست کمک کنید.

موارد نیازمند تماس با پزشک

اولین مراقبت پزشکی در روز اول تا سوم پس از زایمان انجام می‌شود. پس از ترخیص شما از بیمارستان بعد از یک زایمان طبیعی، لازم است دوباره در روز سوم به بیمارستان مراجعه کنید. همچنین اولین مراقبت مربوط به نوزاد بعد از ترخیص، بین روزهای سوم تا پنجم بعد از زایمان انجام می‌شود. سپس به دنبال آن، مراقبت دوم پس از زایمان بین روز ۱۰ تا ۱۵ بعد از زایمان و مراقبت سوم در روزهای ۳۰ تا ۴۲ بعد از زایمان انجام می‌شود که بهتر است در مورد آنها اطلاعات کافی داشته باشبد. غیر از این مراقبت‌ها که تاریخ مشخصی دارد، پس از رفتن به خانه بعد از یک زایمان طبیعی، در صورت داشتن هر کدام از موارد زیر، لازم است فوراً با پزشکتان تماس بگیرید:

  • تب، حتی تب خفیف
  • کاهش نیافتن خونریزی بعد از هفتۀ اول پس از زایمان
  • درد شدید یا رو به افزایش در ناحیۀ واژن
  • درد زیاد در ناحیۀ پرینه
  • درد یا حساسیت در یک قسمت از سینه
  • درد در قفسۀ سینه یا سرفۀ همراه با خون
  • احساس تنگی نفس
  • درد یا سوزش هنگام دفع ادرار
  • ترشحات بدبو از واژن
  • درد شدید یا مداوم در پا
  • حساسیت به لمس پا
  • احساس گرما در هر ناحیه از پا
  • سردرد شدید و قطع‌نشدنی
  • استفراغ شدید یا مداوم
  • مشکلات بینایی مثل دوبینی، تاری و کاهش دید یا وجود نقاط چشمک‌زن یا نورانی در محدودۀ دید
  • نشانه‌های شوک مثل سرگیجه، ضعف، ضربان قلب بالا یا تپش قلب، تنفس سریع یا کوتاه، رنگ‌پریدگی و احساس بی‌قراری یا سردرگمی
  • داشتن احساس اندوه و ناامیدی شدید
  •  
  •  

رابطه ی جنسی بعد از زایمان

تمام پدران لازم است بدانند که پزشکان توصیه می‌کنند برای شروع رابطۀ جنسی با همسرانشان بعد از زایمان آنها، بین چهار تا شش هفته بعد از زایمان صبر کنند، زیرا رحم و دهانۀ رحم در زمان زایمان تغییرات قابل توجهی پیدا می‌کند و بهبود یافتن آن زمان می‌برد. همچنین بافت داخلی رحم، به خصوص ناحیه‌ای که جفت به آن متصل است، در طول دوران بهبود در برابر عفونت آسیب‌پذیر خواهد بود و رابطۀ جنسی زودهنگام از طریق واژن باعث ورود باکتری و بروز عفونت در بدن مادران می‌شود. در این مطلب می‌توانید با زمان مناسب‌تر برای شروع رابطۀ جنسی و توصیه‌هایی برای فعالیت جنسی بی‌خطر در هفته‌های اول زایمان آشنا شوید.

زمان مناسب‌تر برای شروع مجدد رابطۀ جنسی

زنان بعد از زایمانشان خونریزی واژینال دارند که اتفاقی طبیعی است و بین دو تا هشت هفته ادامه دارد. در چند روز اول بعد از زایمان، خونریزی ممکن است کمی بیشتر باشد و در هفته‌های بعد، میزان آن به تدریج کمتر می‌شود و رنگ آن از قرمز روشن به صورتی و بعد به سفید مایل به زرد تغییر می‌یابد. اگر برای همسرتان اپیزیوتومی انجام شده باشد یا یک نوع پارگی داشته باشد، اجازۀ پزشک او برای شروع دوبارۀ رابطه اهمیت و لزوم زیادی دارد. اگرچه شروع رابطۀ جنسی پس از گذشت دو هفته بعد از زایمان محدودیت خاصی ندارد، اما عموماً برای جلوگیری از عوارضی مثل عفونت، توصیه می‌شود تا شش هفته پس از زایمان، از آمیزش جنسی خودداری کنید. بین روزهای ۳۰ تا ۴۲ بعد از زایمان، همسرتان برای سومین مراقبت پس از زایمان خود به پزشک مراجعه می‌کند. اگر بهبود او به خوبی پیش رفته باشد، می‌توانید آمیزش جنسی خود را بعد از آن دوباره شروع کنید.

توصیه‌هایی برای فعالیت جنسی بی‌خطر در هفته‌های اول

رابطۀ جنسی فقط شامل آمیزش نیست. اگر همسرتان آمادگی رابطۀ جنسی را ندارد، می‌توانید با تماس، در آغوش گرفتن، بوسیدن، ماساژ، نوازش یا حتی گرفتن دست‌های یکدیگر ارتباطتان را حفظ کنید. توجه به برخی توصیه‌ها و رعایت آنها برای شروع فعالیت جنسی بی‌خطر پس از زایمان شامل موارد زیر است:

آمادگی زنان: آمادگی احساسی و جسمی برای رابطۀ جنسی، ممکن است فاصلۀ زیادی از یکدیگر داشته باشد. حتی بعد از گذشت شش هفته و حتی اگر پزشک به همسرتان اجازۀ برقراری مجدد رابطۀ جنسی را داده باشد، شاید او آمادگی این کار را نداشته باشد. شاید از درد بترسد، به زمان بیشتری نیاز داشته باشد یا بیش از حد خسته باشد. اما این تمایل به تدریج برمی‌گردد و بیشتر زوج‌ها بعد از مدتی به روابط جنسی عادی خود برمی‌گردند. بهترین کاری که می‌توانید بکنید این است که صبور باشید و به یکدیگر محبت کنید.

جلوگیری از بارداری: زنان ممکن است بلافاصله بعد از زایمان قابلیت باروری نداشته باشند، به خصوص اگر به نوزاد شیر بدهند. اما پیش‌بینی این موضوع که چنین وضعیتی تا چه مدت ادامه دارد تقریباً غیرممکن است. شاید همسرتان تا ماه‌ها بعد از زایمان قاعدگی نداشته باشد، اما اولین تخمک بعد از زایمان، پیش از شروع اولین قاعدگی در بدنش آزاد شود. این اتفاق در زنانی که شیر نمی‌دهند، حدوداً ۴۵ روز بعد از زایمان می‌افتد، اما ممکن است زودتر هم رخ دهد. تخمک‌گذاری دو هفته قبل از اولین قاعدگی بعد از زایمان رخ می‌دهد و اگر جلوگیری نکنید، این احتمال وجود دارد که همسرتان دوباره باردار شود. پس لازم است غیر از همسرتان، شما هم با پیشگیری از بارداری مجدد پس از زایمان به قدر کافی آشنا باشید.

گذاشتن خود به جای مادر کودکتان: همسرتان بعد از زایمان، هنوز نیروی کامل خود را به دست نیاورده است و آن انرژی‌ای را هم که دارد، صرف نگهداری از نوزاد می‌کند. اگر به کودک شیر می‌دهد نیز بدنش همیشه نیاز به انرژی دارد و اگر شیر ندهد، باز هم نگهداری از نوزاد کاری طاقت‌فرساست و شما نباید فراموش کنید که برای تولد فرزندتان، چندین ساعت خصوصی‌ترین اعضای بدنش در معرض دید دیگران قرار داشته است و به همین دلیل شاید رابطۀ جنسی برایشان مثل یک تقاضا برای برآورده کردن نیاز فردی دیگر به نظر برسد. پس طی مدتی که همسرتان، خود را با نقش جدیدش وفق می‌دهد، شاید انرژی کافی برای محبت جسمی را به شما نداشته باشد، اما این بدان معنا نیست که به اندازۀ قبل دوستتان ندارد. بسیاری از زوج‌ها دوران بعد از زایمان را با این که خیلی شهوانی نیست، به شدت رمانتیک می‌دانند. سعی کنید شما هم جزء این دسته باشید و از این لحظات در زندگی خود لذت ببرید.

معاشقه و رابطۀ احساسی: همسر شما حالا مادر شده است و با این که یکدیگر را دوست دارید، کم‌کم عاشق فرد جدیدی می‌شوید که با هم او را به این دنیا آورده‌اید، پس به همسر و مادر کودکتان عشق بورزید. این دوران برای هر دوی شما شگفت‌آور، مسحورکننده و البته کمی طاقت‌فرساست. بدن همسرتان رو به بهبود است و هر دو کمبود خواب دارید و سعی می‌کنید خودتان را با شادی‌ها و استرس‌های عضو جدید خانواده وفق بدهید. بنابراین اگر شما آمادگی رابطۀ جنسی را دارید و همسرتان ندارد، راه‌حل، ابراز عشق با رابطۀ حسی است. در ابتدا بهتر است همه چیز را خیلی ساده برگزار کنید، مثلاً فقط در آغوشش بگیرید و به او یادآوری کنید که برایتان جذاب است تا به جای حس مادرانه، احساس زن بودن کند. شاید مدتی طول بکشد تا زندگی به حالت عادی برگردد، اما بالاخره زمانی می‌رسد که رابطۀ جنسی دوباره به بخش مهمی از زندگی‌تان تبدیل می‌شود، پس بهتر است هرچه زودتر این نکته را باور کنید.

در آخر نیز فراموش نکنید که آرام پیش بروید و بگذارید همسرتان سرعت رابطه را کنترل کند، زیرا ممکن است هنوز درد یا ترس از درد داشته باشد. خانم‌ها بعد از زایمان به تحریک بیشتری برای شروع رابطه نیاز دارند، به خصوص اگر به نوزاد شیر بدهند. آمادگی این را نیز داشته باشید که فرزندتان ممکن است در بدترین زمان ممکن از خواب بیدار شود و شروع به گریه کند. اما نگذارید این مانع از برنامه‌ریزی و تلاشتان برای معاشقه شود و یادتان باشد که شما حالا غیر از مرد بودن، یک پدر هم هستید.

تغییرات اندام های جنسی بعد از زایمان

شاید به دلیل تغییراتی که در اندام شما ایجاد شده نگران این هستید که دیگر برای شوهرتان جذاب نباشید. پس بهتر است که در این مورد با همسرتان صحبت کنید. ممکن است عدم تمایل همسرتان به برقراری رابطه به خاطر نگرانی او درباره دردناک بودن رابطه جنسی برای شما باشد.

حدود 4 تا 6 هفته پس از زایمان اغلب اعضای دستگاه تناسلی بدنتان به حالت عادی برمی‌گردند و بخیه‌ها التیام پیدا می‌کنند. مدتی طول می‌کشد تا واژن به حالت طبیعی برگردد چون در حین زایمان بسیار کشیده می‌شود ولی بعد از آن شروع به جمع شدن می‌کند (هر چند ممکن است به حالت قبل از زایمان برنگردد.) همچنین تغییراتی مثلا شل شدن، افتادگی و حساسیت نیز در سینه‌هایتان ایجاد می‌شود. از طرفی به دلیل اینکه ترشح هورمون استروژن با شیردهی مهار می‌شود، خشکی واژن اتفاق می‌افتد. پس در این مدت از ژل‌های مرطوب کننده استفاده کنید. گاهی اوقات پارگی بخیه می‌تواند باعث درد طولانی مدت شود پس در این باره با پزشک خود صحبت کنید.

ضرورت آگاهی از تغییرات بعد از زایمان

آگاهی از تغییرات بعد زایمان باعث می‌شود که در ارتباط با شوهرتان احساس گناه نکنید و از سرزنش کردن خود دست بردارید. همچنین همسرتان نیز متوجه می‌شود که شما او را کنار نگذاشته‌اید. اگر پرهیز آمیزشی دراز مدت دارید، بهتر است که دلایل آن مورد بررسی قرار گیرد تا زودتر بتوانید به حالت طبیعی قبل از زایمان برگردید.

نقش شوهر در آغاز اولین نزدیکی

بارداری و زایمان باعث خستگی شدید شما می‌شود پس همکاری همسرتان در مراقبت از کودک به کاهش خستگی ناشی از شب بیداری‌هایتان کمک می‌کند. مسلما در هنگام خستگی، خواب را به رابطه جنسی ترجیح می‌دهید. با شوهرتان در مورد احساساتا و نگرانی‌های خود صحبت کرده و راه ارتباطی خود را نبندید. آگاهی او از وضعیت شما و درک این موضوع باعث افزایش حمایت از طرف همسرتان می‌شود. مردها با برقراری رابطه جنسی، از نظر احساسی و هیجانی به همسر خود نزدیک می‌شوند پس صحبت کردن با او بسیاری از سو تفاهم‌ها را از میان برمی‌دارد. شیردهی موجب ایجاد دلبستگی بین مادر و نوزاد می‌شود پس شاید در این شرایط شوهرتان را پس بزنید. ولی توجه داشته باشید که سپری کردن زمانی با او در تداوم یافتن احساس صمیمیت ضروری است.

تاثیر نوزاد در رابطه جنسی بعد از زایمان

اگر شما و شوهرتان با آمادگی و پذیرش صاحب بچه شده باشید مشکلات کمتری در ارتباط با تاثیر نوزاد در رابطه جنسی خود خواهید داشت. به خصوص اگر در زمینه نگهداری از کودک به توافق رسیده باشید. یکی دیگر از مشکلاتی که ممکن است با آن رو به رو شوید این است که در هنگام برقراری رابطه جنسی، گریه‌های نوزاد شروع شده و در شما استرس ایجاد کند. بهتر است شیر بچه را بدهید، پوشکش را عوض کنید و زمانی که به خواب می‌رود رابطه جنسی خود را شروع کنید. همچنین می‌توانید از اطرافیان خود برای نگهداری از او کمک بگیرید.

سخن آخر

اگر هنوز آمادگی لازم برای برقراری رابطه جنسی را کسب نکرده‌اید، خود را سرزنش نکنید. سعی کنید فضای عاطفی مناسبی با همسر خود برقرار کرده و زمان بیشتری را با هم سپری کنید. نرمش عضلات کف لگن، به افزایش رضایت رابطه زناشویی کمک می‌کند. در این حرکت، عضلات به صورت پیوسته منقبض و منبسط می‌شوند. در ابتدا با دفعات کم شروع کرده و به تدریج دفعات تکرار و طول انفباض و انبساط را بیشتر کنید.

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

واژینیسموس یا عدم موفقیت به نزدیکی چیست؟

واژینیسموس که اغلب به آن واژینیسم هم گفته می شود، اصطلاحی است که برای توصیف حالت انقباض غیر ارادی عضلات ناحیه واژن در هنگام دخول به کار می رود که این وضعیت می تواند دائمی یا عود کننده باشد.

این مشکل می تواند زندگی شما را به طور کامل مختل کند و منجر به ناراحتی، از دست دادن اعتماد به نفس و مشکلات در روابط بین زوجین شود. این مشکل همچنین می تواند مانعی بر سر راه فرزند دار شدن شما باشد. این وضعیت همچنین می تواند معاینات لگنی یا رحمی را دشوار یا غیر ممکن کند.

انواع واژینیسموس

بر اساس زمان ایجاد 2 نوع واژینیسموس وجود دارد.

واژینیسموس اولیه      

واژینیمسوس اولیه از ابتدا با فرد بوده و او همیشه این مشکل را داشته است. معمولا این زنان در اولین رابطه جنسی خود متوجه وجود این مشکل می شوند. شریک جنسی قادر به وارد کردن آلت تناسلی خود به واژن نیست. حتی ممکن است حسی شبیه به برخورد به یک دیوار را در دهانه واژن داشته باشد.

دراین شرایط زن ممکن است احساس درد و انقباض عضلانی شدید داشته باشد و از شدت درد نفسش بند بیاید و وقتی تلاش برای دخول متوقف شود درد و انقباض هم از بین می روند.

واژینیسموس ثانویه

این حالت زمانی اتفاق می افتد که زن فعالیت های جنسی طبیعی را در گذشته تجربه کرده است اما به دلایلی در مقطعی دچار این مشکل شده باشد.

واژینیسموس ثانویه معمولا به دلیل مشکل یا اتفاقی خاص مانند عفونت ، یائسگی ، اتفاق آسیب زا (مثل تجاوز )، ابتلا به یک بیماری ، مشکلات در رابطه ، جراحی یا زایمان دارد.

گاهی حتی پس از رفع همه مشکلات جسمی اگر بدن و عضلات لگن نسبت به این پاسخ شرطی شده باشد ممکن است باز هم درد و انقباض ادامه پیدا کند.

واژینیسموس را از نظر شرایط ایجاد را هم می توان به دو دسته کامل و موقعیتی تقیسم کرد.

واژینیسموس کامل

این نوع از واژینیسموس همیشه و در هر شرایطی وجود دارد و ورود هر شیئی باعث تحریک آن می شود.

واژینیسموس موقعیتی

این نوع از واژینیسموس فقط در شرایط خاصی بروز پیدا می کند. مثلا ممکن است فقط حین رابطه ی جنسی رخ دهد اما در زمان معاینه ی پزشکی یا وارد کردن تامپون اتفاق نیفتد.

علائم اصلی واژینیسموس کدامند؟

علامت اصلی واژینیسموس منقبض شدن غیر ارادی واژن است که می تواند دخول را دشوار یا حتی غیر ممکن کند.

علائم این مشکل در میان زنان متفاوت است. واژینیسموس درجات مختلفی دارد. برخی زنان قادر به وارد کردن هیچ چیزی در واژن خود نیستند زیرا به طور کامل بسته می شود، در حالی که بقیه می توانند تامپون را وارد واژن خود کنند اما قادر به برقراری رابطه جنسی نیستند و زنان دیگری هم هستند که قادر به برقراری رابطه جنسی هستند اما این رابطه برایشان بسیار دردناک است. جالب است بدانید که شما می توانید از بهترین پوزیشن مناسب واژینیسموس برای برقراری رابطه استفاده کنید.

دیگر علائم واژینیموس می توانند شامل موارد زیر باشند:

• احساس سوزش در هنگام دخول یا وارد کردن چیزی به واژن• ترس شدید از دخول و درد که موجب می شود خانم از رابطه جنسی دوری کند• در صورت تلاش برای دخول، زن میل جنسی خود را از دست می دهد.

منقبض شدن واژن غیر داوطلبانه است و نمی توانید هیچ کاری برای متوقف کردن آن انجام دهید. بدن شما یاد گرفته که دخول را با درد مرتبط سازد و هرگاه که انتظار دخول یا وارد شدن چیزی را به واژن خود داشته باشید، عضلات واژن به عنوان واکنش محافظتی منقبض می شوند.

این حرف حقیقت ندارد که زنان مبتلا به واژینیسموس، دوست ندارند یا نمی خواهند که رابطه جنسی داشته باشند. بسیاری از زنان از رابطه نزدیک مثل پیشنوازی و معاشقه جنسی با همسرشان لذت می برند و در طی آن حتی ممکن است به ارگاسم برسند. مشکل آن جایی است که تلاش برای انجام دخول صورت می گیرد، در این نقطه واژن آنها بصورت غیر ارادی منقبض می شود.

چرا من واژینیسموس دارم؟

دلایل بسیاری وجود دارد که چرا عضلات واژن برخلاف میل زنان منقبض می شوند. مهم ترین این دلایل را در ادامه برای شما توضیح می دهیم.

تشکچه برقی گردن و شانه بیورر (beurer) آلمان مدل HK35

گاز طبی هیدروفیل مدل 8 و 16 لا

قرص لاغری هزال سینا فرآور ۶۰ عددی

فیزیوتول نقره

محصولات پشنهادی فروشگاه وینکل

1- مشکلات جنسیواژینیسموس اغلب با تجربه جنسی قبلی یا دیگر مشکلات جنسی مرتبط است.برای مثال، رابطه جنسی ناخوشایند قبلی یا معاینه توسط پزشک زنان در سن پایین می تواند منجر شود که بدن به شیوه ای محافظتی برای اجتناب از درد بیشتر واکنش نشان دهد. درک نادرست از رابطه جنسی یا احساس شرم از رابطه جنسی نیز می تواند در وقوع واژینیسموس سهیم باشند. 

برای مثال، افرادی با شرایط زیر معمولا با رابطه جنسی مشکل دارند:

• زنانی که در کودکی و نوجوانی شیوه تربیت بسیار سختگیرانه ای داشته اند و هیچگاه درباره رابطه جنسی آگاهی لازم را پیدا نکرده اند.• زنانی که به آنها گفته شده است که میل جنسی گناه است و رابطه جنسی بسیار دردناک است.• کسانی که تحت تاثیر تابوهای فرهنگی درباره رابطه جنسی قرار گرفته اند.• تعرض جنسی یا تجاوز نیز می توانند منجر به واژینیسموس شوند.

2- درد در هنگام رابطه جنسیاحساس درد در هنگام رابطه جنسی (مقاربت دردناک) می تواند منجر به واژینیسموس شود.موارد زیر می توانند منجر به رابطه جنسی دردناک شوند:

• ولوودینیا (اعصاب بیش از حد حساس در ناحیه ورودی واژن) تحریک شده باشد• جراحی در ناحیه تناسلی (مانند اپیزیاتومی در طی زایمان)• عفونت ناحیه تناسلی مانند کاندیدیاز (نوعی عفونت قارچی)، زگیل تناسلی یا تریکومونا که نوعی بیماری آمیزشی است که توسط نوعی انگل اتفاق می افتد.• پرتودرمانی ناحیه لگن• خشکی واژن که اغلب ممکن است در هنگام مصرف قرص ضدبارداری یا پس از یائسگی رخ دهد.• عدم تحریک جنسی قبل از رابطه جنسی• عوارض جانبی برخی داروها• زخم و پارگی کوچک در دهانه واژن• آندومتریوز یا بیماری التهاب لگن نیز ممکن است موجب درد در حین رابطه جنسی شوند که البته درد بیشتر در سمت لگن است.

3- موارد دیگرغیر از موارد بالا عوامل دیگری هم هستند که می توانند موجب واژینیسموس شوند. این عوامل عبارتند از:

• ترس از کوچک بودن واژن برای رابطه جنسی• ترس از بارداری• آسیب به واژن یا عضلات اطراف آن در حین زایمان• مشکل در روابط بین زوجین• خستگی یا افسردگی 

درد در هنگام نزدیکی غالباً نخستین نشانه‌ی واژینیسموس است. این درد فقط زمان دخول حس می‌شود و معمولاً، البته نه همیشه، پس از خارج کردن آلت برطرف می‌شود. بانوان دچار واژینیسموس ناراحتی را به صورت احساس پاره شدن واژن یا احساس اصابت ضربات متوالی توصیف می‌کنند. بسیاری از بانوان مبتلا به واژینیسموس هنگام وارد کردن تامپون یا زمان معاینه داخلی لگن نیز متحمل ناراحتی می‌شوند.

چرا بعضی از خانمها به واژینیسموس مبتلا می شوند؟

مسلما هیچ خانمی دوست ندارد که عضلات واژنش برخلاف میل او منقبض شود؛ اما یکسری از دلائل باعث بروز این مشکل در خانمها می شود. بنا بر یکی از موارد زیر خانمها به واژینیسموس مبتلا می شوند:سابقه جنسی و مشکلات دردناک گذشته، یکی از عوامل واژینیسم است. تجربه جنسی ناخوشایند یا دیگر مشکلات جنسی با واژینیسموس ارتباط مستقیمی دارد. مثلا اگر فرد در گذشته رابطه جنسی دردناک و ناخوشایندی را تجربه کرده باشید یا در سن پایین توسط پزشک زنان معاینه شده باشد، احتمال می رود که بدنش برای جلوگیری از درد بیشتر، واکنش نشان دهد و با این کار از امنیت و سلامت فرد محافظت کند. افرادی که درک نادرستی از رابطه جنسی دارند یا از برقراری رابطه جنسی احساس شرم می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به واژینیسموس هستند.

گذشته خانمها در پیدایش اختلال واژینیسموس بسیار نقش دارد. بعضی از خانمها با رابطه جنسی مشکل دارند. مثلا خانمهایی که شیوه تربیت آنها در دوران کودکی بسیار سختگیرانه بوده و هیچگاه دانش و آگاهی زیادی درباره رابطه جنسی نداشته اند، زنانی که فکر می کنند داشتن میل جنسی گناه است و رابطه جنسی بسیار درد دارد و خانمهایی که به آنها تجاوز جنسی شده است با رابطه جنسی مشکل خواهند داشت و همین موضوعات می تواند نگرش آنها را نسبت به دخول تغییر دهد و ترس از دخول را در جانشان بیندازد.

علاوه بر اینها کسانی که در هنگام برقراری رابطه جنسی احساس درد می کنند، احتمال دارد به واژینیسموس مبتلا شوند. عواملی مثل جراحی ناحیه تناسلی، پرتودرمانی ناحیه لگن، زخم و پارگی کوچک در دهانه واژن، عفونت ناحیه تناسلی مانند کاندیدیاز، وجود زگیل تناسلی، ابتلا به بیماری های آمیزشی انگلی مانند تریکومونا،خشکی بیش از حد واژن، عوارض جانبی برخی داروها و عدم تحریک و نداشتن معاشقه قبل از رابطه جنسی، آندومتریوز یا بیماری التهاب لگن، ولوودینیا (حساس بودن اعصاب در ناحیه ورودی واژن) و… از جمله عواملی هستند که مقاربت جنسی را دردناک می کنند.

یادتان باشد که نباید از وجود مشکل واژینسموس خجالت زده باشید و احساس شرم کنید؛ زیرا واژینیسموس یک مشکل جنسی رایج است که با نسخه پزشک متخصص زنان و زایمان درمان می شود. متاسفانه در ایران، داشتن رابطه جنسی یک تابو است و از نظر فرهنگی عملی ناپسند است؛ در نتیجه این طرز تفکر اشتباه است که تعداد مبتلایان به واژینیسم در ایران، بسیار بیشتر از سایر کشورهای توسعه یافته است. اما از شما می خواهیم خجالت را کنار بگذارید و برای معاینه به پزشک مطمئن مراجعه کنید.

سوالاتی که پزشک متخصص در روز معاینه از بیماران مبتلا به واژینیسموس می پرسد چیست؟

در روز معاینه، پزشک با توجه به علائم موجود در بدن شما، اقدام به بررسی تاریخچه پزشکی شما می کند و اگر نیاز باشد، از شما سوالاتی را می پرسد تا بهتر به وضعیت جسمی و جنسی شما پی ببرد. همچنین ممکن است سوالات زیر را از شما بپرسد:

  • آیا از ورود هر چیزی به واژن خود می ترسید و نگران این موضوع هستید؟
  • آیا در گذشته سابقه برقراری رابطه جنسی دردناک و ناخوشایندی داشتید؟
  • آیا وقتی انگشت یا تامپون وارد واژن شما می شود، درد بسیار زیادی را تحمل می کنید؟

بعد از پرسیدن این سوالها، پزشک متخصص واژن شما را معاینه می کند تا علائم جسمی واژینیسموس مثل جراحت، عفونت یا حساسیت بیش از حد اعصاب در دهانه واژن را تشخیص دهد و بهتر به مشکل شما پی ببرد.

روش های درمان واژینیسموس

برای تشخیص و درمان واژینیسموس، پزشک درباره ی سابقه ی بیماری شما سئوالاتی می پرسد و لگن را معاینه می کند. ممکن است بسته به دلیل بیماری، به متخصصان متفاوتی برای درمان نیاز داشته باشید.

هرگونه بیماری جسمی احتمالی مانند عفونت، باید قبل از درمان واژینیسموس، معالجه شود.

هدف درمان، کاهش انقباض غیرارادی عضلات ، ترس از درد و مقابله با دردهای دیگری که با این مشکل مرتبط هستند خواهد بود.

معمولا درمان این اختلال شامل مجموعه از راهکار های زیر است:

مراجعه به پزشک متخصص زنان : اولین گام درمان واژینیسموس مراجعه به پزشک متخصص زنان است تا در صورت وجود هر گونه مشکل یا بیماری جسمی زمینه ای، آن را شناسایی و درمان کند.

ورزش های کنترل عضلات کف لگن: این روش شامل تمرینات انقباض و آرامش عضلانی یا تمرینات کگل (kegel) برای تقویت و کنترل عضلات کف لگن است.

مشاوره، آموزش و آگاهی دادن: دادن اطلاعات درمورد آناتومی جنسی و چرخه ی پاسخ جنسی می تواند به خانم کمک کند دردش را بهتر متوجه شده و بیشتر با اتفاقی که در بدنش رخ می دهد آشنا شود.

روان درمانی و هیپنوتیزم: در صورتی که تجربه دردناک در گذشته مثل تجاوز یا خاطرات دردناک علت این اختلال باشد به کمک روان درمانی (روان تحلیلی) و هیپنوتیزم اثر این خاطرات را خنثی می کنند تا از انقباض خودکار عضلات لگن جلوگیری شود.

ریلکسیشن: ریلکسیشن به بیمار کمک می کند بتواند عضلات بدن خود را به صورت ارادی شل و رها کند و در نتیجه بر عضلات لگن خود کنترل بیشتری داشته باشد و از انقباض آنها جلوگیری کند.

کاهش حساسیت به دخول در واژن: در این روش خانم تشویق می شود تا هر روز واژن خود را لمس کند و هر روز به دهانه واژن نزدیک تر شود. زمانی که بتواند ناحیه ی اطراف واژن را لمس کند، از او درخواست می شود تا لابیا را لمس یا باز کند. قدم بعد وارد کردن یک انگشت در واژن خواهد بود.

وقتی زن بتواند این کارها را بدون درد انجام دهد، می آموزد که از یک جسم پلاستیکی یا مخروط مانند استفاده کند. اگر بتواند بدون هیچ دردی این جسم را وارد واژن خود کند، قدم بعد این است که برای 10-15 دقیقه آن را همان جا رها کند تا عضلات به فشار عادت کنند. سپس می تواند از جسم بزرگ تری استفاده کند و بعد به به مرور می تواند به شریک خود یاد بدهد که چطور همین کار را انجام دهد.

قدم بعدی وارد کردن آلت به جای انگشت است. پس از آنکه خانم توانست به سادگی انگشت خود را وارد واژن کند می تواند از همسرش بخواهد با آلت تناسلی این کار را انجام دهد. فقط باید این کار هم به مرور به آرامی انجام شود.

وقتی زن این کار را به راحتی انجام داد، می تواند به پارتنر خود اجازه دهد که آلت تناسلی خود را نزدیک واژن قرار دهد. وقتی کاملا با این حالت احساس راحتی کند، زوج می تواند رابطه ی جنسی را امتحان کند.

برای درمان واژینیسموس چه روشهایی وجود دارد؟

1. مراجعه به مشاور و متخصص

برای درمان واژینیسم زوج ها باید همراه با هم به پزشک متخصص مراجعه کنند و ریشه مشکل خود را پیدا کنند. پزشک متخصص تشخیص می دهد که اختلال شما به دلیل موضوعات روحی و روانی است یا انقباضات واژن به صورت غیر ارادی رخ می دهد. اگر اختلالات واژن به صورت غیر ارادی باشد، پزشک با روشهای مخصوص علم پزشکی این مشکل را درمان می کند؛ اما اگر واژینیسموس دلیل روانی داشته باشد، فرد باید به روانپزشک مراجعه کند تا روشهای تخلیه ذهن از موضوعات ناخوشایند و آرام سازی ذهن را یاد بگیرد و آرامش بیشتری داشته باشد. وقتی زوجین به مشاور و متخصص مراجعه می کنند، آموزشهای مربوط به برقراری درست رابطه جنسی، نحوه معاشقه درست قبل از دخول، اتفاقات رخ داده در هنگام برانگیختگی جنسی، آناتومی دستگاه تناسلی و موضوعات دیگر را دریافت می کنند. هم چنین عضله های موثر در ایجاد واژینیسموس را می شناسند و با درکی عمیق از بدن زن و مرد، می توانند رابطه جنسی برقرار کنند.

2. پروتز درمانی

در پروتز درمانی، پزشک متخصص از پروتزهای مخصوص پلاستیکی استفاده می کند و ناحیه تناسلی را گشاد می کند. پروتز درمانی باید در مطب و توسط پزشک متخصص زنان انجام شود. فردی که می خواهد پروتز درمانی انجام دهد، باید آموزش های لازم را دیده باشد و تجربه و تخصص این کار را داشته باشد.

3. استفاده از ژل های لوبریکانت 

در ژل های لوبریکانت یا ژل های مرطوب کننده، مقدار زیادی مواد روان کننده وجود دارد و برای افرادی که خشکی واژن دارند، خانمهای یائسه، خانم های تازه زایمان کرده و خانمهایی که اولین رابطه جنسی را تجربه می کنند تجویز می شود تا خشکی واژن را برطرف کند و حالت لغزنده ای در واژن ایجاد کند. ژل لوبریکانت باعث برقراری بهتر رابطه جنسی می شود. اگر خشکی واژن دارید، به پزشک متخصص مراجعه کنید؛ زیرا احتمال دارد که خشکی واژن شما باعث ایجاد واژینیسم شود.

4. استفاده از وان آب گرم

اگر می خواهید عضلات لگن و ناحیه تناسلی شما آرام و شل شود، قبل از برقراری رابطه جنسی به مدت 15 تا 20 دقیقه در وان آب گرم بنشینید. با این کار، عضلات شما شل می شود و آرامش بیشتری در هنگام برقراری رابطه جنسی خواهید داشت.

5. ورزش و انجام تمرینات کگل

تمرینات لگن، شامل حرکات مرتبط با کف لگن است. در این تمرینات، ماهیچه های کف لگن فشرده شده و آزادسازی می شوند تا فرد بتواند ماهیچه های لگن و ناحیه تناسلی اش را در هنگام برقراری رابطه جنسی کنترل کند و مانع از بسته شدن غیر ارادی ماهیچه های واژن شود. اگر می خواهید نتیجه مثبت تمرینات کگل را مشاهده کنید، حداقل 3 تا 4 ماه این حرکات را انجام دهید.

6. تزریق بوتاکس 

اگر فرد به واژینیسموس حاد مبتلا باشد، برای درمان مشکلش باید بوتاکستزریق کند. بوتاکس، دارو یا ژلی است که به عضلات خاص تزریق می شود و باعث فلج شدن آن عضلات می شود. وقتی بوتاکس با ناحیه تناسلی تزریق می شود، عضلات این ناحیه را فلج می کند. مشکل واژینیسموس بعضی از افراد با یک بار تزریق بوتاکس حل می شود؛ اما بعضی دیگر از خانمها باید هر چند ماه یکبار بوتاکس تزریق کنند. مثلا هر سال یک بار یا هر 6 ماه یک بار ژل بوتاکس را تزریق می کنند تا مشکل واژینیسموس بازگشت نکند.

7. درمان واژینیسموس با برداشتن اندومتریوز

یکی از عوامل ایجاد واژینیسموس، اندومتریوز است. در این اختلال، قسمت کوچکی از پوشش داخلی رحم به بیرون رشد می کند و هنگام برقراری رابطه جنسی، درد شدیدی در ناحیه لگن ایجاد می کند. با کمک عمل جراحی می توان این بافت اضافی را برداشت و مشکل فرد را حل کرد.

8. درمان واژینیسموس با کمک جراحی بزرگ کردن واژن

گاهی اوقات ممکن است که فرد سابقه عمل جراحی داشته باشد و بر اثر همین عمل جراحی واژنش مسدود شده باشد. در این مواقع از عمل جراحی بزرگ کردن واژن استفاده می شود. در این مواقع باید به پزشک متخصص زنان برای جراحی بزرگ کردن واژن مراجعه شود. 

موثرترین و جدیدترین روش برای درمان واژینیسموس چیست؟

امروزه، بهترین روش برای درمان مشکل واژینیسموس، استفاده از دستگاه RF است. دستگاه RF با استفاده از امواج الکترومغناطیسی کار می کند. امواج الکترومغناطیسی فرکانس و انرژی بالایی دارند و وقتی به عضلات واژن تابیده می شوند، مولکولها و بافتهای عضلات واژن را تغییر می دهد و مشکل واژینیسموس را برطرف می کند. درمان واژینیسموس با دستگاه RF باعث رهاسازی عضلات واژن می شود و مشکل واژینیسموس را درمان می کند.

درمان واژینیسموس با تکنولوژی RF مزایای زیادی دارد و به همین دلیل است که موثرترین و جدیدترین روش برای درمان واژینیسموس شناخته شده است. از جمله مزایای استفاده از دستگاه RF می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • درمان با دستگاه RF، برای واژینیسموس شدید و قدیمی بسیار موثر است.
  • با تعداد جلسات کم می توان مشکل واژینیسموس را سریعا برطرف کرد.
  • درمان با دستگاه RF، روشی غیرتهاجمی است و بدون خونریزی انجام می شود.
  • این روش بدون عوارض است و بعد از هر جلسه، نباید مراقبت خاصی انجام دهید.
  • بعد از همان جلسه اول درمان با دستگاه RF، تغییرات را حس می کنید.
  • با استفاده از دستگاه RF دیگر نیازی به انجام تمرینات کگل در منزل نخواهید داشت.
  •  

موارد مصرف و عوارض جانبی قرص خواب لورمتازپام – معرفی قرص لورمتازپام

طب خانگی برای درمان و پیشگیری از بیماری ها – طب خانگی برای درمان و پیشگیری از بیماری ها

میوه درمانی-دمنوش پوست پرتقال –

۹۰ درصد تبلیغات پزشکی را افراد غیر مجاز انجام می دهند – ۹۰ درصد تبلیغات پزشکی را افراد غیر مجاز انجام می دهند

کتامین (Ketamine)چیست و چه عوارضی دارد؟ – کتامین مخدر هست، نیست، چیست؟

علت و عوارض بیماری سیروز صفراوی اولیه و درمان گیاهی(پی بی سی) – سیروز صفراوی اولیه چیست؟

آشنایی با داروی ریواستیگمین و اثرات درمانی آن – ریواستیگمین چیست؟

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

تنبلی تخمدان یا سندرم تخمدان پلی کیستیک چیست؟

تنبلی تخمدان اصطلاحی است که به سندرم تخمدان پلی کیستیک (Polycystic Ovary Syndrome) یا PCOS اطلاق می‌شود. سندرم تخمدان پلی کیستیک یک اختلال شایع هورمونی برای زنان در سن باروری است. زنانی که به تنبلی تخمدان دچارند ممکن است قاعدگی‌های نامنظم، طولانی، یا هورمون مردانه (آندروژن) اضافی داشته باشند. در این شرایط تخمدان‌ها ممکن است تعدادی تجمع از مایعات ایجاد کنند و نتوانند به طور منظم تخمک‌گذاری را انجام دهند.

علت دقیق سندرم تخمدان پلی کیستیک ناشناخته است. تشخیص زودهنگام و درمان، به همراه کاهش وزن می‌توانند شانس عوارض طولانی مدت مانند دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی را کاهش دهند.

یک مطالعه نشان داده که تا ۷۰ درصد زنانی که به تنبلی تخمدان مبتلا هستند، از بیماری خود خبر ندارند. سندرم تخمدان پلی کیستیک بیماری جدیدی نیست و پزشک ایتالیایی، آنتونیو والیسنری، در سال ۱۷۲۱ میلادی علائم آن را توصیف کرده است.

هیپوفیز دستورتولید هورمونی به نام FSH را در ابتدای هر دوره ی قاعدگی صادر میکند که تخمدان را وادار می کند 9 الی 10 تا از سلولهای اولیه که فقط در تخمدان وجود دارد را رشد دهد تخمدان نیز طبق این دستور سلولهای مورد نظر را انتخاب کرده و شروع به رشد دادن می کند. سلولهای اولیه در حال رشد به رحم دستور ساخت هورمونهای زنانه استروژن و پروژسترون را می دهد . علاوه بر این این سلول ها دستور آماده سازی رحم برای ورود تخمک و بارداری احتمالی را می دهد. رحم نیز این دستور را اطاعت کرده و شروع به رشد دادن و آماده کردن خود از طریق ساختن بیشتر دیواره ها با مویرگهای ظریف میکند.

هیپوفیز دستور ساخت هورمونی به نام LH را بین روزهای 12 تا 16 بعد از آخرین قاعدگی می دهد . این هورمون نیز به تخمدان دستور میدهد که آماده ترین و بزرگترین سلول برای تخمک شدن را به رحم صادر کند وسلولهای دیگرکه در طی یکماه آماده نمود برای پشتیبانی از تخمک به ساختن هورمون پروژسترون ادامه دهند تا اگرجنینی به وجود آمد بتواند داخل رحم زندگی کند. درصورت تشکیل جنین و ایجاد حاملگی جسم زرد به فعالیت خود برای مدتی ادامه می دهد با ترشح هورمون پروژسترون جدار رحم و در نتیجه جنین حفظ می شود . در صورت عدم بارداری هیپوفیزمجددا دستور تولید هورمون FSH را میدهد . سلولهای قبلی ازبین می روند و مجددا تخمدان شروع به رشد دادن سلولهای جدید میکند و این مراحل از زمان بلوغ تا یائسگی ادامه دارد.

علائم و نشانه‌های سندرم تخمدان پلی کیستیک

علائم و نشانه‌های تنبلی تخمدان معمولا حول و حوش اولین چرخه قاعدگی در دوران بلوغ ظاهر می‌شوند. در برخی موارد تنبلی تخمدان بعدها ایجاد می‌شود؛ برای مثال در پاسخ به افزایش وزن قابل توجه.

علائم و نشانه‌های سندرم تخمدان پلی کیستیک، یا همان تنبلی تخمدان، متنوع است. تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک معمولا زمانی انجام می‌شود که دو مورد از سه نشانه زیر وجود داشته باشند:

  • قاعدگی نامنظم: کم شدن تعداد، نامنظم بودن و یا افزایش طول دوره قاعدگی، مهمترین نشانه‌های تنبلی تخمدان هستند. برای مثال ممکن است یک مبتلا، کمتر از ۹ سیکل قاعدگی در سال داشته باشد، فاصله زمانی سیکل‌های قاعدگی‌ش بیشتر از 35 روز باشد و به طور غیرطبیعی قاعدگی سختی داشته باشد.
  • آندروژن اضافی: بالارفتن سطح هورمون جنسی مردانه می‌تواند باعث علائم ظاهری، از جمله زیاد شدن موی صورت و بدن (مَردمویی) و در مواردی آکنه شدید و طاسی مردانه شود.
  • تخمدان پلی کیستیک: تخمدان‌ها می‌توانند به دلیل کیست‌هایی که تخمک‌ها را احاطه می‌کنند، بزرگ شوند. این کیست‌ها در واقع فولیکل‌های تخمدان هستند که هر کدام یک تخمک نابالغ را در برگرفته‌اند. این تخمک‌ها در واقع هیچ‌گاه به اندازه‌ای که باعث قاعدگی شود بالغ نمی‌شوند. به این دلیل تخمدان‌ها ممکن است کارکرد مناسبی نداشته باشند.

معمولا علائم و نشانه‌های سندرم پلی کیستیک در افراد چاق، شدیدتر است.

از جمله عوامل مهمی که ما را در تشخیص این بیماری راهنمایی می کنند:

  • نامنظم بودن عادت ماهیانه یا قاعدگی به شکل قطع قاعدگی و قاعدگی شدید و طولانی شدن قاعدگی
  • PCO یا سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • چاقی
  • افزایش موهای صورت و ضخیم شدن موها
  • کاهش موهای پیشانی
  • جوش و آکنه
  • چرب شدن پوست بدن

یکی از علامتهایی که در سندرم پلی کیستیک تخمدان در افراد چاق مشاهده میگردد اکانتوزیس نیگرایکانس است که این کیست ها بیشتر در قسمتهای گردن – زیر بغل – زیر پستان – کشاله ران است.

در حین سونوگرافی کیست های بسیاری دیده می شود اما به جواب سونوگرافی خیلی نمی شود اکتفا کرد زیرا افرادی هستند که با اینکه بیمارند اما جواب سونوگرافی انها منفی می شود .اما بهترین راه تشخیص بیماری سونوگرافی است . هنگامی که سونوگرافی از راه واژینال باشد جواب دقیق تری از بررسی تخمدان می گیریم در دختران باکره به هیچ وجه از این روش استفاده نکنید .

از جمله عواملی که در جواب سونوگرافی اختلال ایجاد می کندچربی زیاد شکم و بعضی دلایل دیگر است مثلا ممکن است قندخون بالا باشد .

در بررسی آزمایشگاهی LH بالا است و FSH پایین است و مقدار هورمون زنانه استروژن بالا می باشد.

مشکلاتی که در کم کاری تیروئید دیده می شود تنبلی تخمدان یا (PCO) است .

هم چنین مصرف برخی داروها می تواند در ایجاد بیماری موثر باشد.

دلایل تنبلی تخمدان یا سندرم تخمدان پلی کیستیک

علت قطعی تنبلی تخمدان شناخته‌شده نیست. عواملی که ممکن است در ایجاد آن موثر باشند به این ترتیبند:

  • انسولین اضافی: انسولین هورمونی است که در لوزالمعده درست می‌شود و به سلول‌ها اجازه استفاده از قند، منبع اصلی انرژی بدن، را می‌دهد. اگر سلول‌ها به کارکرد انسولین مقاوم شوند، قند خون افزایش خواهد یافت و بدن ممکن است انسولین بیشتری تولید کند. انسولین بیشتر ممکن است تولید آندروژن را افزایش دهد که به نوبه خود قاعدگی را دچار مشکل می‌کند. تا ۷۰ درصد از زنانی که به تنبلی تخمدان مبتلا هستند، به انسولین نیز مقاومت پیدا کرده‌اند.
  • التهاب درجه پایین: این اصطلاح برای توصیف تولید مواد مختلف توسط گلبول‌های سفید برای مبارزه با عفونت به کار می‌رود. تحقیقات نشان داده است که خانم‌های مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، دچار نوعی از التهاب درجه پایین می‌شوند که تخمدان‌های پلی کیستیک را برای تولید آندروژن تحریک می‌کند. آندروژن نیز به نوبه خود باعث مشکلات قلبی و عروقی می‌شود.
  • وراثت: تحقیقات نشان می‌دهند ژن‌های خاصی ممکن است با سندرم تخمدان پلی کیستیک مرتبط باشند. بنابراین اگر در خانواده افرادی مانند مادر و یا خواهر فرد به این بیماری مبتلا هستند، ممکن است شانس ابتلای آن شخص بالاتر باشد.
  • آندروژن اضافی: تخمدان‌ها با افزایش غیرعادی تولید آندروژن، باعث مردمویی و آکنه می‌شوند.

عوارض تنبلی تخمدان

عوارض تنبلی تخمدان یا سندرم تخمدان پلی کیستیک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • نازایی
  • دیابت بارداری یا افزایش فشار خون به واسطه بارداری
  • سقط جنین یا زایمان زودرس
  • بیماری کبد چرب غیر الکلی، التهاب کبدی حاد که به واسطه تجمع چربی در کبد اتفاق می‌افتد.
  • سندرم متابولیک، مجموعه‌ای از نشانگان شامل فشار خون بالا، قند خون بالا و سطوح غیرعادی کلسترول یا تری‌گلیسرید که شانس ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش می‌دهند.
  • دیابت نوع ۲ یا پیش‌دیابت
  • آپنه خواب
  • افسردگی، اضطراب و اختلالات خوردن
  • خون‌ریزی غیرطبیعی رحم
  • سرطان پوشش داخلی رحم (سرطان مخاط رحم)

چاقی با تنبلی تخمدان مرتبط است و می‌تواند عوارض آن را بیشتر کند.

تشخیص

آزمایش مشخصی برای تشخیص قطعی سندرم تخمدان پلی کیستیک یا تنبلی تخمدان وجود ندارد. احتمالا پزشک تاریخچه پزشکی، از جمله چرخه قاعدگی و پریود و تغییرات وزن را از بیمار جویا شود. معاینه بدنی، شامل معاینه برای نشانه‌های رویش بی‌رویه مو، مقاومت به انسولین و آکنه می‌شود.

پزشک ممکن است برای تشخیص بهتر، این کارها را توصیه کند:

  • معاینه لگن: پزشک اندام‌های تولید مثل را به صورت بصری و دستی برای پیدا کردن توده‌ها، تومورها و سایر ناهنجاری‌ها معاینه می‌کند.
  • آزمایش خون: آزمایش خون برای بررسی سطوح هورمونی انجام می‌شود. این آزمایش می‌تواند سایر مشکلاتی را که مشابه سندرم تخمدان پلی کیستیک هستند و باعث اختلال در قاعدگی یا افزایش آندروژن می‌شوند را رد کند. ممکن است برای اندازه‌گیری کلسترول و تری‌گلیسرید در حالت ناشتا و مقاومت به گلوکز، آزمایش‌های دیگری نیز لازم باشند.
  • سونوگرافی: پزشک با استفاده از سونوگرافی، ظاهر تخمدان و قطر مخاط رحم را اندازه‌گیری می‌کند. یک فرستنده وارد دستگاه تناسلی می‌شود و با استفاده از امواج صوتی، تصاویری را در کامپیوتر به وجود می‌آورد.

اگر پزشک تنبلی تخمدان یا سندرم پلی کیستیک را تشخیص داده باشد، ممکن است آزمایش‌های بیشتری را برای اطمینان از عوارض توصیه کند. این آزمایش‌ها از این قرارند:

  • آزمایش‌های دوره‌ای فشارخون، تحمل گلوکز و سطوح کلسترول و تری‌گلیسرید
  • غربالگری برای افسردگی و اضطراب
  • غربالگری برای آپنه خواب انسدادی

درمان تنبلی تخمدان یا سندرم پلی کیستیک

درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک، بر مدیریت تک تک عوارض، مانند ناباروری، مردمویی، آکنه و چاقی تمرکز دارد. درمان‌های خاص ممکن است شامل تغییر سبک زندگی و دارو باشند.

تغییر سبک زندگی

پزشک ممکن است کاهش وزن با استفاده از یک رژیم غذایی کم کالری، به همراه فعالیت‌های ورزشی متعادل را توصیه کند. حتی کاهش نسبتا کم وزن، برای مثال کاهش ۵ درصد از وزن بدن، می‌تواند وضعیت بیمار را بهبود بخشد. کاهش وزن حتی می‌تواند اثربخشی داروهای تجویز شده برای سندرم تخمدان پلی کیستیک را افزایش دهد و به بهبود ناباروری کمک کند.

درمان دارویی

برای منظم کردن چرخه قاعدگی، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • قرص‌های ضدبارداری ترکیبی: قرص‌هایی که حاوی استروژن و پروژستین هستند، تولید آندروژن را کاهش می‌دهند و استروژن را تنظیم می‌کنند. تنظیم کردن هورمون‌ها می‌تواند شانس سرطان مخاط رحم را کم کند و خون‌ریزی غیرطبیعی، رویش بی‌رویه مو و آکنه را تصحیح کند. به جای قرص، می‌توان از چسب هورمونی یا رینگ واژن که حاوی ترکیبی از استروژن و پروژستین است استفاده کرد.
  • درمان با پروژستین: مصرف پروژستین به مدت ۱۰ تا ۱۴ روز در هر ماه یا دو ماه یک‌بار، می‌تواند چرخه قاعدگی و پریود را تنظیم کند و از فرد در مقابل سرطان مخاط رحم محافظت کند. درمان با پروژستین سطح آندروژن را بهبود نمی‌بخشد و از بارداری جلوگیری نمی‌کند. اگر بیمار به دنبال باردار شدن نباشد، قرص پروژستین [بدون استروژن] یا وسیله داخل رحمی حاوی پروژستین انتخاب بهتری است.

برای کمک به تخمک‌گذاری، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • کلومیفن (کلامید): کلومیفن دارویی خوراکی است که بایستی در نیمه اول چرخه قاعدگی مصرف شود.
  • لتروزول (فمارا): لتروزول که داروی سرطان سینه است، می‌تواند تخمدان‌ها را تحریک کند.
  • متفورمین (گلوکوفاژ، فرتامت و…): متفورمین دارویی خوراکی برای دیابت نوع ۲ است که مقاومت به انسولین را کاهش می‌دهد و سطح انسولین در خون را پایین می‌آورد. اگر بیمار با استفاده از کلومیفن باردار نشود، پزشک ممکن است استفاده از متفورمین را هم تجویز کند. در صورت ابتلا به پیش‌دیابت، متفورمین می‌تواند پیشرفت به دیابت نوع ۲ را کند و به کاهش وزن کمک کند.
  • گنادوتروپین‌ها: این داروهای هورمونی به بیمار تزریق می‌شوند.

برای کاهش رویش بی‌رویه مو، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • قرص‌های ضدبارداری: قرص‌های ضدبارداری تولید آندروژن را کاهش می‌دهند. آندروژن دلیل اصلی رشد بی‌رویه موهاست.
  • اسپیرونولاکتون (آلداکتون): این دارو اثر آندروژن را بر روی پوست خنثی می‌کند. داروی اسپیرونولاکتون می‌تواند باعث نقائص مادرزادی در نوزادان شود، بنابراین پیش‌گیری از بارداری در زمان مصرف این دارو الزامی است. مصرف این دارو در زمان بارداری و یا در صورتی که قصد بارداری وجود داشته باشد، به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.
  • افلورنتین (وانیکا): این پماد، رشد موهای صورت را در خانم‌ها کند می‌کند.
  • الکترولیز: در روش الکترولیز، سوزن کوچکی به هر فولیکول مو وارد می‌شود. سوزن مقداری جریان الکتریکی را به فولیکول وارد می‌کند؛ این جریان به فولیکول آسیب می‌زند و در نهایت آن را از بین می‌برد. ممکن است برای درمان به چندین جلسه نیاز باشد.

درمان‌های خانگی

برای کاهش اثرات سندرم تخمدان پلی کیستیک یا تنبلی تخمدان، سعی کنید:

  • وزن‌تان را کنترل کنید: کاهش وزن می‌تواند سطوح انسولین و آندروژن را پایین بیاورد و روند تخمک‌گذاری را مجددا آغاز کند. از پزشک‌تان در مورد کاهش وزن سوال کنید.
  • مصرف کربوهیدرات‌ها را کاهش دهید: رژیم‌های غذایی کم-چربی، کم-کربوهیدرات سطح انسولین را کاهش می‌دهند. اگر به تنبلی تخمدان مبتلا هستید از پزشکتان در مورد یک رژیم غذایی کم-کربوهیدرات سوال کنید. می‌توانید از کربوهیدرات‌های پیچیده، که سطح قند خون را به آرامی افزایش می‌دهند استفاده کنید.
  • فعال باشید: تمرین ورزشی به کاهش سطح قند خون کمک می‌کند. اگر به تنبلی تخمدان مبتلا هستید، افزایش فعالیت روزمره‌تان و شرکت در یک برنامه ورزشی منظم می‌تواند مقاومت به انسولین را کاهش دهد یا به کل درمان کند. به این صورت هم وزن خود را تحت کنترل خواهید داشت، هم از وقوع دیابت پیشگیری خواهید کرد.

چه زمانی برای سندرم تخمدان پلی کیستیک یا تنبلی تخمدان به پزشک مراجعه کنیم؟

برای تشخیص و درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک، بهتر است به پزشک زنان و زایمان مراجعه کنید.

در صورت وجود شرایط زیر حتما به پزشک خود مراجعه کنید:

  • اگر قاعدگی‌تان به طرز معنی‌داری عقب افتاده است و باردار نیستید.
  • اگر علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک، مانند رویش بی‌رویه مو بر روی صورت و بدن، را دارید.
  • اگر برای بیش از ۱۲ ماه برای بارداری، بدون نتیجه خاصی، سعی کرده‌اید.
  • اگر علائم دیابت، مانند تشنگی و گرسنگی شدید، تاری دید و یا کاهش وزن غیرمنتظره را دارید.

ممکن است پزشک برای تشخیص از آزمایش برای دیابت و سایر آزمایش‌ها استفاده کند.

نکاتی مهم درباره داروهای تنبلی تخمدان

  • داروهای دیگری نیز برای درمان به افراد می دهند که بستگی به علت بیماری دارند ، مانند وقتی که فرد دچار بیماری های غددی و مشکلات تیروئیدی باشد ، با مراجعه به پزشک متخصص غدد می تواند درمان های لازم را برای این بیماری ها کسب کند.
  • مصرف هم زمان دو داروی اسپیرونولاکتون و سیپروترون کامپاند مشکلی برای فرد ایجاد نمی کند و مصرف هم زمان این دو دارو موجب اثر بخشی بیشتر نیز می شود اما درباره مصرف قرص متفورمین باید بدانید که این قرص را به همراه یک وعده غذایی و جدا از آن دو دارو در ساعات دیگر باید مصرف کنید.
  • درمان با این سه دارو حدود یک سال به طول می انجامد اما بهترین و اصلی ترین دارو برای درمان تنبلی تخم دان کاهش استرس است .

درمان تنبلی تخمدان با روش ها و نسخه های طب سنتی

 برخی از خانم ها مایلند برای رفع مشکل تنبلی تخمدان از روش های طبیعی و گیاهی استفاده کنند . توجه داشته باشید که مدت زمان درمان یک الی سه ماه طول می‎ کشد و باید برای بهبود کامل در طول درمان مواد توصیه شده را به طور کامل مصرف نمایید.

 درمان تنبلی تخمدان با بادکش زیرشکم و کمر

بادکش نسخه درمانی قدیمی برای این مشکل زنان است ، فقط فراموش نکنید که این کار را توسط افراد با تجربه و مهارت انجام دهید.

حجامت برای درمان تنبلی تخمدان

برای رفع این مشکل باید ئر برخی از قسمت های بدن حجامت انجام شود *** توسط فردی متخصص و تحت نظر پزشکان متخصص طب سنتی***

  • حجامت عام یعنی در قسمت مهره‎ های پشت یا میان دو شانه
  • حجامت زیر شکم هر دو هفته یک ‎بار
  • حجامت ساکرال که در ناحیه ساکرال کمی پایین ‎تر از مهره ‎های کمری کاملا بین دو باسن انجام می شود

درمان تنبلی تخمدان با عرق رازیانه 

شبی یک لیوان عرق رازیانه همراه با یک قاشق مرباخوری عسل به غیر زمان پریودی برای درمان تنبلی تخمدان میل کنید.

درمان تنبلی تخمدان با عسل و سیاه دانه

برای درمان راحت درمان تنبلی تخمدان عسل و سیاه دانه ای که نیم‎ کوب شده به خوبی مخلوط کنید و روزانه دو قاشق مرباخوری (صبح و شام) میل نمایید.

درمان تنبلی تخمدان با زاج و روغن زیتون

برای تهیه این داروی ترکیبی مخصوص و عالی درمان تنبلی تخمدان باید:

زاج به اندازه یک نخود و یک قاشق مرباخوری عسل و یک قاشق چایخوری روغن زیتون بودار تصفیه نشده را به خوبی ترکیب کنید و در روزهای پاکی از پریود در 14 مرحله به صورت واژینال استفاده نمایید.

شربت سرکه انگبین برای درمان تنبلی تخمدان

  • یک لیوان سرکه انگور خانگی را در دو لیوان عرق نعنای طبیعی و مرغوب روی حرارت در قابلمه مسی قرار دهید.
  • بعد از گرم شدن از روی حرارت برداشته و بعد دو لیوان عسل طبیعی و مرغوب را به آن اضافه کنید.
  • بعد از آب شدن عسل در محلول فوق اجازه دهید خنک شود و داخل شیشه ریخته و در یخچال بگذارید.
  • روزانه یک سوم لیوان از این مواد را درون 1 لیوان آب ریخته و بعد از ترکیب کامل میل کنید.
  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

انواع کورتاژ


ممکن است به دلایلی به کورتاژ نیاز داشته باشید. این عمل به دلایل زیر انجام می شود:

علت اول: خارج کردن بافت های جفت در داخل رحم در طول یا بعد از سقط جنین. این کار از عفونت و یا خونریزی شدید جلوگیری می کند.

علت دوم: تشخیص یا درمان خونریزی غیر طبیعی رحم. کورتاژ به تشخیص یا درمان بیماری های رشد مانند فیبروم ( این مقاله را بخوانید: فیبروم یا میوم رحم چیست)، پولیپ، عدم تعادل هورمونی یا سرطان رحم کمک می کند.

نمونه ای از بافت رحم برای بررسی سلول های غیر طبیعی زیر میکروسکوپ مشاهده می شود.

برای تشخیص بیماری


در صورت مشاهده موارد زیر، پزشک ممکن است نمونه ای از D & C را به عنوان نمونه برداری از آندومتر برای تشخیص بیماری انجام دهد:

 خونریزی رحمی غیرطبیعی
  خونریزی پس از یائسگی
 پزشک سلول های آندومتر غیر طبیعی در طی آزمایش معمول سرطان دهانه رحم پیدا کند

برای انجام آزمایش، پزشک یک نمونه بافت از پوشش رحم (اندومتر) جمع آوری می کند و نمونه را برای آزمایشگاه می فرستد. تست می تواند موارد زیر را بررسی کند:

 هیپرپلازی اندومتری – یک بیماری پیش آگهی که در آن پوشش رحم ضخیم می شود
 پولیپ رحم (تشخیص پولیپ رحم | درمان پولیپ رحم)
  سرطان رحم


برای درمان بیماری


هیستروسکوپی : هنگام انجام D & C درمانی، پزشک مواد داخل رحم را خارج می کند. پزشک ممکن است این کار را برای بررسی موارد زیر انجام دهد:

خارج کردن بافت باقی مانده پس از سقط جنین برای جلوگیری از عفونت و خونریزی سنگین
خارج کردن بارداری مولار که در آن یک تومور به جای حاملگی طبیعی ایجاد شده است
 درمان خونریزی بیش از حد پس از زایمان با خارج کردن جفت که در رحم باقی مانده است
خارج کردن پولیپ دهانه رحم یا رحم که معمولا غیر سرطانی(خوش خیم) هستند.

پزشک ممکن است D & C را همراه با عمل دیگری به نام هیستروسکوپی انجام دهد. در طی هیستروسکوپی، پزشک یک وسیله باریک را با چراغ و دوربین وارد واژن می کند و از طریق دهانه رحم به داخل رحم وارد می کند.

سپس پزشک پوشش رحم را روی صفحه نمایش مشاهده می کند، مناطق غیر طبیعی را بررسی می کند و اطمینان حاصل می کند که پولیپی وجود ندارد. در صورت نیاز پزشک از بافت های داخل رحم نمونه برداری می کند. در طی هیستروسکوپی، پزشک پولیپ رحم و تومورهای فیبروئید را از داخل رحم خارج می کند.

در هنگام عمل کورتاژ چه اتفاقی می افتد؟


می توانید عمل کورتاژ را در مطب دکتر خود، کلینیک یا بیمارستان انجام دهید. کورتاژ معمولا 10 تا 15 دقیقه طول می کشد، اما ممکن است تا 5 ساعت در مطب، کلینیک یا بیمارستان بمانید. قبل از کورتاژ، باید فرم رضایت نامه را امضا کنید و در خصوص سابقه پزشکی به پزشک اطلاع دهید. در خصوص عمل از پزشک سؤال کنید. اگر موارد زیر وجود دارد حتما به پزشک بگویید:

 مشکوک هستید که حامله هستید
  شما به هر گونه دارو، ید یا لاتکس حساسیت دارید.
 سابقه اختلالات خونریزی دارید یا داروی رقیق کننده خون مصرف می کنید.



شما بیهوش خواهید شد. نوع بیهوشی بستگی به روش عمل دارد:


 اگر از بیهوشی عمومی استفاده شود، طی عمل بیدار نخواهید شد.
 اگر بیهوشی نخاعی یا اپیدورال (منطقه ای) استفاده شود، از کمر به پایین را حس نخواهید کرد.
اگر بیهوشی موضعی استفاده شود، بیدار خواهید بود و اطراف دهانه رحم بی حس خواهد بود.



قبل از انجام کورتاژ


قبل از کورتاژ، باید لباس مخصوص بیمارستان را بپوشید، و مثانتان را خالی کنید.



در طول کورتاژ


در طی کورتاژ، به پشت دراز می کشید و پاها را بر روی رکابی مشابه آزمایش لگن قرار می دهید. سپس دکتر یک اسپکولوم را به داخل واژن وارد می کند و دهانه رحم را با گیره می گیرد. اگرچه کورتاژ شامل سوزن یا برش نیست، اما پزشک دهانه رحم را با یک محلول ضد عفونی پاک می کند.


کورتاژ شامل دو مرحله اصلی است:


مرحله اول:
گشاد کردن شامل باز کردن دهانه قسمت پایین رحم (دهانه رحم) به منظور وارد کردن ابزار. پزشک ممکن است قبل از شروع یک لوله نازک (لامیناریا) وارد دهانه کند و یا قبل از انجام این عمل از دارو استفاده کند تا دهانه رحم را نرم کند و باعث باز شدن آن شود.

مرحله دوم:
کورتاژ شامل برش پوشش رحم و برداشتن محتویات رحم با ابزار قاشق شکل (یک کورت) است. دکتر همچنین ممکن است از یک کانول برای مکش هر ماده باقی مانده از رحم استفاده کند. این کار باعث گرفتگی عضلات می شود. نمونه بافت سپس برای آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می شود.

گاهی اوقات جراحی های دیگر همراه با کورتاژ انجام می شود. به عنوان مثال، پزشک ممکن است یک دستگاه باریک برای مشاهده داخل رحم (عمل هیستروسکوپی چیست) وارد کند.


عوارض انجام کورتاژ


پس از کورتاژ، عوارض جانبی و خطرات احتمالی وجود دارد. عوارض جانبی رایج عبارتند از:
گرفتگی
لکه بینی یا خونریزی خفیف
عوارض مانند گردن آسیب دهانه رحم و سوراخ شدن رحم یا مثانه و عروق خونی بسیار نادر است. اما در صورتی که علایم زیر را پس از کورتاژ داشتید، با پزشک خود تماس بگیرید:
خونریزی شدید یا طولانی یا لخته شدن خون
  تب
 درد
حساس شدن شکم
 ترشحات بدبود از مهبل (واژن)

در موارد بسیار نادر، بافت زخم (چسبندگی) ممکن است در داخل رحم ایجاد شود. این بیماری (سندرم Asherman) باعث ناباروری و تغییر در جریان قاعدگی می شود. جراحی می تواند این مشکل را برطرف کند، بنابراین حتما هر تغییر غیر طبیعی قاعدگی را پس از کورتاژ گزارش دهید.



مراقبت های بعد از کورتاژ


پس از کورتاژ، یک پوشش جدید در رحم ایجاد خواهد شد. دوره قاعدگی بعدی ممکن است در زمان منظم رخ ندهد. ممکن است زود یا دیر شود.


 تا زمانی که دهانه رحم به اندازه طبیعی خود برسد، باکتری از واژن می تواند وارد رحم شود و باعث عفونت شود. در این زمان هیچ چیزی وارد مهبل نکنید. در خصوص زمان مناسب برای نزدیکی جنسی یا استفاده دوباره از تامپون از پزشک بپرسید.


پس از کورتاژ، باید به کمک فردی دیگر به خانه بروید. اگر از بیهوشی عمومی استفاده شده باشد، مدت زمان زیادی احساس خستگی می کنید و حالت تهوع و استفراغ دارید. شما می توانید پس از یک یا دو روز به فعالیت های منظم خود بازگردید. در عین حال، در خصوص محدودیت ها از پزشک خود بپرسید. همچنین ممکن است چند روز لکه بینی و گرفتگی عضلات داشته باشید. این حالت طبیعی است. ممکن است بخواهید از پد بهداشتی برای لکه بینی استفاده کنید و برای کاهش درد نیز می توانید مسکن مصرف کنید.


 احتمالا تغییری در زمان قاعدگی بعدی شما اتفاق می افتد. ممکن است قاعدگی زودتر یا دیرتر دیده شود. برای جلوگیری از ورود باکتری ها به رحم، در خصوص زمان مناسب برای استفاده از تامپون و رابطه جنسی با پزشک صحبت کنید.


طبق برنامه به ملاقات پزشک بروید. اگر بافتی برای بیوپسی فرستاده شده است، در خصوص زمان دریافت نتایج از دکتر بپرسید. نتایج معمولا ظرف چند روز در دسترس هستند.



آیا چیزی هست که باید بعد از کورتاژ انجام دهم یا نباید انجام دهم؟


اگر هر یک از موارد زیر را داشته باشید، باید با پزشک خود تماس بگیرید:

 خونریزی شدید از مهبل (واژن)
تب
درد در ناحیه شکم
 ترشحات بدبو از مهبل (واژن)

آیا پس از سقط جنین کورتاژ نیاز است؟


حدود 50٪ از خانم هایی که سقط جنین دارند کورتاژ انجام نمی دهند. خانم ها می توانند در خصوص سقط جنین قبل از هفته دهم بارداری تمام مشکلات را به تنهایی حل کنند. پس از هفته دهم بارداری، سقط جنین به احتمال زیاد ناقص خواهد بود و نیاز به کورتاژ دارد. انتخاب استفاده از کورتاژ یا فرایند طبیعی انتخاب شخصی است که بهتر است پس از صحبت با پزشک تصمیم گیری انجام شود.

بعضی از خانم با سقط جنین در منزل راحت تر هستند. برخی معتقدند این مرحله قسمتی از فرآیند بهبود به حساب می آید. همچنین بسیاری از خانم هایی که سقط جنین دارند سابقه سوء تغذیه دارند و نمی خواهند عوارض ناشی از کورتاژ باعث مشکلات بعدی شود. برای اکثر سقط جنینهای سه ماهه اول، مدیریت انتظار یک گزینه مناسب است.



عوارض و مراقبت های بعد از کورتاژ


برای برخی از خانم ها عواقب عاطفی انتظار برای سقط جنین طبیعی، بیش از پیش غیر قابل پیش بینی است و به سختی می توانند آن را مدیریت کنند. بهبود برای آنها فقط با عمل کورتاژ امکان پذیر است. کورتاژ برای خانم هایی توصیه می شود که بعد از هفته 10 تا 12 بارداری سقط جنین یا بیماری داشته اند که نیاز به مراقبت های ویژه دارد.



خطرات احتمالی و عوارض کورتاژ چیست؟


خطرات مرتبط با بیهوشی مانند
واکنش نامطلوب به دارو و مشکلات تنفسی
 خونریزی شدید
 عفونت در رحم یا سایر اندام های لگن
 سوراخ شدن رحم
 شکستن یا تضعیف دهانه رحم
 زخم رحم یا زخم دهانه رحم که ممکن است نیاز به درمان بیشتری داشته باشد
 عمل ناقص که نیاز به انجام یک عمل دیگر دارد



در چه شرایط های دیگری از کورتاژ استفاده میشود؟


کورتاژ اغلب به عنوان یک روش جانبی برای هیستروسکوپی استفاده می شود. علاوه بر این، کورتاژ اغلب برای شرایط زیر استفاده می شود:

1. کورتاژ در خونریزی نامنظم یا بیش از حد :
خونریزی نامنظم شامل لکه بینی یا خونریزی بین دوره ها است. خونریزی با دوره های طولانی و سنگین و یا خونریزی پس از یائسگی می تواند نشانه مشکلات زیادی باشد. در کورتاژ پوشش رحم برداشته می شد و بافت آن زیر میکروسکوپ بررسی می شود.

این عمل می تواند باعث ایجاد خونریزی غیرطبیعی شود. علل خونریزی نامنظم یا غیر طبیعی عبارتند از:

فیبریدها و پولیپ ها:
این شرایط بسیار رایج هستند. تومورهای فیبرینی به دلیل رشد غیر سرطانی سلول ها می باشد که در رحم ظاهر می شوند. بعضی حتی از دیوار رحم بر روی ساقه رشد می کنند.

فیبریدها می توانند باعث درد مزمن و خونریزی شدید شوند. پولیپ ها، مانند فیبروئید، باعث رشد غیرسرطانی سلول ها می شوند و علت رایجی برای خونریزی نامنظم هستند. پولیپ ها و فیبروئید ها علائمی شبیه به سایر علل خونریزی شدید دارند.

 سرطان آندومتر:
کورتاژ و هیستروسکوپی برای علائم بیمارهای خاص ایجاد شده در اثر سرطان رحم یا تغییرات پیش سرطان انجام می شود. البته، تشخیص سرطان در مراحل اولیه و قابل درمان آن بسیار مهم است.

2. کورتاژ درمانی:
کورتاژ اغلب به عنوان درمانی برای مشکلات شناخته شده استفاده می شود. یک حالت سقط جنین ناقص یا حتی زایمان کامل است، که در آن ، بافتی از جنین یا جفت در داخل رحم مانده باشد.

اگر بافتی در رحم باقی مانده باشد خونریزی شدید اتفاق می افتد که می تواند باعث مرگ شود. پزشک در صورت موارد زیر از انجام کورتاژ اجتناب می کند مگر ضروری باشد:

 عفونت لگن:
در صورت داشتن عفونت، این احتمال وجود دارد که ابزار جراحی عفونت و باکتری را از واژن و دهانه رحم به رحم منتقل کند (14 علائم عفونت رحم و تخمدان). همچنین احتمال آسیب به بافت آلوده وجود دارد. به همین علت پزشک ممکن است تا زمان برطرف شدن عفونت به وسیله آنتی بیوتیک صبر کند.

  اختلالات لخته شدن خون:
پزشکان بر توانایی طبیعی بدن برای لخته شدن برای متوقف کردن خونریزی پس از کورتاژ توجه دارند. زنان با اختلالات خون مشخص معمولا این جراحی را انجام نمی دهند.

عمل کورتاژ جنین چیست و چگونه انجام می شود

اگر در ابتدای بارداری دچار سقط جنین پنهان شوید شاید احتیاجی به کورتاژ پیدا نکنید، ولی اگر از سه ماهه اول دیر تر سقط جنین اتفاق بیافتد، ممکن است به دلیل کاهش خطر خونریزی شدید و عدم خروج کامل بافت، به کورتاژ نیاز داشته باشید.



سوال:پس از انجام عمل کورتاژ و ریکاوری بعد از آن چه باید کرد و باید چه انتظاری داشت؟


پاسخ:پس از انجام عمل کورتاژ، شما به یک همراه نیاز خواهید داشت تا شما را تا منزل خود همراهی نماید. اگر شما برای انجام این عمل بیهوشی عمومی دریافت کرده اید، ممکن است تا مدتی احساس سرگیجه و حالت تهوع و استفراغ به شما دست بدهد. معمولا پس از گذشت دو روز شما می توانید تمام فعالیت های روزانه ی خود را از سر بگیرید.

در همین حال از دکتر خود در مورد محدودیت ها و فعالیت هایی که نباید انجام دهید سوال کنید. ممکن است برای چند روزی احساس گرفتگی خفیف در شکم خود داشته باشید و خونریزی شفافی را نیز تجربه کنید که این موضوع طبیعی می باشد. ممکن است شما نیاز داشته باشید که در چند روز ابتدایی پس از انجام عمل و برای کنترل خونریزی از نوار بهداشتی استفاده کنید و از قرص های تسکین دهنده برای کاهش درد استفاده نمائید. در نظر داشته باشید که پس از این عمل باید انتظار جابجا شدن زمان پریود خود را داشته باشید. ممکن است این بار پریود شما کمی زودتر یا کمی دیرتر اتفاق بیفتد. برای جلوگیری از ابتلا به عفونت باکتریایی واژن، رابطه جنسی خود را تازمانی که دکتر شما را از انجام آن منع می کند به تعویق بیندازید و در این مدت از تامپون استفاده نمائید. به طور مرتب با پزشک خود ملاقات داشته باشید و هرگونه درمان دیگری که نیاز می باشد را با وی برنامه ریزی نمائید. اگر هرگونه بافتی طی انجام عمل کورتاژ برای انجام آزمایش و بیوپسی به آزمایشگاه فرستاده شد، نتایج قابل انتظار آن را از پزشک خود جویا شوید. نتایج حاصل از انجام این آزمایشات معمولا پس از چند روز حاضر خواهند شد.



سوال:عوارض رایج پس از انجام عمل کورتاژ چیست؟


پاسخ:پس از انجام عمل کورتاژ، به طور طبیعی عوارض و خطراتی برای بیمار وجود خواهد داشت. عوارض رایج شامل دردهای کرامپی، لکه بینی یا مشاهده خونریزی شفاف رنگ می باشد. اما عوارض نادر این جراحی می تواند آسیب به دهانه رحم، سوراخ شدن خود رحم یا روده باشد. اگر شما پس از انجام این عمل هر یک از موارد زیر را مشاهده کردید حتما با پزشک خود تماس بگیرید:

* خونریزی سنگین یا طولانی مدت یا مشاهده خون لخته شده
* تب
* درد
* احساس حساسیت در شکم
* مشاهده ی ترشحات بد بو از واژن

در موراد بسیار نادری زخم های ایجاد شده در رحم می تواند باعث ایجاد سندرم آشرمن شود. این سندرم می تواند باعث ناباروری و تغییراتی در جریان قاعدگی شود. جراحان می تواند این عارضه را درمان نمایند. بنابراین برای پیشگیری از ابتلا به این سندرم و عوارض آن حتما هر گونه تغییر در جریان قاعدگی پس از انجام عمل کورتاژ را با پزشک خود در میان بگذارید.

پس از انجام عمل کورتاژ، شما به یک همراه نیاز خواهید داشت تا شما را تا منزل خود همراهی نماید

عمل کورتاژ از دو قسمت مهم تشکیل می شود:

1.اتساع :که طی آن دهانه رحم باز و گشاد می شود و امکان وارد شدن یک ابزار خارجی به داخل رحم فراهم می شود. پزشک شما ممکن است از یک میله ی بلند و باریک استفاده کند که بوسیله آن دهانه رحم شما آهسته آهسته بازتر و گشادتر می شود. ممکن است به جای استفاده از میله مذکور از داروی خاصی برای این منظور استفاده نماید. برای آشنایی بیشتر می توانید فیلم کورتاژ را مشاهده نمائید.

2.کورتاژ: که طی آن بافت داخل رحم بوسیله ی ابزار خاصی که قاشقی شکل و دراز می باشد و کورت (curette) نام دارد، تراشیده می شود. پزشک شما ممکن است از ابزار خاصی که کانولا (cannula) نام دارد برای برداشتن و مکش هرگونه بافت باقی مانده داخل رحم استفاده نماید. در بسیاری از موارد قسمتی از بافت خارج شده جهت آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می شود. در بعضی موارد ممکن است عمل های دیگری به همراه این عمل انجام شود؛ به عنوان مثال ممکن است پزشک شما از ابزار باریک و بلندی برای مشاهده داخل رحم شما استفاده نماید. به این عمل، هیستروسکوپی (hysteroscopy) گفته می شود.

ابزار لازم برای کورتاژ

یک عدد دیش .یک عدد پنس شستشو.یک عدد پنس جفت.یک عدد پنس کل.سه عدد کورت شماره های مختلف.دو عدد والو.یک عدد پنست.یک عدد گالیپات.سه عدد گاز.مقداری پنبه.یک عدد گان سبز.یک عدد حوله.چهار عدد شان سبز ساده.دو عدد جوراب سبز.دو عدد شان سینی ساده.

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

بارداری و شیردهی هر دو باعث بروز تغییرات و افزایش نیاز بدن به ویتامین ها، مواد معدنی و ریز مغذی ها می شود. برخی از این تغییرات می توانند سلامت استخوان ها را تحت تاثیر قرار دهند. ولی خوشبختانه تنها شمار اندکی از خانم ها در طی دوران بارداری و شیردهی خود مشکلات استخوانی را تجربه می کنند. ضمن انکه وقوع این عارضه در این عده نیز نگران کننده نبوده و اغلب بدون نیاز به درمان، به سادگی و با گذشت زمان برطرف می شود. ولی با این وجود مراقبت از سلامت استخوان ها به خصوص در دوران بارداری و شیردهی برای حفظ و ارتقاء سلامت مادر و جنین از اهمیت بسزایی برخوردار است.

بارداری و سلامت استخوان ها

جنین در حال رشد شما در طول زندگی درون رحمی برای رشد و شکل گیری استخوان هایش به کلسیم فراوانی نیاز دارد. این نیاز به خصوص در طول سه ماهه آخر بارداری افزایش چشمگیری می یابد. بنابراین چنانچه کلسیم دریافتی مادر از طریق تغذیه کافی نباشد، جنین کلسیم مورد نیازش را از استخوان های مادر برداشت خواهد کرد. به همین علت کمبود کلسیم و عدم مصرف کافی آن در بانوانی که در سنین باروری به سر می برند، اغلب مشکلی بسیار نگران کننده است. ولی خوشبختانه به نظر می رسد که فرآیند بارداری از طریق راه های گوناگون به حفظ ذخایر کلسیم بدن در این دوران کمک می کند:

  • بدن خانم های باردار در این دوران بهتر از زمان های دیگر می تواند کلسیم موجود در منابع غذایی را جذب کند. این مساله به خصوص در طول نیمه دوم بارداری که جنین آهنگ رشد سریع تری داشته و نیاز افزون تری به کلسیم دارد نمود بیشتری می یابد.
  • بدن مادر در دوران بارداری هورمون استروژن بیشتری تولید می کند. این هورمون نقش محافظت از استخوان های بدن را بر عهده دارد.
  • کاهش توده استخوانی بدن در دوران بارداری معمولاً چند ماه پس از وضع حمل یا اتمام دوران شیردهی برطرف شده و استخوان ها مجدداً تراکم اولیه خود را باز می یابند.

حاصل برخی از مطالعات حاکی از آن است که فرآیند بارداری به طور کلی برای سلامت استخوان ها مفید است. حتی برخی از مطالعات نشان داده اند که هر چه دوره بارداری مادر به مراحل پایانی نزدیک تر باشد (حداقل 28هفته )تراکم استخوانی او بهتر و خطر شکستگی استخوان ها نیز به همان میزان کاهش می یابد.

علی رغم آنکه ابتلا به پوکی استخوان در دوران بارداری و شیردهی بسیار نادر است، ولی گاهی عده ای از مادران در خلال این مدت به پوکی استخوان مبتلا می شوند. پوکی استخوان به معنای کاهش توده استخوانی بدن بوده و می تواند فرد را در معرض خطر شکستگی استخوان قرار دهد.

اغلب مادرانی که در دوران بارداری یا شیردهی خود به پوکی استخوان مبتلا می شوند پس از وضع حمل یا اتمام دوران شیردهی تراکم استخوانی از دست رفته خود را دوباره باز می یابند. ولی با این حال نمی توان در مورد بازیابی یا بهبود کامل تراکم استخوان ها پس از اتمام دوران بارداری یا شیردهی در مادران جوان زیر 18 سال با قطعیت اظهار نظر کرد.

بارداری زیر 18 سال و تاثیر آن بر سلامت استخوان ها

مادران جوان به خصوص بیش از سایرین در معرض خطر کاهش توده استخوانی و ابتلا به عارضه پوکی استخوان در دراز مدت قرار دارند. علت این امر آن است که این عده از مادران بر خلاف مادران مسن تر همچنان در دوران رشد و بلوغ اسکلتی خود به سر برده و هنوز این مرحله را به طور کامل پشت سر نگذاشته اند. در چنین شرایطی کلسیم مورد نیاز برای بافت استخوانی مادر صرف تامین نیاز جنین برای رشد استخوان هایش شده و در نهایت توانایی مادر برای رسیدن به توده استخوانی بهینه که او را از خطر ابتلا به پوکی استخوان در دراز مدت مصون می دارد به خطر می افتد. به همین علت مادران جوان باید بسیار احتیاط کرده و برای به حداقل رساندن کاهش توده استخوانی بدن در دوران بارداری و شیردهی نسبت به تامین کلسیم مورد نیاز خود در این دوران اهمیت بسیار وافری دهند. 

شیردهی پستانی و تاثیر آن بر سلامت استخوان ها

شیردهی پستانی نیز بر سلامت استخوان ها تاثیر گذار است. حاصل مطالعات مختلف حاکی از آن است که اغلب مادران بین 3 تا 5 درصد توده استخوانی خود را در طول شیردهی پستانی از دست می دهند. ولی با این وجود این عارضه بلافاصله پس از اتمام دوران شیردهی برطرف شده و استخوان ها مجدداً تراکم اولیه خود را باز می یابند. این کاهش توده استخوانی ناشی از نیاز روز افزون نوزاد در حال رشد به کلسیم است که از استخوان های مادر برداشت می شود. افزایش نیاز بدن به کلسیم در این دوران به میزان شیردهی پستانی مادر و مدت زمان انجام این کار بستگی دارد. همچنین از دیگر عواملی که می تواند سبب از دست رفتن توده استخوانی بدن در این دوران شود کاهش ترشح هورمون استروژن در بدن است که وظیفه محافظت از استخوان ها را بر عهده دارد. ولی خوشبختانه این کاهش توده استخوانی در دوران شیردهی نیز همانند دوران بارداری حداکثر تا 6 ماه پس از اتمام شیردهی پستانی برطرف شده و استخوان ها تراکم اولیه خود را مجددا بازمی یابند.

نکاتی برای حفظ سلامت استخوان ها در دوران بارداری و شیردهی

مراقبت از استخوان ها در تمام مراحل زندگی از جمله دوران بارداری و شیردهی دارای اهمیت بسیار زیادی است. برخورداری از یک رژیم غذایی سالم و متعادل حاوی منابع کافی کلسیم، پرداختن منظم به ورزش و فعالیت های بدنی و حفظ شیوه صحیح زندگی برای ارتقاء سطح سلامت مادر و جنین در این دوران بسیار ضروری است.

1.مصرف کافی کلسیم

 گرچه رفع نیاز بدن به کلسیم در کلیه مراحل زندگی امری ضروری است، ولی مصرف کافی این ماده معدنی مهم به خصوص در دوران بارداری و شیردهی به دلیل لزوم تامین همزمان مادر و جنین از اهمیت بسیار ویژه و بسزایی برخوردار است. بنا به توصیه کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا خانم های باردار و شیرده باید در این دوران روزانه 1000 میلی گرم کلسیم دریافت کنند. میزان این نیاز در مادران جوان زیر 18 سال بیشتر بوده و به 1300 میلی گرم در روز افزایش می یابد.

منابع خوب کلسیم عبارتند از:

  • محصولات لبنی کم چرب مانند شیر، ماست، پنیر و بستنی
  • سبزیجات برگ سبز مانند کلم بروکلی، کلم چینی و کولارد سبز
  • کنسرو ساردین و قزل آلا با استخوان
  • توفو (پنیر سویا)، بادام و چیبس ذرت
  • مواد غذایی غنی شده با کلسیم مانند برخی انواع آب پرتقال ها، غلات و نان ها

علاوه بر آن پزشک معالج شما در صورت نیاز به منظور اطمینان از دریافت کافی کلسیم در دوران بارداری و شیردهی مصرف مکمل های ویتامین و مواد معدنی لازم را برای شما تجویز خواهد کرد.

2.پرداختن به ورزش و فعالیت های بدنی

 استخوان ها نیز همانند عضلات در پاسخ به تمرینات ورزشی قوی تر می شوند. پرداختن به تمرینات منظم ورزشی به خصوص ورزش های متحمل وزن نظیر پیاده روی سریع، بالا رفتن از پله ها، رقص و تمرین با وزنه که بر خلاف نیروی جاذبه انجام می شوند در تقویت، استحکام و همچنین روند استخوان سازی بدن نقش بسیار مهم و موثری دارند. پرداختن به تمرینات منظم ورزشی در این دوران علاوه بر کمک به حفظ سلامت استخوان ها فوائد بسیار دیگری را نیز برای مادر به همراه دارد. برخی از این فوائد به نقل از کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا عبارتند از: 

  • کاهش عوارضی نظیر کمردرد، یبوست، نفخ و تورم
  • پیشگیری یا درمان دیابت بارداری
  • افزایش سطح انرژی
  • بهبود روحیه و خلق و خو
  • بهبود وضعیت بدنی
  • افزایش قدرت و استقامت عضلات
  • بهبود خواب شبانه
  • بازیابی سریع تر بدن پس از زایمان

پیش از شروع یا ادامه هر نوع فعالیت ورزشی در این دوران با پزشک خود در این زمینه مشورت کنید.

3.حفظ شیوه صحیح زندگی

استعمال سیگار در دوران بارداری بر سلامت جنین، استخوان ها و همچنین عملکرد قلب و ریه شما پیامدهای بسیار بد و نامطلوبی دارد. بنابراین در صورت استعمال سیگار برای ترک هر چه سریع تر آن با پزشک معالج خود صحبت کنید. مطمئنا او در این زمینه توصیه و راهنمایی های لازم را به شما خواهد کرد. علاوه بر آن مصرف الکل در دوران بارداری و شیردهی نیز علاوه بر به خطر انداختن سلامت مادر و جنین با اثرات سوئی بر سلامت استخوان ها همراه است. بنابراین سعی کنید توصیه های پزشک خود را به دقت دنبال کرده و از مصرف الکل  در طی این دوران حساس اکیداً خودداری کنید. 

مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری کدامند؟

هنگام بارداری یا شیردهی، کلسیم به شما و فرزند در حال رشدتان کمک می‌کند تا استخوان‌های سالم و قوی داشته باشید. علاوه بر این، کلسیم برای سلامت قلب و ماهیچه‌ها نیز ضروری است. در این مقاله چندین مورد از بهترین مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری به همراه ایده‌های خوشمزه برای افزایش مصرف روزانه شما گردآوری شده است. جنین در حال رشد شما برای ساختن استخوان‌های سالم، به ویژه در سه ماهه آخر بارداری، به کلسیم زیادی احتیاج دارد و این کلسیم را باید از شما دریافت کند. اگر به مقدار کافی کلسیم از غذاهایی که می خورید دریافت نکنید، بدن نیازهای خود را از استخوان‌های تان می‌گیرد که شما را در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان، یعنی بیماری نازک شدن استخوان، در مراحل بعدی زندگی قرار می‌دهد. به همین دلیل است که برای مادران باردار و شیرده ۱۹ ساله و بالاتر، دریافت روزانه ۱۰۰۰ میلی گرم کلسیم بسیار مهم است. محصولات لبنی مهمترین منبع کلسیم هستند، اما حتی اگر شما تحمل لاکتوز نداشته باشید، می‌توانید این مواد معدنی مهم را از بسیاری از غذاهای دیگر دریافت کنید.

ازجمله مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

ماست

خوردن ماست یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای جذب کلسیم از طریق رژیم غذایی روزانه شما است. یک فنجان ماست ساده بدون چربی، ۳۳۸ میلی گرم کلسیم را تامین می‌کند، یعنی تقریباً یک سوم از نیاز روزانه شما. ماست کم چرب حدود ۳۱۱ میلی گرم، ماست کامل تقریباً ۲۰۶ میلی گرم و ماست‌های میوه‌ای کم چرب به طور متوسط بین ۲۳۵ تا ۲۸۷ میلی‌گرم کلسیم در هر فنجان ارائه می‌دهند.

در آشپزخانه: وقتی صحبت از مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری و نیز غذای سالم می‌شود، ماست ساده یا طعم دار مستقیم از فنجان، بهترین دوست مادر است، اما روش‌های خلاقانه‌ای برای استفاده از ماست وجود دارد. ماست ساده یا طعم دار را با میوه میکس کنید تا یک اسموتی خامه‌ای به دست آید. ماست را با پوره میوه‌های تازه مخلوط کرده، سپس در قالب یخ بریزید تا یک میان وعده خنک داشته باشید. یک قاشق مرباخوری ماست معمولی کم چرب یا شیر کامل را درون سس‌های ماکارونی، سوپ سبزیجات پوره شده و خورش‌های گوشتی یا سبزیجات بریزید تا طعم آنها غنی شود. فقط نباید ماست را حرارت دهید یا بجوشانید زیرا ممکن است بریده شود. در عوض چند قاشق مربا خوری سس، سوپ، یا خورش داغ را درون مقداری ماست ریخته و سپس همین مخلوط را هنگامی که می‌خواهید قابلمه را از روی حرارت بردارید، درون قابلمه بریزید. ماست ساده و کم چرب را در هر دستورالعملی به جای شیر غلیظ استفاده کنید. همچنین می‌توانید خامه ترش یا سس مایونز را با ماست جایگزین کنید تا بدون تغییر طعم آن چربی آن را کاهش دهید.

شیر

احتمالا شناخته شده ترین مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری شیر است. شیر فقط به معنای شیر گاو نیست. شما می‌توانید مقداری از کلسیم مورد نیاز روزانه خود را با نوشیدنی‌های سویا، بادام، فندق، نارگیل یا برنج تامین کنید. تمام این نوشیدنی‌های شیری حداقل ۳۰۰ میلی گرم کلسیم را در یک وعده، یعنی یک لیوان تامین می‌کنند. همیشه حقایق تغذیه‌ای را بر روی برچسب شیر مورد نظر خود بررسی کنید تا مطمئن شوید که هم از نظر کلسیم و هم ویتامین D غنی شده‌اند، یک ویتامین اساسی که به بدن شما کمک می‌کند کلسیم را جذب کند.

در آشپزخانه: خواه شما شیرتان را در یک لیوان با یک کلوچه دوست داشته باشید، یا در یک کاسه با برشتوک مورد علاقه‌تان، شیر می‌تواند با طعم و مزه‌های مختلف و متناسب با سلیقه شما مصرف شود. مقداری شیر کاکائو را در قهوه خود بریزید، یا مقداری شیر بادام غلیظ شده را با جو دوسر مخلوط کرده و به عنوان میان وعده مصرف کنید. نوشیدنی‌های جایگزین لبنیات همچنین در اسموتی‌های خامه‌ای طعم متفاوتی به شما خواهند داد و می‌توانید به راحتی آنها را در موادی مثل خمیر پنکیک یا وافل جایگزین شیر کنید. پودینگ و کاستارد با شیر باعث افزایش دریافت کلسیم می‌شوند، بنابراین تهیه کنید و از طعم دلپذیر آن لذت ببرید (اما بیش از اندازه کالری مصرف نکنید.)

پنیر

یکی دیگر از مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری پنیر است. حدود ۴۵ گرم پنیر چدار، موتزارلا، سوئیسی یا نصف فنجان پنیر ریکوتا نیم چرب بین ۳۰۰ تا ۳۳۵ میلی گرم کلسیم را تامین می‌کند. این مقدار بیش از یک فنجان شیر است. فقط به خاطر داشته باشید که بعضی از پنیرها با کالری زیادی همراه هستند و پنیرهایی که از شیر خام تهیه می‌شوند، مثل پنیر فتا، بری و کمبرت اکثراً غیرپاستوریزه بوده و در دوران بارداری ممنوع هستند.

در آشپزخانه: یک مشت پنیر خرد شده را روی سالاد سبزیجات، سیب زمینی پخته، برنج، فلفل، تخم مرغ پخته و سبزیجات بخارپز برای تقویت طعم و دریافت کلسیم بریزید. پنیر ریکوتا یکی از اجزای اصلی غذاهای تهیه شده با ماکارونی مثل لازانیا و غیره است، اما همچنین اگر با مقداری رنده پوست لیموی تازه و آویشن در کنار سبزیجات تفت داده شده سرو شود یک میان وعده عالی است. پنیر با میوه‌های تازه یک صبحانه مقوی و سیر کننده است. همچنین روی نان ساندویچ بمالید و نان را با مواد دلخواه‌تان پر کنید.

توفو (پنیر سویا)

توفو از غذاهای آسیایی گرفته تا منوی غذاهای اصلی بسیاری از کشورها جای خود را باز کرده و این خبر بسیار خوبی است زیرا توفو از دیگر مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری محسوب می شود. توفو معمولی (نرم) حاوی ۴۳۵ میلی گرم کلسیم در هر نیم فنجان است. این ماده غذایی فوق العاده متنوع اغلب با انجام فرآوری شیرسویا و سولفات کلسیم، یک ماده معدنی بسیار نرم که منبع عالی از پروتئین گیاهی نیز هست تهیه می‌شود. (هنگام خرید، مشخصات تغذیه‌ای را بر روی برچسب بررسی کنید تا مطمئن شوید که توفو مورد نظر شما سرشار از کلسیم باشد)

در آشپزخانه: توفو ساده دارای طعم خنثی است و یک پایه عالی برای تقریباً هر نوع چاشنی خواهد بود (البته این سادگی طبیعی آن ممکن است دقیقاً همان چیزی باشد که در هنگام تهوع صبحگاهی به آن نیاز دارید). اگر هوس چاشنی‌های تند دارید، مکعب‌های توفو سرخ شده را با پودر کاری و زنجبیل، پودر فلفل قرمز و پونه‌ کوهی طعم دار کنید. همچنین می‌توانید مکعب‌های توفو را مزه دار و بعد گریل یا سرخ یا بخارپز کنید و در ساندویچ‌ها و سالادهای سبز به جای گوشت سرو کنید.

سبزیجات برگ سبز

از دیگر مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری سبزیجات است به ویژه سبزیجات دارای برگ های سبز منبع سرشار کلسیم هستند. یک فنجان کلم سبز پخته شده ۹۴ میلی گرم، برگ گیاه شلغم ۱۹۸ میلی گرم، برگ خردل ۲۸۴ میلی گرم، برگ کلم ۳۵۷ میلی گرم و اسفناج ۲۴۵ میلی گرم کلسیم را تآمین می کنند

اما نکته‌ای هست که هنگام انتخاب سبزیجات خود باید مورد توجه قرار دهیم: اگرچه اسفناج حاوی کلسیم بیشتری نسبت به سایر سبزیجات است، اما حاوی مواد دیگری (بی‌ضرر) نیز هست که میزان جذب کلسیم را کاهش می‌دهند.

نتیجه: انواع سبزیجات را میل کنید تا مقدار زیادی کلسیم به همراه بسیاری از مواد مغذی دیگر دریافت کنید.

در آشپزخانه: مخلوط سبزیجات را با سیر تفت دهید تا یک میان وعده یا پیش غذا داشته باشید. می‌توانید یک مشت کشمش یا مغز بادام هم برای افزایش طعم و تردی به این مخلوط اضافه کنید. اضافه کردن سبزیجات خرد شده به سوپ‌ها، خوراک‌ها و غذاهای خمیری، انواع ماکارونی و برنج، یک روش عالی برای استفاده از آنها است. برای تقویت مواد مغذی و بافت، سعی کنید برگ‌های جوان‌تر و لطیف را در سالادهای سبز استفاده کنید. به یاد داشته باشید در حالی که هر سبزی طعم و مزه متمایز خود را دارد، زمان پخت آن نیز می‌تواند متفاوت باشد. معمولاً در بیشتر دستورالعمل‌ها می‌توانید یکی را جایگزین دیگری کنید.

لوبیا چشم بلبلی

یک و نیم فنجان لوبیا چشم بلبلی حدود ۲۰۰ میلی‌گرم کلسیم دارد و از بهترین مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری محسوب می شود . سایر لوبیاهای خشک شده نیز مقداری کلسیم را تامین می‌کنند، اما فقط در حدود ۴۰ تا ۵۰ میلی گرم در یک و نیم فنجان.

در آشپزخانه: لوبیا چشم بلبلی را به همان روش که از سایر لوبیاها استفاده می‌کنید مصرف کنید. آن را در سالاد سبزیجات، همراه با برنج، میکس شده با سیر به عنوان چاشنی یا در سوپ‌ها و خوراک‌ها استفاده کنید.

کنسرو ماهی

هنگامی که ماهی‌هایی مانند ساردین و سالمون فرآوری و با استخوان به صورت کنسرو در می‌آیند، مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری محسوب می شوند. هر ۹۰ گرم ماهی ساردین دارای ۳۲۵ میلی گرم کلسیم است، در حالی که همین مقدار ماهی سالمون ۱۸۱ میلی‌گرم کلسیم را تامین می‌کند.

در آشپزخانه: کنسرو ماهی سالمون و ساردین غذاهای فوری سالم برای مادران باردار هستند. از آنجا که ساردین‌ها اغلب با سس گوجه فرنگی یا سس خردل بسته‌بندی می‌شوند، دیگر نیازی به اضافه کردن چاشنی نیست. برای وعده ناهار یا یک میان وعده سریع، آن را کمی خرد کرده و روی نان تست سبوس دار یا نان چاودار پخش کنید. برای صرف شام، ساردین‌های خرد شده را به ماکارونی، روغن زیتون و چاشنی مورد علاقه خود اضافه کنید. کنسرو سالمون در سالادها یا مخلوط شده با سس مایونز سبک و ترد و با ساقه‌های تازه کرفس یک غذای سالم را تشکیل می‌دهد. به هر طریقی که دوست دارید از کنسرو ماهی تن نیز استفاده کنید، برای ساده‌ترین چاشنی‌ها، از آبلیمو، مقداری پودر فلفل و زیتون به همراه کنسرو ماهی تن بهره بگیرید.

شیره چغندر 

یکی دیگر از مواد غذایی حاوی کلسیم برای زنان باردار شیره چغندر است. یک قاشق غذاخوری شیره چغندر که در فروشگاه‌های مواد غذایی و سوپر مارکت‌های بزرگ یافت می‌شود، در حدود ۱۰۰ میلی گرم کلسیم را تامین می‌کند.

در آشپزخانه: اگرچه شیره چغندر یک شربت غلیظ است که از ساقه نیشکر یا چغندر قند به دست می‌آید، اما طعم تلخ و شیرین قوی آن نشان می‌دهد که این یک شیرین کننده نیست. بنابراین در حالی که بعضی اوقات از آن در پخت و پز استفاده می‌شود، اما طعم قوی آن در غذاهای آب پز، مثل لوبیا پخته و سس کباب بهتر است. همچنین می‌توانید یک قاشق غذاخوری شیره چغندر را با آب داغ رقیق کرده، آن را گرم یا خنک بنوشید، با شیر یا بدون شیر، یک نوشیدنی که به آن لقب چای بارداری داده‌اند. زیرا منبع خوبی از آهن و ویتامین‌های B است، موادی که مادران به آن نیاز ویژه دارند. توجه داشته باشید که شیره چغندر همچنین یک ملین است (اگر دچار یبوست هستید) این یک مزیت اضافی است، بنابراین تا زمانی که نمی‌دانید چگونه بر روی شما تاثیر می‌گذارد در مصرف آن زیاده روی نکنید.

حال که مواد غذایی حاوی کلسیم در بارداری را می شناسید در حد توانتان آنها را در برنامه غذایی خود بگنجانید تا هم شما و هم جنین از فواید آنها بهره مند گردند.

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

تفاوت بین شیردهی و استفاده از شیردوش

چه مستقیما شیر بدهید یا شیر دوشیده شده را به نوزاد بدهید یا ترکیبی از هر دو را انتخاب کنید، او مواد مغذی لازم برای رشد مناسب را دریافت خواهد کرد.

بسیاری از مادران برای این‌که بتوانند پس از مرخصی زایمان به شغل خود بازگردند، دوشیدن شیر را انتخاب می‌کنند. برخی بانوان انتخاب دیگری ندارند. مجبور هستند از همان اول شیر خود را بدوشند، چون نوزاد زود متولد شده و نمی‌تواند مکیدن سینه مادر را به درستی انجام دهد، یا لب یا زبانشان به‌صورت مادرزاد متصل است (نوزاد زبان بسته) و نمی‌توانند خوب مک بزنند و شیر را به‌طور کافی دریافت کنند. البته، برخی نوزادان هستند که سرشیشه را نمی‌گیرند و شیردهی تنها گزینه شما خواهد بود.

شیردهی و شیردوشیدن هر کدام مزایا و معایب خود را دارند و در نهایت این شما هستید که باید تصمیم بگیرید کدام برای شما و نوزادتان بهترین گزینه است.

مزایا و معایب شیردهی پستانی 

شیردهی می‌تواند مزایای زیادی داشته باشد اما نکات منفی نیز دارد.

نکات مثبت

  • پیوند شما با نوزاد را محکم‌تر می‌کند: بسیاری از مادران شیردهی را نسبت به تغذیه با شیر ذخیره کرده با کمک شیشه شیر را ترجیح می دهند، زیار تجربه نزدیک‌تری با نوزاد خود برقرار می کنند. همچنین حس می‌کنند برای نوزاد نیز آرامش‌بخش‌تر است و تنها به کمک پستان‌شان می‌توانند سریع‌تر او را آرام کنند.
  • صرفه جویی در هزینه: ممکن است مقداری پول خرج سینه بند مخصوصشیردهی کرده باشید، اما به‌طور کلی، شیردهی پستانی مقدار زیادی از هزینه ها را کاهش می‌دهد. شیردوش و شیشه شیر و انواع سر شیشه واقعا هزینه بر هستند.
  • عدم نیاز به ظرف: همین حالا هم به عنوان والدین کلی ظرف برای شستن داریم پس اگر مجبور نیستیم چرا ظرف‌های بیشتری اضافه کنیم؟ من از ظرف متنفرم، برای همین شیردهی برای من خیلی خوب بود.
  • نباید چیزی با خودتان حمل کنید: وقتی از خانه بیرون می‌روید دیگر نیاز نیست تا شیشه شیر و ذخیره شیر و وسایل مربوط را حمل کنید.
  • معطلی ندارد: اگر نوزاد گرسنه شود، بلافاصله می‌توانید به او شیر بدهید. شما و نوزادتان هرگز مجبور نیستید برای گرم شدن بطری معطل بشوید که به‌خصوص برای شیردهی شبانه فوق‌العاده است.

نکات منفی

  • می‌تواند سخت باشد: بله، شیردهی طبیعی است، اما به این معنی نیست که همیشه مثل آب‌خوردن است. هم برای مادر و هم برای نوزاد یک تجربه آموزشی است و ممکن است مجبور باشید مشکل مکیدن ضعیف، نوک حساس پستان ها و بعدها، گاز گرفتن را حل کنید. با دریافت کمک حرفه‌ای می‌توانید از همان آغاز برای ارتباط شیردهی، شروع بهتری را تجربه کنید.
  • ممکن است شیردهی در مکان های عمومی کمی سخت باشد: بعضی مادران با شیردهی در مکان‌های عمومی راحت نیستند، برای همین مجبورند هنگام بیرون رفتن دقت بیشتری کنند. ممکن است مجبور باشید در اتومبیل به نوزاد خود شیر بدهید، از پوشش شیردهی استفاده کنید یا اگر محیط عمومی شما را ناراحت می‌کند اتاقی خصوصی را برای شیردهی پیدا کنید.
  • آزادی کمتر: بعضی نوزادان هرگز سرشیشه نمی‌گیرند و این دور شدن شما از نوزادتان و صرف مقداری زمان برای خودتان را سخت می‌کنند.
  • کمک ندارید: اگر فقط خودتان شیر می‌دهید، تنها کسی خواهید بود که همه‌وقت به نوزاد غذا می‌دهید. شما هستید که باید ۲ نیمه‌شب بیدار شوید و هرشب به او شیر بدهید.

مزایا و معایب استفاده از شیردوش

درست مانند شیردهی، شیردوشیدن هم مزایا و معایب خود را دارد.

نکات مثبت

  • می‌توانید اندازه بگیرید که نوزاد شما چقدر شیر بخوردشیردوشیدن می‌تواند برای بعضی مادران آسایش بخش باشد چون می‌توانند ببینند دقیقا چه مقدار تولید و مصرف می‌شود.
  • مشارکت دیگران: وقتی شیر می‌دوشید، افراد دیگر هم می‌توانند به نوزاد شما شیر بدهند. پدرها، مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها و خواهرها و برادرها از پیوند با نوزاد شما به کمک دادن شیر با بطری لذت می‌برند.
  • زمان بیشتر برای خودتان: از آن‌جا که افراد دیگر هم می‌توانند به نوزاد شما شیر بدهند، می‌تواند زمان بیشتری برای خودتان صرف کنید، که همه مادران واقعا به آن نیاز دارند. وقتی به باشگاه می‌روید، چرت می‌زنید یا موهایتان را درست می‌کنید نگران شیرخوردن نوزاد نیستید.
  • درد کمتری دارد: اگر فقط شیر می‌دوشید نباید خیلی نگران حساس شدن نوک پستان‌ها در هفته‌های اول باشید، همچنین با گازگرفتن هم مواجه نخواهید شد.
  • سازگاری با مواقع اضطراریاگر مقداری شیر در فریزر داشته باشید، نوزاد شما می‌تواند در مواقع اضطراری که نمی‌توانید به او شیر بدهید، نظیر بستری شدن در بیمارستان یا خوردن دارویی که با شیردهی سازگار نیست، از آن استفاده کند.

نکات منفی

  • گران‌تر استوقتی شیر می‌دوشید نمی‌توانید فقط به پستان‌هایتان تکیه کنید. مطمئنا باید یک شیردوش بخرید، همچنین بطری، لوازم شیردوشی، کیسه‌های شیر، یک برس بطری و … .
  • شستشوی زیاد: با این همه بطری و لوازم شیردوشی شستشو و ضدعفونی هرگز تمام نمی‌شود و بخشی از روند شیردوشی خواهد بود.
  • باید شیردوش را همه جا با خود بکشید: فقط شیردوش‌تان نیست که باید دنبال خود بکشید. باید یک خنک‌کننده، بسته یخ، شیر اضافه، بطری، لوازم اضافه شیردوش و ضدعفونی کننده را هم با خود ببرید. چیزهای زیادی است که باید به‌خاطر بسپارید.
  • ناجور است: برخلاف شیردهی، شیردوشیدن کاری نیست که معمولا مادران در فضای عمومی انجام بدهند. ممکن است مجبور شوید در دستشویی یا اتومبیل این‌کار را انجام بدهید.
  • ممکن است بدن‌تان دیگر نسبت به شیردوشی واکنش نشان ندهد: گاهی بدن مادر بعد از مدتی دیگر به شیردوشی واکنش نشان نمی‌دهد. گاهی از همان اول. اگر متوجه شدید مقدار شیر شما کاهش یافته، لوازم شیردوشی دیگر یا شیردوش دستی را به جای شیردوش برقی امتحان کنید.

کدام یک بهتر است : استفاده از شیردوش با شیردهی پستانی

مسلما شیر مادر مغذی ترین گزینه است، ولی آیا دوشیدن آن در بطری هم به‌همان میزان برای نوزاد شما پرفایده است؟ آیا شما و نوزاد شما به همان اندازه شیردهی مستقیم از مزایای آن بهره‌مند می‌شوید؟

اگر فقط شیر بدوشید، شما و نوزادتان از بیشتر مزایای شیردهی مستقیم بهره‌مند می‌شوید. رحم‌تان بازهم نسبت به دادن شیرخشک سریع‌تر جمع می‌شود و کمتر در معرض خطر سرطان سینه و سرطان تخمدان قرار خواهید گرفت و یک بطری شیر که همان روز دوشیده شده، آنتی بادی های لازم برای باکتری‌ها و ویروس‌هایی را که در معرض آن‌ها بوده‌اید برای نوزاد فراهم می‌آورد.

اما منجمدکردن، بازکردن یخ و گرم کردن مداوم می‌تواند برخی از پروتئین‌ها و ویتامین‌های شیر شما را از بین ببرد. بنابراین اگر فقط از شیردوش استفاده می‌کنید، بهتر است در اکثر موارد برای نوزاد خود شیر تازه بدوشید.

همچنین شیردوش‌ها و بطری‌ها مستعد جذب باکتری هستند و می‌توانند موجب بیماری‌های جدی برای کوچولوی شما بشوند، برای همین اطمینان حاصل کنید که پرستارها نظافت و بهداشت لازم را رعایت می‌کنند.

شیردهی برای تقویت فک، دندان‌ها و رشد کلامی بهتر است، در صورتی‌که استفاده طولانی‌مدت از بطری موجب فاسد شدن و کجی دندان‌ها و تاخیر در زبان‌بازکردن می‌شود. شیردهی با بطری، کنترل کمتری به نوزاد شما در میزان جریان و خوردن شیر می‌شود و باعث می‌شود گاز بیشتری در معده آن‌ها جمع شود و آن‌ها را بیشتر در معرض پرخوری و چاقی در مراحل بعدی زندگی بکند.

اگر روزی شش بار پوشک خود را خیس می‌کند، شکمش کار می‌کند، وزنش بیشتر می‌شود و به‌نظر خوشحال و سلامت می‌رسد، مطمئن باشید که نیازهای نوزادتان را برطرف کرده‌اید.

به دلیل این‌که شیرمادر به راحتی هضم می‌شود، پرستارها راحت می‌توانند به نوزاد زیاده از حد غذا بدهند و ذخیره شیر شما را سریع تمام کنند و در این حالت احساس می‌کنید به اندازه کافی شیر تولید نکرده‌اید. برای جلوگیری از خوراندن شیر زیادی، مطمئن شوید هر بار که بیرون می‌روید نوزاد بین ۳۰ تا ۴۵ میلی‌لیتر شیر می‌خورد و پرستارها از بطری با شیردهی آرام استفاده می‌کنند.

شیردهی و شیردوشیدن هرکدام مزایا و معایب خود را دارد، اما هیچ‌کدام راحت نیست و هر دو می‌تواند مزایای خود را داشته باشد. در نهایت، این شما هستید که باید انتخاب کنید کدام برای شما و نوزادتان بهتر است.

ممکن است انتخاب کنید که فقط خودتان شیر بدهید یا این‌که وقتی برمی‌گردید سر کار، مجبور شوید شیر بدوشید. اگر نوزاد زود بدنیا بیاید و نتواند مکیدن صحیح انجام دهد، شیردوش می‌تواند نجات‌دهنده باشد.

اما فارغ از این‌که خودتان شیر بدهید یا شیرتان را بدوشید، شما و نوزادتان از بسیاری از مزایای آن شیر طلایی بهره‌مند می‌شوید.

شیردوش برقی

استفاده از شیردوش برقی امروزه به علل گوناگون در میان مادران رواج پیدا کرده است. به ویژه مادرانی که به مدت طولانی بیرون از منزل هستند و مسئولیت نگه داری از فرزند شیرخوارشان را به پرستار یا فرد دیگری می سپارند، با کمک شیردوش برقی می توانند شیر خود را دوشیده و در یخچال یا فریزر طبق درستورالعمل مربوطه نگه داری کنند تا در مواقع لزوم پرستار با کمک شیر ذخیره شده نوزاد را تغذیه کند. اما آیا مزایا و معایب استفاده از شیر دوش برقی را می دانید؟ می دانید که در هنگام استفاده از این وسیله چه نکاتی را باید رعایت کنید؟

مزایای استفاده از شیردوش برقی

امروزه مادران به دلیل مزایای شیردوش برقی بیش از پیش از این وسیله استفاده می کنند، برخی از این مزایا عبارتند از:

  • برای مادرانی که ضیق وقت دارند، شیردوش برقی وسیله مفیدی است. برای دوشیدن مقدار مشخص شیر به کمک شیر دوش های برقی، نسبت به نوع دستی آن، وقت کمتری صرف می شود.
  • از آنجا که در شیر دوش برقی، دو پمپ تعبیه شده است، به طور همزمان می توان از هر دو پستان پمپاژ را انجام داد و در وقت مادر صرفه جویی کرد.
  • مادرانی که باید روزانه و به طور منظم شیر بدوشند، این کار را با زحمت کمتری انجام می دهند.
  • شیردوش برقی به صورت دو پمپه و با پمپ بیمارستانی در بازار وجود دارد.
  • تمیز کردن و ضد عفونی کردن شیردوش برقی بسیار آسان است. اغلب کیسه و دستمال بخار مایکروویو به همراه دستگاه عرضه می شود.

مواردی که باید هنگام استفاده از شیردوش برقی در نظر داشته باشید:

درهنگام خرید استفاده از شیردوش برقی حتما به موارد زیر توجه داشته باشید:

  1. مدل دو پمپه

در مدل دو پمپه قابلیت دوشیدن همزمان شیر از هر دو پستان وجود دارد و به این ترتیب در وقت صرفه جویی بعمل می آید. بعلاوه، هرچه شیر بیشتری دوشیده شود، به مقدار بیشتر نیز تولید می شود.

  • شیردوشهای برقی که به راحتی قابل استفاده، تمیز کردن و مونتاژ هستند

شیردوشی را انتخاب کنید که پس از استفاده به راحتی تمیز و ضد عفونی شود. علاوه بر این، در مدل برقی دارای پمپ وکیوم، گرفتن پستان برای مکش شیر آسان تر است. مدل دیگری نیز وجود دارد که شیر به سرعت و به راحتی دوشیده می شود.

  • سرعت مکش

شیردوش برقی تهیه کنید که در کمترین زمان بتواند شیر بیشتری بدوشد. در انواع با کیفیت می توان سرعت دوشیدن شیر با دکمه دستی تغییر داد. 

4- دوشیدن شیر بیرون از منزل

اگر مادری هستند که ناگزیر باید بیرون از منزل یا محل کار باشید، شیردوشی را  انتخاب کنید که به راحتی قابل حمل باشد. بسیاری از این شیردوش ها به منظور نگهداری بهتر شیر دوشیده شده، کیسه های یخ یا شارژرهایی برای اتصال به باتری خودرو دارند.

چگونه می توان از شیردوش برقی با خیال راحت استفاده کرد؟

  • اولین و مهمترین نکته قبل از دوشیدن شیر این است که در جایی راحت و آرام بنشینید. نوع ناراحتی یا اضطراب، بر مقدار شیر مادر تاثیر دارد.
  • دستورالعمل استفاده از شیردوش را به دقت بخوانید تا اشتباهی رخ ندهد.
  • شیردوشهای آلوده به ویروس و باکتری هایی مانند ایدز و سیتومگالوویروس نباید مورد استفاده قرار گیرند، امکان انتقال این میکروب ها از نفر اول به مادر و نوزاد بعدی وجود دارد.
  • برای جلوگیری از کاهش کارایی، درب شیردوش همیشه حتی در حالت بلااستفاده باید به خوبی بسته شود.
  • بهتر است شیردوشی که تهیه می کنید از لبه مناسب برخوردار باشد. درپوش ها و لبه های نامناسب موجب بروز درد و سوزش در نوک پستان می شوند. همچنین اگر مکش به اندازه کافی نباشد،
  • مراقب آسیب احتمالی پمپ باشید. در صورت مشاهده هر چه سریعتر، آن را تعویض نمایید.
  • در صورت ترک خوردگی نوک پستان، مکش را متوقف کنید. هنگام دوشیدن شیر نباید هیچ دردی احساس شود.
  • قبل و بعد از شیردوشیدن، دست هایتان را به خوبی بشویید.
  • در روزهای اول ممکن است حجم شیر دوشیده شده خیلی کم باشد. اما تداوم این کار به طور منظم موجب افزایش مقدار شیر بعد از چند روز خواهد شد.
  • قبل از شروع شیردوشی، وسایل لازم مانند دستمال مرطوب، بطری برای ذخیره شیر، تلفن و غیره را دم دست بگذارید.
  • سرعت پمپاژ را روی حدی که راحت هستید، از پیش تنظیم کنید.
  • هنگامی که جریان شیر کند شد و پستان تقریباً خالی است، شیردوش را خاموش کنید.
  • بعد از ریختن شیر دوشیده شده در بطری، روی آن تاریخ بزنید و در یخچال نگهداری کنید.
  • تمیز کردن و ضد عفونی کردن هر قسمت از شیردوش پس از استفاده، ضروری است. در غیر اینصورت ممکن است مشکلاتی برای کودک ایجاد شود. بعد از تمیز کردن و ضد عفونی کردن آن را با دستمال کاغذی کاملا خشک کنید تا خیس نباشد.

مضرات استفاده از شیردوش برقی

  • وقتی شیر دوشیده شده با استفاده از بطری به نوزاد داده می شود، ممکن است نوزاد دیگر پستان را نشناسد و از گرفتن آن اجتناب کند.
  • احتمال دارد شیر دوشیده شده آلوده شود و مشکلات جدی برای سلامتی کودک ایجاد نماید.
  • چنانچه لبه شیردوش مناسب نباشد یا سرعت پمپ خیلی زیاد یا کم باشد، احتمال آسیب دیدن نوک پستان وجود دارد.
  • دوشیدن شیر اضافی و ذخیره آن برای استفاده های بعدی باعث تولید شیر بیشتر می شود، مقدار اضافی شیر می تواند باعث تورم و احتقان پستان ها گردد.
  • تمام مراحل تمیز و ضدعفونی کردن شیردوش پس از استفاده، وقت و انرژی زیادی می گیرد.
  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

عوامل اصلی که باعث افتادگی سینه ها می شود

 افتادگی سینه ها نگرانی بزرگ خانم ها بعد از گذشت سن و یا حتی در سنین جوانی است به خصوص بعد از تولد نوزاد و آغاز شیردهی است.

  واقعیت این است که بعضی از شل شدگی های سینه قابل پیشگیری نیستند. بچه دار شدن، شیردهی و بالا رفتن سن، همه اینها موجب کاهش قابلیت ارتجاعی کلاژن، بافت پیوندی زیر پوست، شده و سینه ها را شل تر می کند. این مسئله می تواند با ژنتیک شما هم در ارتباط باشد. اگر مادرتان سینه هایی شل دارد، شما هم در معرض آن قرار دارید.

خیلی از عادت های شما که ممکن است به نظرتان برسد هیچ ارتباطی با افتادگی سینه ها ندارد، می تواند با آن مرتبط باشد. بنابراین اگر از این عادت ها دوری کنید، فرم سینه هایتان بهتر خواهد ماند. همچنین بد نیست بدانید که در تحقیق جدیدی که در دانشگاه UCLA انجام گرفت، مشخص شد که بافت سینه دو تا سه سال سریع تر از بافت های دیگر بدن پیر می شود.

بالا و پایین رفتن زیاد وزن

گفتنی است  بالا و پایین رفتن وزن تا 5-4 کیلو اشکالی ندارد اما شُل و سفت کردن رژیم غذایی که باعث بالا و پایین رفتن وزن تا 15-10 کیلو می شود، مطمئناً نمی تواند تاثیر خوبی روی سینه هایتان داشته باشد. هر بار که وزنتان بالا یا پایین می رود، بافت های سینه شل تر می شوند.

کشیدن سیگار

باید بدانید که حتی سینه ها هم از آسیب های سیگار در امان نیستند. کشیدن هر میزان سیگار، با کاهش ذخیره خون در سطح پوست، پوست را ضعیف و پیر می کند.

عدم استفاده از کرم ضدآفتاب

 قرار گرفتن پوست درمعرض اشعات UV بدون پوشش محافظ کرم ضدآفتاب، می تواند موجب چروک شدن زودرس پوست شده و با کشیدن کلاژن و آسیب رسیدن به پوست، سینه هایتان نیز همین تاثیر را خواهند گرفت.

عدم استفاده از سینه بندهای سفت

 چه سوتین گشادی باشد که معمولاً تنتان می کنید و چه سوتین ورزشی تان، اگر سینه هایتان به خوبی نگه داشته نشوند، دچار افتادگی خواهند شد. هرچه تکان های سینه بیشتر باشد، پوست سینه و کلاژن ها بیشتر دچار فشار خواهند شد. بنابراین بهتر است از سینه بندی استفاده کنید که درست اندازه سینه هایتان باشد و شکل آن را به خوبی حفظ کند.

ورزش های شدید

 البته هنوز تحقیقات در این زمینه به نتیجه نرسیده است اما بعضی متخصصین اعتقاد دارند حرکات جلو و عقب رونده ای که ممکن است موقع دویدن یا ورزش های مداوم اتفاق افتد می تواند موجب ترکیدن کلاژن های سینه شود. اما قبل از اینکه از روی تردمیل پایین بیایید، درمورد جزییات آن بیشتر مطالعه کنید و یادتان باشد که ورزش کمک می کند به طرق دیگر ظاهر جوان تری پیدا کنید.

حرکات ورزشی و تمرینات پیشنهادی برای درمان افتادگی سینه ها

اگرچه ممکن است باور نکنید، اما سینه ها نیز از عضلات تشکیل شده اند، این عضلات بر اثر عوامل متعدد و مختلفی ممکن است شل شده و حالت آویزانی پیدا کنند. ورزش های پیشنهادی را انجام دهید و با افتادگی سینه خداحافظی کنید اگر میخواهید نتایج بهتری بگیرید، این تمرین ها را با ماساژ های موضعی و دوش آب سرد ادغام کنید.

ورزش منظم برای درمان افتادگی سینه ها

این ورزش ها را میتوانید ایستاده ، نشسته و یا بصورت درازکش انجام دهید. تمرینات را بسته به نوعی که برایتان راحت تر است تغییر دهید به عنوان مثال ، اگر از مشکلاتی در کمر رنج میبرید شاید اگر بصورت نشسته یا دراز کش انجام دهید راحت تر باشید.

کشش های افقی :

  • پاها را کمی باز کنید و وزنه را بلند کنید و تا شانه بیاورید.
  • سه ست با 10 بار تکرار انجام دهید.
  • کمر خود را صاف نگه دارید و نیز رعایت این نکته که هنگام انجام تمارین عضلات شکم را تنگ کنید حائز اهمیت است.

کشش های رو به جلو

  • در همان پوزیشن، کشش به سمت جلوی بازوها را انجام هید. دست ها باید در مقابل قفسه سینه قرار داده و بازوها را کش دهید.
  • سه ست از این حرکان را 10 بار تکرار کنید.

 باز کنید و بکشید

  • این ورزش سوم ترکیبی از دو ورزش اول می باشد.
  • بازوها را به سمت قفسه سینه باز و بسته کنید. سپس آن ها را پایین آورده و استراحت کنید. این حرکات را در دو ست 10 باره تکرار کنید.

آرنج خود را خم و راست کنید

  • برای انجام این تمرین، باید بازوها را به سمت جلو و در سطح قفسه سینه بالا ببرید. و آرنج خود را خم کنید. بازوی شما باید در موقعیت عمودی باشد.
  • سپس ، بازوها را باز کرده و پایین بیاورید.
  • 2ست را با 10 بار تکرار انجام دهید.

 بازوها را خم کنید

  • آرنج باید در مقابل قفسه سینه و دست ها در بالا قرار بگیرد.
  • از این پوزیشن ، بازوها را به طرفین باز کنید و دوباره ببندید.
  • 30بار بدون پایین آوردن بازوها حرکات را تکرار کنید.

آرنج را خم کنید و بلند کنید

  • این حرکت را باید با خمیدگی آرنج انجام دهید. اگرچه به جای جلو کشیدن قرار است آن ها را بالا ببرید.
  • این حرکت مثل بلند کردن وزنه است. زمانیکه بازو هایتان را به صورت عمودی بالا میبرید.
  • 30بار بدون پایین آوردن دست انجام دهید.

دوش آب سرد

  • به جهت افزایش تاثیر این تمارین ، توصیه میکنیم گردش خون این قسمت از بدن را هنگام دوش گرفتن فعال کنید.
  • از این رو برای چند ثانیه سینه ها را زیر دوش آب سرد قرار دهید.
  • با استفاده از آب سرد یا حتی تناوب آن با آب گرم ، عضلات خون منقبض و منبسط شدن رگ های خونی را شاهد خواهید بود.
  • این کار گردش خون را بهبود می بخشد و موجب افزایش قابلیت ارتجاعی و استحکام پوستی خواهد شد.

درمان های خانگی و بدون جراحی برای افتادگی سینه

ماساژ روغن برای درمان افتادگی سینه ها

برای کاهش شل شدگی در این قسمت، پس از دوش گرفتن میتوانید کمی روغن را روی سینه بمالید. اگر روغن ماساژ داده شود نفوذ بیشتری به داخل پوست خواهد داشت.

میتوانید از روغن های زیر استفاده کنید

  • روغن زیتون
  • روغن کنجد
  • روغن بادام
  • روغن آووکادو
  • روغن نارگیل

سفت کردن سینه با زرده تخم مرغ

  •  برای بالا بردن سینه از ماسک خیار و زرده تخم مرغ استفاده کنید.
  • برای این کار 1 خیار کوچک را در یک مخلوط کن پوره کنید.
  • با 1 زرده تخم مرغ 1 قاشق چای خوری کره یا کرم ریخته و خمیر درستکنید.
  • خمیر را 30 دقیقه بر روی سینه ها مالش دهید سپس با آب سرد کمی بشویید.
  • هفته ای یک بار برای تقویت بافت سینه لازم است.

درمان افتادگی سینه با ماساژ یخ

  • با 2 تکه یخ ماساژ در حرکت دایره ای در اطراف سینه ها فقط برای یک دقیقه کافی است.
  • سپس سینه را با یک حوله نرم پاک کنید .
  • هر روز در فواصل منظم این کار را انجام دهید.
  • توجه کنید که ماساژ یخ بیش از یک دقیقه نباشد در غیر این صورت بی حس میشود.

سفت کردن سینه با سفیده تخم مرغ

  •  1سفید تخم مرغ را آنقدر هم بزنید تا کف کند.
  • مواد را به مدت 30 دقیقه بر روی سینه ها بمالید.
  • سینه ها را با آب خیار و یا پیاز هم ماساژ داده و سپس با آب سرد بشویید.

همچنین می توانید
 

  •  1سفیده تخم مرغ با 1 قاشق غذاخوری ماست ساده و عسل را مخلوط کنید.
  • مواد را روی سینه به مدت 20 دقیقه قرار دهید، سپس با آب سرد بشویید.
  • هفته ای یکبار انجام دهید.

صاف کردن پوست سینه با شنبلیله

  •  شنبلیله دارای ویتامین ها و آنتی اکسیدان هایی است که پوست سینه را صاف و سفت می کند.
  • مخلوط 1/4 فنجان پودر شنبلیله را با آب مخلوط کرده تا خمیری درست شود.
  • با این خمیر سینه را به مدت 5 تا 10 دقیقه ماساژ می دهیم. سپس با آب گرم بشوئید.
  • این درمان یک یا دو بار در هفته است.

یک ماسک پستان درست کنید

  •  1/2 فنجان ماست ، 10 قطره روغن شنبلیله و ویتامین E و 1 عددسفید تخم مرغ را مخلوط کنید.
  •  خمیر را بر روی سینه خود مالش داده 30 دقیقه بماند.
  • سپس با آب سردبشوئید.
  • این ماسک را یک بار در هفته انجام دهید.

تقویت سینه با دانه انار

  • روغن دانه انار سرشار از مواد مغذی است که به تقویت سینه کمک میکند.
  • از پوست انار و روغن خردل گرم خمیر درست کنید.
  • با حرکت دایره ای سینه را به مدت 5 تا 10 دقیقه در روز قبل از رفتن به رختخواب ماساژ دهید.
  • می توانید با روغن دانه انارسینه خود را 2 یا 3 بار در روز ماساژ دهید.

درمان افتادگی سینه با ژل آلوئه ورا

  • آلوئه ورا دارای خواص طبیعی است آنتی اکسیدان ها در آلوئه ورا از آسیب های ناشی از رادیکال های آزاد جلوگیری میکند.
  • ژل آلوئه ورا را بر روی سینه به آرامی ماساژ با حرکت دایره ای به مدت 10 دقیقه انجام دهید.
  •  سپس آن را با آب گرم بشوئید.
  • این درمان 4 یا 5 بار در هفته تا بدست آوردن نتیجه انجام دهید.

همچنین می توانید

  • ترکیبی از 1 قاشق غذا خوری ژل آلوئه ورا وسس مایونز و 1 قاشق چای خوری عسل آماده کنید.
  • بمدت 15 دقیقه سینه ها را با این ماساژ دهید سپس هر 15 روز یکبار انجام دهید.

کره درخت روغن قلم سفت کننده سینه

  • کره درخت روغن قلم این یک منبع بزرگ از ویتامین E است که پوست سینه را محکم تر میکند.
  • با کره درخت روغن قلم سینه خود را به بالا و با حرکت دورانی به مدت 10-15 دقیقه ماساژ دهید.
  • سپس بشوئید 3 تا 4 بار در هفته انجام دهید.

درمان طبیعی افتادگی سینه با خاک رس

  • خاک رس سفت کننده طبیعی پوست است و از افتادگی ان جلوگیری می کند.
  • مخلوط 2 قاشق غذا خوری از خاک رس را به شکل پودر مخلوط با آب یک خمیر درست کنید.
  • این خمیر را بر روی سینه مالیده تا خشک شود.
  • سپس با آب وارم بشوئید.
  • یک بار در هفته این کار را انجام دهید.

نکات مهم برای جلوگیری از شلی و افتادگی سینه

  •  روشی مکمل را دنبال کنید:رژیم غذایی متعادل ( سرشار از میوه ها ، سبزیجات ، پروتئین ، کربوهیدرات ها، چربی های سالم و فیبر )
  • ورزش منظم
  • درست بنشینید
  • لباس زیر مناسبی بپوشید
  • پوستتان را هیدراته کنید
  • اجتناب از رژیم غذایی کاهش وزن شدید در مدت زمان کوتاه
  • ترک سیگار 
  • همیشه راست بنشینید و صاف راه بروید.
  • پوشیدن سینه بند ورزشی در انجام تمرینات هوازی، بازی تنیس، دویدن و یا انجام هر نوع تمرین
  • شنا کردن
  • مقدار کافی آب در روز به هیدراته شدن پوست کمک می کند.
  • به طور مستقیم سینه خود را بدون کرم ضد آفتاب زیر نور خورشید قرار ندهید.
  • همچنین می توانید با یوگا سینه های خود را سفت کنید.

لیفت سینه و مزایای آن

بنا به دلایل مختلفی ممکن است که خانم‌ها دچار افتادگی سینه شوند. در این حالت، سینه‌ها سفتی و فرم اصلی خود را از دست می‌دهند و افتاده و آویزان می‌شوند. در چنین شرایطی با عمل لیفت سینه و به کمک برش و جدا کردن پوست اضافه، بافت‌ و غدد سینه که از حالت طبیعی خارج شده‌اند، بالا برده می‌شوند. جراح متخصص زیبایی می‌تواند با فرم‌دهی دوباره به سینه‌ها و همچنین بازگرداندن بافت‌های سینه، نوک سینه و هاله سینه به جای اصلی خود، دوباره شکل سینه‌ها را گرد و طبیعی کند.

تغییرات مثبت و ماندگار پس از لیفت سینه که بسته به فرم سینه‌های هر شخص شماری از آن یا همه آن، بر اساس نظر تخصصی جراح قابل دست‌یابی است:

  • بالا بردن نوک سینه و هاله پیرامون آن
  • بالا آمدن سینه‌های افتاده و رسیدن به فرم طبیعی و متناسب با بدن فرد
  • کاهش اندازه هاله اطراف نوک سینه در صورت نیاز
  • گرد شدن و کوچک شدن سینه‌های باریک و بلند بدون کاهش حجم در بافت‌های سینه؛ برعکس جراحی کوچک کردن سینه که در آن حجم اضافی از بافت‌های سینه برداشته می‌شود.
  • ایجاد تقارن در سینه‌ها
  • سفت‌تر شدن و خوش‌فرم‌تر شدن سینه‌ها

نتایج عمل بالا بردن سینه

تغییرات پس از جراحی لیفت سینه معمولا تا آخر عمر فرد ماندگار هستند. البته اگر این جراحی در سنین پایین انجام شود ممکن است بر اثر افزایش سن، دوباره کمی سینه‌ها دچار افتادگی شوند. با این حال تا رسیدن به حالت افتادگی باید سن فرد خیلی بالا برود. تغییراتی که از لیفت سینه انتظار می‌رود عبارت است از:

  • بالا آوردن سینه‌های افتاده و آویزان
  • ایجاد فرم طبیعی و گرد، متناسب با بدن و بدون کاهش حجم سینه
  • سفت‌تر شدن سینه‌ها
  • بالا بردن نوک سینه‌ها و هاله نوک سینه
  • کاهش اندازه هاله نوک سینه در صورت نیاز
  • ایجاد تقارن در سینه‌ها

چه کسانی برای عمل بالا بردن سینه مناسب هستند؟

به طور کلی عمل بالا بردن سینه برای خانم‌هایی که با افزایش سن، بارداری یا کاهش وزن دچار چنین مشکلی شده‌اند بسیار موثر است اما باید یک سری شرایط رعایت شود از جمله:

  • رسیدن به ۱۸ سالگی و سن بلوغ؛ چرا که باید تغییرت در فرم بدن و اندازه‌ی سینه‌ها ثابت شده باشد.
  • سلامت عمومی و عدم ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت و یا بیماری‌های قلبی و عروقی، حساسیت و …
  • در صورت مصرف داروهای خاص باید پزشک در جریان قرار بگیرد.
  • در دوران بارداری یا شیردهی قرار ندارند. همچنین بهتر است لیفت سینه پس از آخرین بارداری انجام شود؛ هرچند که در فرایند شیر دادن، مشکل جدی ایجاد نمی‌کند. در دوران بارداری سینه‌های شما می‌توانند نتایج حاصل از لیفت را کشیده و به حالت قبل بازگرداند. تغذیه با شیر مادر نیز باید مورد توجه قرار گیرد. اگرچه تغذیه با شیر مادر معمولاً بعد از لیفت سینه امکان‌پذیر است – از آنجا که نوک سینه‌ها از بافت سینه جدا نمی‌شوند – ممکن است برخی از خانم‌ها در تولید شیر کافی مشکل داشته باشند.
  • داشتن پوست سالم با خاصیت ارتجاعی و کشسانی مناسب در بهتر شدن نتایج عمل بالا بردن سینه بسیار موثر است.
  • مصرف الکل و دخانیات، بر نتایج عمل لیفت سینه اثر منفی دارد.
  • سینه‌های شما آویزان است و شکل و حجم خود را از دست داده‌اند، یا صاف‌تر و آویزان‌تر شده‌اند.
  • نوک سینه‌ها زیر چین‌های سینه قرار می‌گیرند.
  • نوک سینه‌ها و آرئولا به سمت پایین حرکت می‌کنند.
  • پوست نسبت سینه‌های شما کشیده شده است.
  • یکی از سینه‌های شما پایین‌تر از دیگری باشد.

در این حالت ها شما گزینه ی مناسبی برای عمل بالا بردن سینه محسوب می شوید.

در حالی که لیفت سینه را می‌توان روی سینه‌ها به هر اندازه انجام داد، خانم‌هایی که سینه‌های کوچک‌تر دارند، احتمالاً نتایج طولانی‌تر دارند. سینه‌های بزرگ‌تر، سنگین‌تر هستند و همین امر باعث می‌شود که مجدداً دچار مشکلات احتمالی شوند.

چطور برای انجام لیفت سینه آماده شوید؟

اولین جرقه انجام عمل بالا بردن سینه، تصمیم به انجام این کار است. اگر قصد انجام چنین جراحی را دارید و از وضعیت ظاهری سینه و افتادگی آن کلافه شده‌اید، بهتر است، پزشک مورد اطمینانی پیدا کنید. با پیدا کردن پزشک حاذق و متخصص در انجام این جراحی، می‌توانید با خیالی آسوده، منتظر نتیجه مطلوب عمل بالا بردن سینه باشید.

آزمایش تشخیص نیاز به عمل بالا بردن سینه

با این همه، برخی خانم‌ها نمی‌دانند که نیاز به عمل بالا بردن سینه دارند یا عمل کوچک کردن سینه. برای تشخیص این موضوع باید حتما با فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی مشورت کنید. با این همه قبل از آن یک آزمایش ساده نیز وجود دارد که می‌تواند تا اندازه‌ای شما را راهنمایی کند.

یک مداد را به صورت افقی زیر سینه‌های خود بگذارید و ول کنید. اگر افتادگی در سینه‌های شما شدید باشد، مداد لای پوست سینه و بدن شما گیر می‌کند و فشار سینه‌ها مانع از افتادن آن می‌شود. در چنین شرایطی شما احتمالا به عمل بالا بردن سینه‌ها نیاز دارید. اگر احساس می‌کنید که سینه‌های شما بزرگ است و فرم مناسبی ندارد اما مداد را نگه نداشت، احتمال دارد که به عمل کوچک کردن سینه نیاز داشته باشید. اگر وزن و شکل سینه، وزن مداد را تحمل کرد یعنی سینه‌های شما فرم مناسبی دارد؛ شل و افتاده نیست و احتمالا شما نیاز چندانی به بالاکشیدن سینه ندارید.

با این همه، معاینه دقیق توسط جراح فوق تخصص زیبایی مطمئن‌ترین راه برای یافتن بهترین روش جراحی سینه‌ها است. گاهی ممکن است برای رسیدن به فرم دلخواه و اندازه مناسب، به انجام دیگر عمل‌های زیبایی در کنار لیفت سینه نیاز داشته باشید. همچنین ممکن است جراح با معاینه شما، برخی تغییرات در فرم سینه‌های شما را در آینده پیش‌بینی کند که برای جلوگیری از آن نیز بتوان برنامه‌ریزی کرد.

لیفت سینه در هر صورت یک عمل جراحی است که انجام دادن آن افزون بر هزینه‌های مالی، مخاطرات و عوارض خاص خودش را در پی دارد. به هیچ وجه همه کسانی که احساس می‌کنند سینه افتاده دارند یا از ظاهر سینه‌های خود ناراضی هستند، مناسب برای این جراحی نیستند. تنها یک پزشک متخصص جراحی زیبایی است که بر اساس دانش پزشکی، مهارت و تجربه می‌تواند تشخیص دهد چه عمل جراحی برای شما مناسب است.

روش انجام عمل بالا بردن سینه

برای انجام جراحی لیفت سینه، نخست پزشک شما محل برش را با ماژیک روی پوست سینه علامت می‌زند. شکل برش بسته به نیاز و تکنیک مورد استفاده، متفاوت خواهد بود. سپس پوست سینه برش می‌خورد تا بخش‌های اضافی آن برداشته شود. با کمک برش‌های عمودی و از بالا به پایین، جراح متخصص می‌تواند به سینه‌ها، فرم گرد و طبیعی بدهد. همچنین با ایجاد برش‌ دور هاله سینه، می‌توان آن را از جای فعلی جدا کرد و به محل اصلی خود برگرداند. در پایان نیز، گوشه‌های برش خورده‌ی پوست کنار هم قرار می‌گیرد و بخیه می‌خورد.

با توجه به فرم و اندازه سینه، میزان افتادگی و همچنین جای نوک سینه و اندازه هاله سینه، جراح مشخص می‌کند که چه برشی و در کجای سینه باید ایجاد شود. معمولا شکل برش‌ها با هم تفاوت دارد اما به طور کلی یک برش سرتاسری دور هاله سینه زده می‌شود تا بتوان آن را جا به جا کرد. همچنین برش‌هایی از نوک سینه به صورت عمودی تا زیر سینه و یا برش‌های افقی در پوست سینه، معمولا ایجاد می‌شود.

ایجاد برش به شکل سوراخ کلید

این نوع برش مناسب خانم‌هایی است که افتادگی سینه متوسطی دارند، بافت سینه آن‌ها کافی است و نیازی به پروتز سینه ندارند. در این روش، برشی دور هاله سینه زده می‌شود تا بتوان نوک سینه را به جای طبیعی خود منتقل کرد. همچنین خط‌های عمودی از بالا و دو طرف هاله تا چین طبیعی زیر سینه برش می‌خورد تا پوست سینه جمع شود. شکل این برش معمولا به شکل یک سوراخ کلید خواهد بود.

برش به شکل لنگر کشتی یا T برعکس

میزان ایجاد برش در این روش زیاد است و برای خانم‌هایی استفاده می‌شود که دچار افتادگی شدید سینه و همچنین دارای نوک سینه افتاده هستند. در این تکنیک با ۳ برش شامل دور هاله، خطوط عمودی از بالای هاله سینه تا چین طبیعی زیر سینه و برش افقی به موازات چین زیر سینه، پوست سینه جمع می‌شود.

خطرات عمل سینه

جراحی بالا بردن سینه خطرات مختلفی را شامل می‌شود، از جمله:

·         زخم

در حالی که زخم‌ها دائمی هستند، طی یک یا دو سال نرم می‌شوند و محو می‌شوند. جای زخم حاصل از لیفت سینه معمولاً توسط سینه بند و لباس پنهان می‌شود. به ندرت، بهبودی ضعیف می‌تواند باعث ضخیم شدن و پهن شدن جای زخم‌ها شود.

·         تغییر در شکل یا احساس سینه

در حالی که احساس قبلی سینه‌ها به طور معمول طی چند هفته برمی‌گردد، ممکن است از دست دادن یا کاهش احساس دائمی باشد.

·         بی نظمی یا عدم تقارن در شکل و اندازه سینه‌ها

این ممکن است در نتیجه تغییرات در روند بهبودی اتفاق بیفتد. همچنین، جراحی ممکن است عدم تقارن از قبل موجود را با موفقیت اصلاح کند.

·         از دست دادن جزئی یا کلی نوک سینه‌ها یا آرئولا

به ندرت، خون‌رسانی به نوک سینه یا آرئولا در طول لیفتینگ سینه قطع می‌شود. این می‌تواند به بافت سینه در این ناحیه آسیب برساند و منجر به از بین رفتن جزئی یا کامل نوک پستان یا آرئولا شود.

مانند هر عمل جراحی بزرگی، جراحی بالا بردن سینه خطر خونریزی، عفونت و واکنش منفی به بیهوشی را به همراه دارد. همچنین ممکن است یک واکنش آلرژیک به لوازم جراحی یا سایر مواد مورد استفاده در طی یا بعد از عمل وجود داشته باشد.

نحوه آمادگی برای جراحی بالا بردن سینه

در ابتدا با جراح پلاستیک در مورد جراحی لیفت سینه صحبت خواهید کرد. در اولین ملاقات، جراح پلاستیک شما به احتمال زیاد:

تاریخچه پزشکی شما را مورد بررسی قرار می‌دهد بنابراین آماده پاسخگویی به سؤالات در مورد شرایط پزشکی فعلی و گذشته خود باشید. در صورت سابقه خانوادگی سرطان سینه به پزشک اطلاع دهید.

نتایج هرگونه ماموگرافی یا بیوپسی سینه را به پزشک اطلاع دهید. در مورد هر نوع دارویی که اخیراً مصرف کرده‌اید و همچنین، جراحی‌هایی که انجام داده‌اید صحبت کنید.

یک معاینه بدنی صورت می‌گیرد، برای تعیین گزینه‌های درمانی، پزشک سینه‌های شما از جمله موقعیت نوک سینه‌ها را معاینه می‌کند.

پزشک همچنین کیفیت پوست شما را در نظر خواهد گرفت. پوست سینه که وضعیت خوبی دارد، بعد از لیفت سینه، سینه‌ها را در وضعیت بهتری قرار می‌دهد. پزشک همچنین ممکن است از سوابق شما برای سوابق پزشکی خود عکس بگیرد.

درباره انتظارات خود صحبت کنید. توضیح دهید که چرا می‌خواهید لیفت سینه داشته باشید و از نظر ظاهر بعد از انجام جراحی بالا بردن سینه چه انتظاری دارید. اطمینان حاصل کنید که خطرات و فواید آن از جمله جای زخم و تغییرات به وجود آمده یا احساس در سینه را متوجه شده‌اید.

همچنین شما می توانید همزمان با لیفت سینه، پروتز سینه را هم

آمادگی قبل از لیفت سینه

برای ماموگرافی برنامه‌ریزی کنید. پزشک شما ممکن است قبل از عمل یک ماموگرافی پایه را توصیه کند و بعد از چند ماه ماموگرافی دیگر. این به تیم پزشکی شما کمک می‌کند تا تغییرات بافت سینه شما را ببیند و ماموگرافی های آینده را توضیح خواهد داد.

عمل بالا بردن سینه با بی‌هوشی عمومی انجام می‌شود در نتیجه باید پیش از انجام عمل، نکاتی را رعایت کرد:

  • از مصرف داروهای خاص خودداری کنید. چند هفته پیش از جراحی باید مصرف داروهای ضد انعقاد خون مانند آسپرین و یا داروهای ضد حساسیت، داروهای ضدالتهاب و مکمل‌های گیاهی با نظر پزشک قطع شود. چرا که می‌تواند خونریزی را افزایش دهد.
  • یک ماه پیش از جراحی باید مصرف الکل و دخانیات را کنار گذاشت. سیگار نکشید. سیگار کشیدن باعث کاهش جریان خون در پوست می‌شود و می‌تواند روند بهبودی را به تأخیر بیاندازد. اگر سیگار می‌کشید، پزشک توصیه می‌کند که قبل از عمل سیگار را ترک کنید.
  • شب قبل از جراحی حمام کنید، چرا که تا چند روز بعد از جراحی نباید به حمام بروید.
  • از نیمه شب قبل از جراحی نباید هیچ چیزی بخورید؛ صبح جراحی ناشتا باشید تا معده شما موقع عمل بالا بردن سینه خالی باشد.
  • صبح عمل، مدارک و جواب آزمایش‌های پزشکی و کارت شناسایی خود را همراه داشته باشید.
  • با یک همراه به بیمارستان مراجعه کنید.
  • گن طبی که قبلا جراح تجویز کرده است را با خود همراه داشته باشید.
  • لباس گشاد و راحت بپوشید.
  • وزن متناسب داشته باشید. تغییر رژیم غذایی یا شرکت در یک برنامه ورزشی را برای کمک به کاهش وزن در صورت افزایش وزن در یک سال گذشته در نظر بگیرید.
  • بدون آرایش و زیورآلات مراجعه کنید تا در روند انجام جراحی و استریل ماندن اتاق عمل مشکلی ایجاد نشود.

آنچه از جراحی بالا بردن سینه انتظار دارید

جراحی بالا بردن سینه را می‌توان در بیمارستان یا یک مرکز جراحی سرپایی انجام داد. گاهی اوقات این عمل با آرام بخش و بی حسی موضعی انجام می‌شود که تنها بخشی از بدن شما را بی‌حس می‌کند. در موارد دیگر، بیهوشی عمومی – که شما را بی‌هوش می‌کند – توصیه می‌شود.

در طول عمل لیفت سینه

تکنیک‌های مورد استفاده برای لیفت سینه و تغییر شکل بافت سینه متفاوت است. تکنیک خاصی که جراح پلاستیک شما انتخاب می‌کند، محل برش‌ها و زخم‌های ناشی از آن را تعیین می‌کند.

پزشک شما ممکن است از هر یک از روش‌های زیر استفاده کند:

  • در اطراف آرئولا ناحیه پر رنگ‌تر اطراف نوک سینه‌ها
  • گسترش به سمت پایین که از آرئولا تا چین‌های سینه صورت می‌گیرد
  • به صورت افقی در امتداد چین‌های سینه

پزشک شما ممکن است بخیه‌هایی را در عمق سینه‌های شما قرار دهد تا بتواند بافت سینه را تغییر شکل دهد و در صورت لزوم، اندازه محلول استفاده‌شده برای شما را کاهش دهد. او پوست اضافی سینه را برداشته و نوک سینه‌ها را به موقعیت‌های بالاتر منتقل می‌کند. سپس، پزشک شما پوست سینه را جمع کرده و برش‌ها را با بخیه، نوار جراحی یا چسب‌های پوستی می‌بندد.

جراحی بالا بردن سینه به طور معمول دو تا سه ساعت طول می‌کشد و می‌توانید در همان روز به خانه بروید.

چگونه دوران نقاهت بعد از لیفت سینه را کاهش دهیم؟

این سوالی است که بسیاری از افرادی که تمایل به انجام لیفت سینه را دارند از پزشک خود میپرسند.پیش از هر پاسخی باید بدانید ککه این جراحی هم مانند همه ی جراحی ها دوران نقاهت خاص خودش را دارد و بسیار مهم است که بعد از لیفت سینه به گفته های پزشک خود به خوبی گوش دهید و کارهایی که از شما خواسته را بهدرستی انجام دهید .

  • از سیگار کشیدن بعد از جراحی به شدت پرهیز کنید . این موضوع باعث تسریع در بهبودی شما می شود.
  • از استراحت و خواب به اندازه‌ی کافی غافل نشوید. لیفت سینه با اینکه جراحی کوچکی است اما بعد از آن باید به بدنتان زمان کافی برای ریکاوری را بدهید.
  • داشتن تغذیه مناسب بعد از لیفت سینه به کوتاه تر شدن دوران نقاهت شما کمک ب سزایی می کند. نوشیدن آب کافی و به وطر کلی مایعات در کنار غذاهای سالم و سرشار از امگا ۳ و آنتی اکسیدان به علاوه ی خوردن غذاهای پروتئینی برای بعد از لیفت سینه بسیار مناسب است.

مراقبت های بعد از جراحی بالا بردن سینه

پس از جراحی، باید از سینه‌های خود مراقبت کنید و به نکاتی که جراح توصیه می‌کند، به دقت عمل نمایید تا عوارض جراحی کاهش یابد. همچنین با رعایت موارد زیر زودتر و با مشکلات کمتری به فرم دلخواه خود خواهید رسید.

  • وجود درد، ورم، کبودی، خروج خونابه و ترشحات داخلی بدن از جای زخم کاملا طبیعی است. پس از مدتی این عوارض رفع خواهد شد.
  • داروهای تجویز شده را حتما طبق برنامه مصرف کنید. برای مثال مسکن برای رفع درد و آنتی‌بیوتیک برای جلوگیری از عفونت را در زمان مشخص مصرف کنید.
  • سوتین یا گن طبی و همچنین چسب‌های سیلیکونی را طبق توصیه‌های پزشک خود، از همان روز اول استفاده کنید. این کار برای رسیدن به فرم مورد نظر و کاهش تورم سینه‌ها، ضروری است.
  • پس از جراحی، تا چند روز آب و مایعات زیاد بنوشید. میوه و سبزیجات تازه بخورید؛ میوه آناناس و کیوی به بهبود جای بخیه‌ها کمک می‌کند. ماهی و میگو بیشتر مصرف کنید. نمک و سدیم غذای خود را نیز کاهش دهید.
  • تا دو هفته باید استراحت کنید. از انجام فعالیت‌های شدید بدنی خودداری نمایید؛ خم نشوید و هیچ جسم سنگینی را بلند نکنید. البته استراحت مطلق ممنوع است. راه رفتن در روزهای پس از جراحی به بهبود هرچه سریع‌تر شما کمک می‌کند. می‌توانید دست‌های خود را بالا ببرید و حرکت دهید.
  • پس از یک هفته می‌توانید به سر کار خود برگردید اما نباید به سینه‌ها فشار وارد شود. برای مثال اگر هنگام رانندگی، دست‌ها به سینه‌ها فشار وارد می‌کند، نباید رانندگی کنید.
  • ورم‌های سینه تا چند هفته کاهش زیادی خواهد یافت و پس از چند ماه کاملا رفع می‌شود. هرچند دقیقا از روز جراحی، نتیجه تغییرات عمل بالا بردن سینه قابل دیدن است اما زمان رسیدن به فرم و اندازه نهایی سینه در همه یکسان نیست؛ پس باید صبور باشید.

جای زخم‌ها بسته به جنس پوست ممکن است پس از ۶ ماه یا یک سال از بین برود. همچنین در برخی خانم‌ها که کمی بدزخم هستند، یک خط ظریف و باریک در زیر سینه باقی خواهد ماند که چندان دیده نمی‌شود.

افزون بر اینکه به توصیه‌های جراح خود برای مراقبت‌های پس از لیفت سینه عمل می‌کنید، باید به طور کلی این موارد را به خاطر داشته باشید.

لوله‌های زهکشی ممکن است در نزدیکی برش‌های شما قرار گیرند و به طور معمول طی چند روز برداشته می‌شوند. هنگامی که پزشک لوله‌ها را جدا کرد، احتمالاً باندهای شما را تغییر داده و از باندهای تازه استفاده می‌کند.

پوزیشن مناسب در خواب بعد از جراحی لیفت سینه

ممکن است بعد از جراحی، این سوال برایتان پیش بیاید که چطور باید بخوابید که سینه آسیب نبیند. بهترین پوزیشن برای خواب، بعد از جراحی لیفت سینه، طاق‌باز است که سینه‌ها تحت فشار قرار نگیرد.

تصمیم‌گیری برای جراحی لیفت سینه

جراحی ماستوپکسی یا بالا کشیدن سینه، یکی از روش‌های بسیار موثر در زیباترشدن و خوش‌فرم شدن اندام خانم‌ها است. نتایج این عمل علاوه بر سفت، گرد و طبیعی شدن سینه‌های خانم‌ها، افزایش اعتماد به نفس و حس خوب نسبت به بدن را نیز به همراه دارد. ماندگاری این روش بسیار بالا است و به ندرت کسی نیاز به تکرار آن پیدا می‌کند.

با این حال، نکاتی هست که باید به آن توجه کرد. نخست اینکه ممکن است پس از لیفت سینه، حس نوک پستان و هاله آن کاهش یابد یا از دست برود. البته این موضوع به عوامل بسیاری از جمله تکنیک جراحی نیز بستگی دارد. همچنین در برخی افراد، جای زخم عمل به صورت یک خط نازک و کم‌رنگ باقی می‌ماند. هرچند رفع شدن جای زخم در بعضی افراد زودتر رخ می‌دهد و در برخی به ماه‌ها زمان نیاز دارد؛ ولی در صورت ماندگاری آن، چون زیاد به چشم نمی‌آید، مشکلی نیز برای ظاهر فرد ایجاد نمی‌کند.

همچنین باید دقت کنید که جراحی لیفت سینه را باید شش ماه پس از دوران شیردهی انجام دهید چرا که ممکن است بر میزان شیردهی سینه‌ها اثر منفی بگذارد. همچنین برای ماندگاری بیشتر ماستوپکسی، بهتر است پس از کاهش وزن و سپس تثبیت وزن، عمل بالا بردن سینه را انجام دهید. در نهایت بهتر است حتما با یک پزشک متخصص جراحی زیبایی در این مورد مشورت کنید.

سوالات رایج در مشاوره قبل از عمل بالا بردن سینه

مشاوره حضوری با پزشک فوق تخصص زیبایی، بهترین موقعیت برای اطلاع از تمام شرایط و پیش‌آمدهای عمل لیفت سینه است. بهتر است تمام سوالاتتان را لیست کنید و از پزشکتان بپرسید.

·         میزان درد در عمل بالا بردن سینه چقدر است؟

عمل بالا بردن سینه، مانند هر عمل زیبایی دیگری در بدن، کمی جراحت دارد. اما می‌توان اطمینان داد که میزان درد، پس از عمل قابل تحمل است. هر چند میزان درد عمل لیفت سینه، ارتباط مستقیمی با آستانه تحمل درد شما دارد و این موضوع در هر انسان، با دیگری متفاوت است.

·         دوران نقاهت عمل بالا بردن سینه چه مدت است؟

سوال مهمی که لازم است در جلسه مشاوره از پزشکتان بپرسید، مدت زمان دوره نقاهت جراحی بالا بردن سینه چقدر است؟ دوران نقاهت جراحی لیفت سینه، معمولاً چیزی حدود دو هفته طول می‌کشد. پس از گذشت این مدت زمان، معمولاً می‌توانید به روال عادی زندگی بپردازید. اما توجه به مراقبت‌های پس از عمل تا یک ماه بعد از عمل بالا کشیدن سینه، اهمیت زیادی بر نتیجه عمل خواهد داشت.

·         میزان کبودی و تورم در عمل بالا بردن سینه چقدر است؟

معمولاً، در هر قسمت از بدن که جراحی انجام می‌شود، به‌دلیل آسیب به بافت‌های مجاور، کبودی ایجاد می‌شود. لازم است در جلسه مشاوره، میزان کبودی عمل لیفت سینه را بپرسید و اطلاعات کسب کنید. این کبودی و تورم، معمولاً در مدت زمان دو هفته بعد از جراحی، بهبود می‌یابد. هرچند، لازم است بدانید که میزان درد، تورم و کبودی در افراد مختلف متفاوت است.

·         آیا بعد از عمل لیفت سینه، حس سینه ازبین می‌رود؟

سوال مهمی که لازم است بپرسید، در مورد حس سینه‌ها پس از عمل است. برخی پزشکان به‌دلیل تجربه و انتخاب تکنیک صحیح، جهت انجام جراحی بالا بردن سینه، آسیبی به حس سینه وارد نمی‌کنند. اما در برخی موارد، در حین انجام جراحی بالا بردن سینه، به عصب‌های این ناحیه آسیب جدی وارد می‌شود و حس ناحیه سینه ازبین‌می‌رود. در چنین مواقعی، حس جنسی در ناحیه پستان نیز از بین رفته‌است. اگر این موضوع برایتان حائز اهمیت است، حتماً این موضوع را، با پزشک خودتان مطرح نمایید.

·         تخلیه خونابه ها بعد از عمل بالا بردن سینه چگونه است؟

بعد از عمل بالا بردن سینه، لوله‌هایی به‌نام درن، داخل محل جراحی قرار داده‌ می‌شود. وظیفه این درن‌ها، تخلیه خونابه‌های محل جراحی‌ است. با تخلیه خونابه‌ها، سرعت بهبودی تسریع می‌یابد. لوله‌های درن، معمولاً ۳ الی ۵ روز پس از جراحی، در کلینیک برداشته‌ می‌شوند و پانسمان مجدد انجام می‌شود. معمولاً با تخلیه خونابه ها، میزان درد و تورم نیز کاهش می‌یابد.

·         بخیه های عمل بالا بردن سینه چگونه است؟

در عمل بالا بردن سینه، برش‌هایی برای لیفت سینه، بر روی پوست زده می‌شود. این برش‌ها، معمولاً بسته به شرایط بیمار، متفاوت است. اما در نهایت، لازم است همه‌ی برش‌ها، به‌وسیله بخیه، به قسمت دیگری از پوست متصل شوند، همین اتصال، جراحی بالا بردن سینه را تکمیل می‌کند. در جلسه مشاوره قبل از عمل، در خصوص نوع بخیه‌هایی که توسط پزشکتان استفاده می‌شود، تحقیق کنید. به‌دلیل ظرافت بخیه‌هایی که در ناحیه سینه لازم است استفاده شود، نوع بخیه زدن پزشک خودتان در جراحی‌های مشابه را بررسی کنید.

·         آیا عمل بالا بردن سینه عوارض دارد؟

جواب این سوال مثبت است. جراحی بالا بردن سینه، مانند هر جراحی دیگری، ممکن است دارای عوارضی باشد. خصوصاً اگر در انتخاب پزشک فوق تخصص، دقت کافی را اعمال نکرده‌باشید. احتمال بروز مشکلات مختلف از عوارض ناشی از اشتباهات جراحی نیز بالا می‌رود. پس سعی کنید، قبل از انجام عمل بالا بردن سینه، در خصوص انتخاب پزشک تحقیق کافی کنید. از عوارض احتمالی لیفت سینه، می‌توان به خونریزی، عفونت، نکروز بافت سینه، عدم تقارن سینه و موارد این‌چنینی اشاره کرد.

·         محدودیت سنی در جراحی بالا بردن سینه

برای انجام جراحی بالا بردن سینه، لازم است سن رشد در خانم به اتمام رسیده‌باشد. در این شرایط، با اطمینان از عدم تغییر فرم بدن در زمان رشد، می‌توان عمل بالا بردن سینه را انجام داد. حدوداً بهترین زمان برای انجام این‌کار، ۱۸ سال تمام است. از سوی دیگر، جراحی بالا بردن سینه را می‌توان تا سنین بالای ۵۰ سال نیز انجام داد. هرچند، جراحی در این سن نیازمند بررسی پارامترهای مختلف سلامتی، قبل از انجام جراحی در فرد است.

·         بهبود جای زخم و بخیه در عمل بالا بردن سینه

یکی از نگرانی‌های ذهنی خانم‌ها قبل از انجام عمل بالا بردن سینه، جای بخیه و زخم‌های جراحی است. به‌دلیل ضخامت کم پوست ناحیه سینه، بخیه‌ها در مدت زمان کوتاه‌تری بهبود می‌یابد. اما لازم است بدانید که این مدت زمان، در افراد مختلف، با شرایط بدنی مختلف و انواع جنس پوست، متفاوت است. برای بهبودی سریع‌تر جای زخم و بخیه، بهتر است از پمادهای ترمیم‌کننده استفاده نمایید. با کمک این پماد‌ها، بافت پوست در این نواحی ترمیم می‌شود و اسکار کم‌تری باقی می‌ماند.

پمادهای ترمیمی انواع مختلفی دارند که بهتر است استفاده از آن را بعد از ریختن زخم‌های بخیه شروع کنید. نمونه ایرانی پماد‌های ترمیم زخم پماد آلفا، کرم ترمیم زخم سینره، کرم هیدرودرم، کرم آردن است. همچنین نمونه‌های خارجی کرم‌های ترمیمی نیز موجود است که می‌توانید آن را تهیه و برای بهبود زخم استفاده کنید.

·         آیا ممکن است سینه بعد از لیفت دچار افتادگی شود؟

در مواردی که پوست کلاژن‌سازی مناسبی نداشته باشد، ممکن است بعد از مدتی، سینه دچار کمی افتادگی شود. اما قطعاً به حالت قبل باز نمی‌گردد. همچنین، اگر بعد از جراحی، بارداری، شیردهی و نوسان وزن داشته باشید، ممکن است دوباره سینه‌هایتان افتاده شود. در غیر این‌صورت، نتیجه جراحی تقریبا دائمی است.

·         چقدر بعد از جراحی نتیجه قابل مشاهده است؟

بلافاصله بعد از جراحی، نتیجه اولیه عمل بالا بردن سینه، قابل مشاهده است. اما به‌دلیل تورم و التهاب سینه، برای نتیجه قطعی، باید حدود ۴ الی ۶ ماه صبر کنید.

·         تغذیه بعد از عمل لیفت سینه

بهتر است بعد از عمل، مایعات فراوان بنوشید تا اثر بیهوشی از بدنتان از بین برود. مصرف آب یا میوه آناناس و کرفس، کمک زیادی به ترمیم زخم کرده و موجب می‌شود، زخم‌ها سریع‌تر بهبود پیدا کنند. همچنین، بهتر است بعد از عمل تا مدتی، مصرف نمک را کاهش دهید تا ورم تشدید نشود.

·         آیا استفاده از گن بعد از عمل جراحی بالا بردن سینه ضروری است؟

بله، حتما باید بعد از عمل، سوتین طبی مخصوص استفاده کنید تا نتیجه مطلوب‌تری از جراحی بگیرید. این سینه‌بندها، باعث می‌شوند، حرکت سینه محدود شده و در نتیجه، از آسیب به بخیه، ایجاد درد، آسیب به بافت سینه و خطرات دیگر پیشگیری می‌کند.

·         از چه زمان باید از سوتین طبی استفاده کنیم؟

ممکن است پزشک شما توصیه کند که بلافاصله بعد از جراحی از سوتین طبی استفاده کنید، اما اغلب بهتر است بعد از کشیدن درن‌ها و زمانی که دیگر سینه شما نیازی به پانسمان نداشت، استفاده از سوتین طبی را شروع کنید.

·         آیا لیفت، باعث تغییر سایز سینه می‌شود؟

خیر، در جراحی لیفت سینه، سینه با همان سایز سابق، فقط با حذف پوست اضافی، بالا کشیده می‌شود تا ظاهر زیباتری داشته باشد. اگر تمایل دارید سایز سینه‌تان کاهش پیدا کند، باید از جراحی ماموپلاستی کاهشی کمک بگیرید؛ همچنین، در صورت تمایل به بزرگ کردن سایز سینه‌های افتاده، می‌توانید همزمان با لیفت، جراحی جای‌گذاری پروتز سینه را نیز انجام دهید.

·         بعد از جراحی لیفت سینه می‌توان ورزش کرد؟

بهتر است برای شروع ورزش سنگین کمی صبر کنید، اما می‌توانید از سه هفته بعد از جراحی پیاده‌روی آرام را شروع کنید، یک ماه بعد، ورزش سبک هوازی و سه ماه بعد ورزش نسبتا حرفه‌ای را می‌توانید شروع کنید.

·         آیا ورزش و فعالیت بدنی باعث افتاده شدن سینه می‌شود؟

بهتر است برای ورزش، از سینه‌بند‌های استاندارد و سفت استفاده کنید. با این اقدام، فعالیت بدنی باعث افتاده شدن سینه‌هایتان نمی‌شود. در غیراین‌صورت، ممکن است با فعالیت سنگین، به مرور دچار افتادگی سینه شوید.

·         آیا در عمل لیفت سینه می‌توان هاله ‌سینه را کوچک کرد؟

بله، در عمل می‌توانید از پزشکتان بخواهید که قطر هاله سینه را کم‌تر کند تا شکل ظاهری سینه بهبود یابد. در جراحی بالا بردن سینه، هاله سینه توسط پزشک، بالا برده می‌شود تا سینه سربالا و زیباتر دیده شود.

·         آیا در عمل لیفت سینه، کوچک کردن نوک سینه امکان‌پذیر است؟

گاهی بانوان، از بزرگی نوک سینه خود شکایت دارند و این عارضه که اغلب به علت تغییرات فرد در بارداری و شیردهی اتفاق می‌افتد، باعث مشکلاتی مثل، ایجاد درد به دلیل ساییده شدن نوک سینه و نمای بد نوک سینه در لباس می‌شود. شما می‌توانید از پزشک خودتان بخواهید که در عمل لیفت سینه، نوک سینه را نیز کوچک‌تر کند. پزشک بسته به وضعیت سینه، تصمیم می‌گیرد که این‌عمل را انجام دهد یا خیر.

امکان شیردهی در صورت کوچک کردن سینه با جراحی

اگر نوک سینه و آرئولا یا همان هالۀ قهوه‌ای رنگ اطراف نوک سینه هنوز به بافت سینه متصل باشد، احتمال این وجود دارد که بتوانید کودک را با شیر خودتان تغذیه کنید. اما اگر نوک سینۀ شما برداشته شده است و سپس روی سینۀ بازسازی‌شده قرار گرفته است، آسیب وارده به عصب‌ها، مجاری شیر و بافت سینه ممکن است جریان شیر را محدود کند و حساسیت نوک سینه را کاهش دهد. وجود و حضور عصب‌ها در شیردهی حیاتی است، زیرا باعث آزاد شدن پرولاکتین و اکسی‌توسین یعنی دو هورمونی می‌شود که در تولید و خروج شیر از سینه اثر می‌گذارد. به‌طورکلی، هرچه زمان بیشتری از عمل جراحی بگذرد، احتمال بیشتری وجود دارد که حساسیت بیشتری در نوک سینه و آرئولا داشته باشید و احتمال تولید شیر بیشتری نیز وجود دارد.

تا زمانی که تلاش برای شیردهی را شروع نکنید، نمی‌توانید بدانید که حجم شیر شما چقدر تحت تأثیر عمل قرار گرفته است و اگر هنوز در نوک سینۀ خود حساسیت دارید، شانس خیلی بیشتری برای توان شیردهی کامل دارید. بهتر است با یک ماما یا پزشک در این مورد مشورت کنید. همچنین لازم است به پزشک کودک خود در مورد عمل جراحی‌تان اطلاع دهید، زیرا بسیار مهم است که نظارت دقیقی بر وزن کودک شما وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که به اندازۀ کافی شیر دریافت می‌کند.

راهکارهای رفع مشکلات شیردهی سینه‌های کوچک‌شده

شما می‌توانید از روز سوم پس از زایمان بعد از هر وعده شیردهی، هر کدام از سینه‌ها را پنج دقیقه بدوشید یا پمپ کنید تا به افزایش حجم شیر خود کمک کرده باشید. شیر دوشیده‌شده را نیز در ظرف‌های نگهداری شیر مادر و در یخچال ذخیره کنید و دربارۀ شرایط نگهداری شیر مادر در یخچال اطلاعات لازم را داشته باشید. شاید به یک شیردوش کاملاً خودکار نیاز داشته باشید که برای تحریک رفلکس خروج شیر، هر دو سینه را به طور همزمان پمپ کند. همچنین اگر شما تنها قادر به تولید بخشی از شیر مورد نیاز کودک خود هستید، لازم است با شیر خشک به عنوان مکمل شیردهی و پس از تأیید و مشورت با پزشکتان تغذیۀ نوزاد را کامل کنید.

همچنین در چند هفتۀ اول پس از زایمان می‌توانید از وسیله یا سیستم تغذیۀ نوزاد با شیر کمکی یا همان SNS استفاده کنید. این دستگاه متشکل از یک کیسۀ پلاستیکی برای نگه داشتن شیر مادر یا شیر خشک است و به لوله‌های مویین و انعطاف‌پذیری متصل است که به نوک سینه‌ها می‌رسد. از آنجا که هنگام شیر خوردن، کودک هم نوک سینه و هم لوله را به دهانش می‌گیرد، او از تمام شیری که در دسترس است بهره می‌برد و در عین حال سینۀ شما را برای تولید شیر بیشتر تحریک می‌کند.

در آخر لازم است بدانید که اگر در فکر کوچک کردن سینه‌های خود هستید، اما می‌خواهید قادر به شیردهی به نوزاد خود در آینده باشید، عمل جراحی را تا پس از این که آخرین فرزند خود را از شیر می‌گیرید به تعویق بیندازید، چون حتی با وجود انجام این جراحی، سینه‌های شما در حین بارداری و شیردهی می‌تواند دوباره تغییر زیادی کند.

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

زود انزالی یا انزال زودرس یکی از انواع کژکاری‌های جنسی می‌باشد که در آن فرد قبل از آنکه شریک جنسی‌اش ارضا شود به انزال می‌رسد؛ این مسئله می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد اما آنچه که ناراحت کننده است پیامدهای زودانزالی از جمله تأثیر منفی بر روابط بین زوجین و کاهش اعتماد به نفس است، شیوه‌های مختلفی برای درمان زودانزالی وجود دارد.

از جمله مهمترین دلایل زود انزالی می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:

1.زودانزالی ناشی از اضطراب و استرس

 فشارهای روانی مختلفی که در فرد تنش و اضطراب به وجود می‌آورند می‌توانند منجر به تاخیر یا تعجیل در انزال شوند؛ بطور مثال درگیری‌های بین زوجین، ارگاسم نامناسب یا به ارگاسم نرسیدن شریک جنسی در روابط قبلی، نامناسب بودن زمان و مکان آمیزش همگی می‌توانند ایجاد تنش کنند و این تنش می‌تواند منجر به زودانزالی یا حتی دیر انزالی شوند.

2.زود انزالی ناشی از اختلال نعوظ

اختلال نعوظ یکی از انواع ناکارآمدی جنسی است که در آن آلت تناسلی مرد به نعوظ کامل نمی‌رسد یا نمی‌تواند در حالت برانگیختگی باقی بماند؛ این اختلال به دلیل ایجاد تنش در فرد و تأثیرات روانی مانند کاهش اعتماد به نفس و فیزیولوژیکی مثل عدم گردش خون مناسب و انقباض و انبساط‌های مداوم که دارد می‌تواند موجب کاهش کیفیت رابطه جنسی شود و بر روی انزال اثر گذار باشد.

3.زودانزالی ناشی از افسردگی

افسردگی می‌تواند تأثیرات منفی بر روی فعالیت‌های هورمونی فرد داشته باشد و همچنین از پیامدهای افسرگی کاهش یا افزایش شدید میل جنسی‌ست که می‌تواند روی کیفیت رابطه‌ی جنسی، ارگاسم و میزان تحریک جنسی اثرگذار باشد.

4.زود انزالی به دلیل اشکال در سیستم هورمونی یا عصبی

اشکال در سیستم ورمونی یا عصبی یکی از عوامل پزشکی تأثیرگذار بروی کیفیت رابطه جنسی است، بالا و یا پایین بودن هورمون‌های جنسی می‌تواند بر روی میزان تحریک پذیری و کیفیت رابطه جنسی اثرگذار باشد.

5.زودانزالی به دلیل بی توجهی به معاشقه پیش از آمیزش

 عشق بازی و آماده سازی قبل از آمیزش می‌تواند از دلایلی باشد که از ارگاسم همزمان جلوگیری کند. چرا که تحریک ناکافی باعث می‌شود در حین آمیزش مرد به انزال نزدیک شود درحالی که خانم هنوز به اندزه کافی تحریک نشده تا بتواند ارگاسم را تجربه کند.

6.زود انزالی در پی خود ارضایی 

خود ارضایی مردان از جمله مواردی است که در طولانی مدت و با انجام مکرر بیش از حد می‌تواند مشکلات جنسی برای فرد ایجاد نماید. زمانی که فرد به صورت مکرر و یا تنها به یک شیوه خودارضایی می‌کند، نسبت به این عمل شرطی می‌شود و توانایی خود را در رابطه جنسی با همسر از دست می‌دهد.

انزال طبیعی

آنچه در انزال اهمیت بیشتری دارد نه کمیت بلکه کیفیت انزال و ارگاسم است. بسیاری گمان می‌کنند طولانی‌تر بودن رابطه جنسی به معنای کیفیت بالای آن است و از انزال طبیعی خود ناراضی هستند، این در حالیست که زمان استاندارد انزال در مردان بین 5 تا 10 دقیقه است و باقی زمان آمیزش به معاشقه و نوازش می‌گذرد. سکس کامل نه صرفا به معنای دخول بلکه از نوازش و آماده سازی اولیه، تحریک مناسب، آمیزش و نوازش و تشکر می‌باشد که طبیعتا زمان بیشتری خواهد برد.

پیامد‌های زود انزالی

از جمله مهم‌ترین مشکلات و پیامدهایی که زود انزالی برای افراد دارد می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:

1.تأثیر زود انزالی بر روابط بین زوجین

انزال زودهنگام معمولا به این صورت است که مرد زودتر از شریک جنسی خود به انزال می‌رسد که این مسأله بدین معناست که شریک جنسی ارضا نشده و لذت جنسی را تجربه نکرده است که می‌تواند منجر به سردی رابطه و عدم گرایش برای آمیزش بعدی شود که به مرور زمان بر روی رابطه عاطفی زوجین نیز اثر گذار است به این دلیل که یکی از ابعاد مهم رابطه دچار جریانات تنش و کاهش کیفیت شده است.

2.زود انزالی و کاهش اعتماد به نفس

زودانزالی بدلیل پیامد‌ها و اثراتی که روی روابط زوجین دارد و همچنین بدلیل تاثیری که روی خودپنداره‌ی جنسی مرد می‌گذارد می‌تواند سبب کاهش در اعتماد به نفس بشود.

3.دور باطل در پی زود انزالی

معمولا در زودانزالی یک دور باطل مشاهده می‌شود به طوری که انزال زودرس در چند تجربه‌ی جنسی اثرات مخربی روی فرد می‌گذارد و این اثرات در آمیزش‌های بعدی بصورت استرس و تنش ذهنی مشاهده می‌شود که خود از عوامل و زمینه سازهای زودانزالی است.

روش درمان در زود انزالی مردان :

  • در بسیاری از موارد، زود انزالی خود به خود درمان می شود. انجام تمرینات ریلکسیشن و آرام سازی و استفاده از متدهای منحرف کردن حواس می‌تواند در به تاخیر انداختن انزال کمک کند.
  • در بعضی مردها ترک مصرف دخانیات و مواد مخدر در درمان زود انزالی کمک کننده خواهد بود.
  • متخصص از شما و همسرتان می‌خواهد که روی متدهایی برای به تاخیر انداختن انزال کار کنید. این تکنیک‌ها تشخیص و کنترل احساساتی است که باعث انزال زود رس می‌شود.
  • در سایر موارد برای کاهش حساسیت در آلت تناسلی، استفاده از کاندوم توصیه می‌شود.
  • مشاوره‌ها و رفتار درمانی خط اول درمان عارضه زود انزالی به شمار می‌رود و می‌تواند اضطراب ناشی از این مساله را کاهش دهد. مرحله بعدی، استفاده از کاندوم است.کاندوم سبب کاهش تحریک پذیری می‌شود. در صورتی که یک کاندوم قادر به این کار نباشد از دو کاندوم می‌توان استفاده کرد ضمن اینکه کاندوم سبب جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی و بارداری هم می‌شود.
  • استفاده از دارو، گام سوم در درمان زود انزالی است. این داروها به این دلیل استفاده می‌شوند که یکی از عوارض جانبی این گونه داروها، جلوگیری از ارگاسم است که باعث به تاخیر انداختن انزال می‌شود.

تست تخمک گذاری سرتین ۲ عددی

صابون آووکادو گل سیتو ۱۲۵ گرم

ماسک N95 فیلتردار کربن فعال مداکس

دستگاه تست قندخون زیکلاس مد TD4267

محصولات پشنهادی فروشگاه وینکل

  • استفاده از شیوه ماستر و جانسون

این شیوه، در چهارمین مرحله از درمان افراد مبتلا به زود انزالی انجام می‌گیرد که به همکاری خود فرد و همسرش نیاز مبرم دارد. این روش شامل یادگیری تشخیص و کنترل احساسی است که به ارگاسم منجر می‌شود. این روش نیاز به اراده و تمرین دارد ولی بسیار موثر است. برای آموزش و تمرین این روش باید به مشاوران و متخصصان سلامت جنسی در کلنیک‌های سلامت خانواده مراجعه شود تا با آموزش خصوصی در این باره، کار به نحو موثر صورت گیرد.

درمان‌های موضعی زود انزالی در مردان :

استفاده از کرم‌ها و اسپری‌های کاهش‌دهنده حس سطحی دستگاه تناسلی نیز سبب کاهش احتمال زود انزالی می‌شود.

به یاد داشته باشید که قبل از آغاز فعالیت زناشویی، موضع را با صابون شستشو دهید تا از بیحسی بیشتر آلت جلوگیری شود. متاسفانه از این روش به صورت خودسرانه و بسیار معمول استفاده شده که عوارض زیادی را در پی دارد. استفاده از بی‌حس‌کننده‌های موضعی، در آخرین مرحله از درمان افراد مبتلا به انزال زودرس قرار دارد و به هیچ‌وجه نباید در ابتدای کار از آن استفاده کرد. استفاده از روش‌های موضعی باید با تشخیص و صلاحدید پزشک و براساس سیر درمان و بهبودی باشد.

تنفس سه مرحله‌ای یا Dirga Pranayama

یوگا درمانی موثر برای زود انزالی است چون به بر طرف کردن اضطراب، استرس، و تقویت اعتماد به نفس و توانایی ذهنی کمک می‌کند. و تنفس سه مرحله‌ای یک نوع تکنیک نفس کشیدن است که برای تازه‌کارها بسیار مفید و مناسب است.

دستورالعمل:

طاق باز به پشت دراز بکشید

بعد یک دست‌تان را روی شکم‌تان قرار بدهید در حالی که دست دیگر راحت روی قفسه‌ی سینه‌تان قرار گرفته است.

در حالی که چشمان‌تان بسته است عمیق نفس بکشید

روی عمل دم تمرکز کنید. بالا آمدن دنده‌ها و حرکت شکم‌تان را حین تنفس احساس کنید، و پایین رفتن شکم و انقباض دنده‌ها را حین بازدم احساس کنید.

بعد از آن، دستی که روی شکم است را روی سینه بگذارید. نفس بکشید و اجازه دهید سینه‌تان به آرامی بالا بیاید و بعد بازدم کنید.

دست‌های‌تان را آزاد کنید و بر تنفس‌تان تمرکز کنید، به طور عمیق و کامل دم و بازدم انجام دهید.

ماساژ آلت تناسلی

این یکی دیگر از درمان‌های خانگی سریع برای زود انزالی است که باید حتما آن را امتحان کنید! می‌توانید از ۵-۱۰ قطره روغن خردل مخلوط با کمی روغن کنجد برای ماساژ دادن آلت‌تان استفاده کنید. با ماساژ دادن حداقل ۶۰ دقیقه قبل از مقاربت، جریان خون در آلت تناسلی افزایش پیدا خواهد کرد. انجام مرتب این کار باعث بهبودهایی در وضعیت کنترل انزال‌تان خواهد شد. اگر این درمان را انجام می‌دهید، باید قبل از دخول و برای جلوگیری از سوزش ناحیه‌ی تناسلی شریک جنسی‌تان آلت خود را کاملا با آب بشویید و تمیز کنید.

آب سرد

در این روش شما در هرلحظه از رابطه جنسی که احساس می کنید در شرف انزال زود رس هستید می توانید با ایجاد وقفه از یک حوله خیس و خنک یا یک ظرف آب سرد(یخ) برای خنک کردن آلت تناسلی استفاده کنید و سپس دوباره رابطه جنسی تان را ادامه دهید. کمپرس آب یخ  روی حشفه یا گلانز با دو مکانسیم انقباظ عروقی و کاهش حساسیت گیرنده های عصبی روی نوک آلت به تأخیر در انزال خواهد انجامید. ولی این روش چون در حین رابطه جنسی است ممکن است خوشایندد شریک جنسی تان نباشد. باید قبل از این کار با او صحبت کنید.

روش های درمان زود انزالی غذایی

خرما

خرما ما را به یاد کشورهای عربی می‌اندازد چرا که از هزاران سال پیش، خرما در کشورهای عربی محبوب بود و روی سکه‌ها و نقاشی‌های دیواری به تصویر کشیده شده‌است. این ماده‌ی خوراکی می‌تواند به رفع مشکلات مختلف مربوط به سلامتی مانند مشکلات قلبی، یبوست، کم‌خونی، اسهال خفیف و سرطان معده کمک کند. خرما همچنین می‌تواند برای اضافه کردن وزن استفاده شود. بعضی از متخصصان تغذیه معتقدند که خوردن دو عدد خرما در روز می تواند به یک رژیم غذایی سالم و متعادل منجر شود.

با این حال، برای درمان زود انزالی، دستورالعمل‌های زیر را دنبال کنید:

مرحله‌ی ۱: قبل از رفتن به خواب یا برای صبحانه خرما همراه با شیر مصرف کنید.

مرحله‌ی ۲: آن‌ها را در تهیه‌ی رسپی‌های شیرین به کار ببرید.

خرما چگونه چنین تاثیری دارد؟

این میوه غنی از فیبر، مواد معدنی و ویتامین‌ها است، که اختلالاتی مانند اسهال، یبوست، اختلال در عملکرد جنسی ( زود انزالی ) و مشکلات معده را درمان می‌کنند. ترکیبات دارویی که به درمان زود انزالی کمک می‌کنند، عبارتند از فلاونوئیدها و استرادیول که می‌توانند کیفیت اسپرم را بهبود دهند، و سبب بیش‌تر شدن وزن تخمک‌ها و تحرک اسپرم شوند. یکی از ترکیبات موجود در خرما، قند است که برای مدت طولانی در طول رابطه‌ی جنسی به انرژی فیزیکی تبدیل می‌شود.

با توجه به سنت‌های باستانی، نوشیدنی تهیه شده از خرما، شیر، عسل، و هل می‌تواند استقامت جنسی را افزایش دهد. قند موجود در همتاهای خرما عبارت است از: ساکارز، فروکتوز و گلوکز. خوردن خرما می‌تواند منجر به بالا رفتن سریع انرژی شود. برای جلوگیری از انزال زودرس، عملکرد مناسب عصب‌ها نیز ضرورت دارد، که با استفاده از مواد مغذی موجود در خرما این مورد هم قابل دستیابی است. پتاسیم، این ماده‌ی معدنی، باعث بهبود عملکرد سیستم عصبی و همچنین هوشیاری مغز انسان می‌شود.

خرما خوب نیست، اگر:

اگر به عدم تحمل فروکتوز مبتلا باشید. در این صورت ممکن است از اسهال، گاز معده، درد شکم و سایر مشکلات رنج ببرید. دیابتی هستید سطح قند خون باید تحت نظارت یک پزشک باشد.

هندوانه

مهم‌ترین فایده‌ی هندوانه این است که می‌تواند عروق خونی را آرام کند، بدون این‌که هیچ گونه عوارض جانبی داشته باشد. برای غلبه بر مشکل زودانزالی ، مراحل زیر را دنبال کنید:

مرحله‌ی ۱: هندوانه را به صورت تکه‌های کوچک برش بزنید.مرحله‌ی ۲: مقداری پودر زنجبیل و نمک روی تکه‌های هندوانه بپاشید.مرحله‌ی ۳: خوراکی خوش طعم و مزه‌ی شما آماده است. می‌توانید چاشنی را با توجه به ذائقه‌ی خودتان تغییر دهید. شما همچنین می‌توانید این هندوانه‌های مزه‌دار شده را به هر سالاد میوه‌ای اضافه کنید.

هندوانه چگونه چنین تاثیری دارد؟

مولفه اصلی ایجادکننده‌ی تغییر ماده‌ای مغذی است که به عنوان سیترولین شناخته شده‌است. این ترکیب می‌تواند میل جنسی هر فردی را افزایش دهد!

زعفران، بادام، زنجبیل و هل

زعفران یک تقویت‌کننده‌ی قوای جنسی است و از این رو می‌تواند برای درمان زودانزالی مورد استفاده قرار بگیرد.

برای امتحان کردن یک روش درمانی با استفاده از این گیاه دارویی فوق‌العاده، مراحل زیر را دنبال کنید:

مرحله‌ی ۱: ۱۰ مغز بادام را شب تا صبح داخل آب خیس بگذارید.مرحله‌ی ۲: صبح روز بعد پوست بادام‌ها را جدا کنید و آن‌ها را با یک فنجان شیر گاو توسط میکسر مخلوط کنید.مرحله‌ی ۳: کمی زعفران، زنجبیل و هل را به ترکیب بالا اضافه کنید. ترکیب حاصل را هر روز صبح بنوشید.

این ترکیب چگونه چنین تاثیری دارد؟

زعفران دارای کاروتنوئیدهای زیادی در قالب لیکوپن، بتاکاروتن، آلفاکاروتین و زآگزانتین است. این مواد به عنوان آنتی‌اکسیدان عمل می‌کنند، که می‌تواند در جلوگیری از ابتلا به بیماری‌هایی مانند عفونت، سرطان و اختلالات سیستم ایمنی بدن تاثیر زیادی داشته باشد.

برای درمان زودانزالی، بدن شما به برخی مواد معدنی ضروری مانند روی، فسفر، منگنز، آهن، سلنیوم، که همگی در زعفران موجود هستند، نیاز دارد. پتاسیم جزء مهمی از بدن و مایعات سلولی است. این ماده‌ی معدنی فشار خون و ضربان قلب را تنظیم می‌کند. آهن برای تولید گلبول قرمز و بسیاری از آنزیم‌های بدن مورد نیاز است.

برای داشتن یک زندگی جنسی شاد، بدن شما باید فشار خون طبیعی داشته باشد و برای حفظ آن باید از مصرف بیش از حد سدیم اجتناب کنید. از آن‌جایی که بادام به طور طبیعی سدیم کمی دارد، این روش درمانی را امتحان کنید. بادام دارای مواد شیمیایی مانند ال-کارنیتین، ریبوفلاوین و فنیل‌آلانین است که می‌تواند حافظه و عملکرد عصبی را بهبود بخشد.

بادام غنی است از ویتامین A، B۱، B۲، B6، و E. مواد معدنی موجود در بادام عبارتند از منگنز، مس، منیزیم، پتاسیم، فسفر، و کلسیم. فیبر غذایی موجود در بادام، به هضم و بهبود انرژی بدن کمک می‌کند.

ترکیبات اصلی ضد التهابی و آنتی‌اکسیدانی موجود در زنجبیل عبارتند از کورکومین، سالیسیلات، اسید کافئیک، کپسایسین، بتا کاروتن و جینگجرول. مواد معدنی که می‌توانند از زودانزالی جلوگیری کنند عبارتند از: روی، فسفر، منیزیم، پتاسیم و آهن.

هل منبع ارزشمندی از مواد معدنی مانند منیزیم، کلسیم و پتاسیم است. پتاسیم برای کنترل ضربان قلب، فشار خون و مس برای تولید گلبول­های قرمز ضرورت دارد. مواد معدنی مانند آهن، منگنز، روی، فسفر، منیزیم و غیره نیز در هل موجود است.

این روش درمانی برای شما خوب نیست، اگر:

می‌خواهید وزن کم کنید مصرف بیش از حد بادام باعث می‌شود تا وزن‌تان افزایش پیدا کند. شما همچنین ممکن است از یبوست و نفخ رنج ببرید.

دارچین

دارچین از پوست درخت دارچین تهیه می‌شود. این پوست معمولا برای سرماخوردگی، مشکلات معده، اسهال و ناراحتی‌های دستگاه گوارش (GI) استفاده می‌شود. در واقع، روغن دارچین به طور گسترده‌ای در محلول‌های مخصوص غرغره، لوسیون، صابون، خمیر دندان، لوازم آرایشی و محصولات دارویی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، تعداد بسیار کمی از آدم‌ها می‌دانند که دارچین می‌تواند اشتها را تحریک کند، گرفتگی‌های قاعدگی را درمان کند، و به درمان زودانزالی کمک کند و عفونت‌های ناشی از کرم‌های انگلی و باکتری را درمان کند.

برای درمان زودانزالی با کمک دارچین باید مطابق با روش زیر عمل کنید:

مرحله‌ی ۱: دو قاشق غذا خوری پودر دارچین ارگانیک و پنج قاشق غذاخوری آب را آماده کنید.

مرحله‌ی ۲: این دو را با هم مخلوط و در نهایت مصرف کنید.

دارچین چگونه چنین تاثیری دارد؟

خواص دارویی دارچین مربوط به سه ترکیب موجود در آن (سینامیل استات، سینامیل الکل و سینامالدهید) و سایر مواد فرار است. خواص ضد التهابی آن مسئول سطوح پایین اسید آراشیدونیک (از غشای سلولی) هستند.

روغن‌های فرار موجود در دارچین می‌تواند باعث از بین رفتن گاز معده شود. این ماده جریان خون را افزایش می‌دهد و بنابراین متابولیسم سریع‌تر می‌شود و به این ترتیب اشتها را تحریک می‌کند. خواص قابض دارچین به ترکیبات دارویی شناخته شده به عنوان تانن مربوط هستند، که از اسهال نیز جلوگیری می‌کنند. این درمان تاثیر بیش‌تری خواهد داشت اگر به علت مشکلات گوارشی ساده از زود انزالی  رنج می‌برید.

دارچین برای شما خوب نیست، اگر:

دیابتی هستید. ممکن است از هیپوگلیسمی (پایین بودن قند خون) رنج ببرید. بنابراین، سطح قند خون خود را با دقت کنترل کنید. داروهای ضد دیابتی نیز احتمالا با پوست دارچین تداخل نشان خواهند داد. اگر قرار است که یک عمل جراحی انجام بدهید یا به تازگی عمل داشته‌اید، سطح قند خون‌تان ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد. لطفا دو هفته قبل یا بعد از جراحی دارچین مصرف نکنید.

زنجبیل و عسل

اجداد ما همیشه بر استفاده از میوه‌ها و سبزیجات تأکید داشته‌اند. گرچه علم در قرن بیستم پیشرفت نکرده بود، اما آن‌ها می‌دانستند که خوردن مواد غذایی طبیعی موجب تقویت قدرت ایمنی و جلوگیری از بروز بیماری‌های ساده می‌شود.

زنجبیل یکی از ادویه‌ها و گیاهان پرطرفدار در بسیاری از دستور‌العمل‌ها است. این ریشه‌ی دارویی برای درمان بیماری‌های ساده مانند اسهال، کولیک و آرتریت استفاده شده‌است. زنجبیل همچنین به دلیل توانایی که برای درمان مشکلات جنسی مانند زود انزالی دارد، به عنوان یک داروی تقویت‌کننده‌ی قوای جنسی شناخته شده‌است. ثابت شده‌است که ترکیب زنجبیل و عسل میل جنسی، عملکرد جنسی و احساسات شهوانی را افزایش می‌دهد.

مرحله‌ی ۱: یک قاشق غذاخوری زنجبیل را رنده کنید و بعد آن را با عسل مخلوط کنید.مرحله‌ی ۲: ترکیب حاصل را به مدت یک ماه مصرف کنید و می‌توانید تفاوت را احساس کنید.

زنجبیل و عسل چگونه چنین تاثیری دارد؟

خواص ضد التهابی و آنتی‌اکسیدانی زنجبیل به دلیل وجود اسید کافئیک، سالی‌سیلات، کورکومین، کپسایسین، بتا کاروتن، جینجرول و شوگاول است. خواص دارویی این ریشه‌ی خوراکی می‌تواند باعث کاهش تحریک‌پذیری دستگاه گوارش شود، و بزاق و تولید صفرا را در صورت نیاز افزایش دهد.

نوشیدن چای زنجبیل می‌تواند سبب شود که بدن‌تان واکنش‌های خود را تغییر دهد. در واقع، ضربان قلب سریع‌تر می‌شود. این نوشیدنی همچنین، گردش خون را بهبود می‌دهد و به سم‌زدایی و پاکسازی بدن کمک می‌کند. افزایش جریان خون منجر به حل مشکلات نعوظ می‌شود. عسل، در مناطق مختلف، می‌تواند طعم‌ها و خواص دارویی متفاوتی داشته باشد.

عسل بهترین منبع انرژی است. کربوهیدرات‌های موجود در این ماده‌ی خوراکی می‌توانند به راحتی در طی هضم تجزیه شوند. بهترین مواد معدنی موجود در عسل عبارتند از آهن، کلسیم و ویتامین C.

ترکیب زنجبیل و عسل برای شما خوب نیست، اگر:

سابقه‌ی سنگ کلیه دارید. مصرف بیش از حد این ترکیب می‌تواند منجر به تشکیل سنگ کلیه شود. اگر به گرده و کرفس حساسیت دارید یا دچار سایر حساسیت‌های مرتبط با زنبور عسل هستید، نباید عسل بخورید. همچنین یادتان باشد که از عسل ارگانیک برای اهداف دارویی استفاده کنید.دیابتی هستید. سطح قند خون باید توسط یک پزشک کنترل شود.

بذر پیازچه

بذر پیازچه برای کاهش دادن علائم زود انزالی به کار رفته‌است. مزیت پیازچه این است که می‌تواند در هر شرایط آب و هوایی رشد کند. این گیاه را می‌توان به عنوان مرحله‌ی زودهنگام در چرخه‌ی زندگی یک پیاز به حساب آورد. بنابراین، دارای بهترین خواص تقویت‌کننده‌ی قوای جنسی برای درمان زود انزالی است.

برای استفاده از این ماده باید مطابق با روش زیر عمل کنید:

مرحله‌ی ۱: برگ‌های خارجی را تمیز کنید و قسمت‌های سبز را که کم‌کم پلاسیده شدن را شروع کرده‌اند، جدا کنید.

مرحله‌ی ۲: سطح بیرونی باید پوست کنده شود تا قسمت تازه و ترد پیاز را به دست بیاورید.

مرحله‌ی ۳: شما می‌توانید آن‌ها را خرد کنید و در رسپی‌ها مورد استفاده قرار بدهید یا به عنوان مخلفات کنار غذا آن‌ها استفاده کنید.

روش دوم

مرحله‌ی ۱: بذر را له کنید و پنج قاشق چایخوری آب آماده کنید.

مرحله‌ی ۲: اجازه بدهید پودر به مدت ۳ ساعت در آب خیس بخورد.

مرحله‌ی ۳: قبل از غذا این ترکیب را مصرف کنید تا مشکل زود انزالی‌تان را از بین برود.

پیازچه و بذر پیازچه چگونه چنین تاثیری دارند؟

مانند پیاز معمولی، پیازچه و بذر پیازچه نیز مزایای متعددی برای سلامتی دارد. کوئرستین آنتی‌اکسیدانی است که دارای خواص ضد التهابی و آنتی‌هیستامین است. کروم موجود در پیاز سبز به بدن کمک می‌کند که مواد مغذی را ذخیره کند و گلوکز و فرایند متابولیسم بدن را نیز مدیریت کند.

ویتامین C موجود در این گیاه خوراکی با مشکلات چشم مبارزه می‌کند و چین و چروک پوست را کاهش می‌دهد. دیگر مواد معدنی حیاتی موجود در پیازچه عبارتند از پتاسیم، مس، منگنز و فیبر. پتاسیم به تنظیم قلب کمک می‌کند در حالی که ویتامین C باعث افزایش تعداد اسپرم‌ها می‌شود، فشار خون را حفظ می‌کند، و گردش خون را برای نزدیکی جنسی درست و سالم بهبود می‌دهد. و به این ترتیب، به رفع مشکل زود انزالی کمک می‌کند.

کوئرستین در واقع یک فلاونوئید است که می‌تواند اثر رادیکال‌های آزاد و سلول‌های سرطانی را که می‌توانند باعث آسیب به DNA شوند، تحت تاثیر قرار دهد. مولکول گوگرد موجود در آن‌ها نقش مهمی در تقویت فعالیت‌های سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. فیتوکمیکال‌هایی که در پیازچه موجود هستند عبارتند از سپانین، وینیل‌دیتینز، دی‌سولفایدز و تری‌سولفایدز، که دارای خواص ضد میکروبی و ضد سرطانی هستند.

پیازچه برای شما خوب نیست، اگر:

سوزش معده دارید. این مشکل می‌تواند به موقعیت‌های بدتر منجر شود. بیماری رفلاکس معده دارید. در این صورت ممکن است دچار حالت‌های نامتعادل خلق و خوی و افکار و احساسات منفی شوید.

تخمه‌ی کدو تنبل

تخمه‌ی کدو تنبل نیز می‌تواند عملکرد شما را در تخت‌خواب و مشکل زود انزالی را بهبود دهد. یکی از مزایای عمده‌ی تخمه‌ی کدو این است که منیزیم دارد، ماده‌ای معدنی که به وارد شدن تستوسترون در جریان خون کمک می‌کند. برای استفاده از این ماده‌ی خوراکی روش زیر را امتحان کنید:

مرحله‌ی ۱: تخمه‌ها را به درستی تمیز کنید. سپس آن‌ها را در آفتاب پخش کنید تا خشک شوند.

مرحله‌ی ۲: با روغن زیتون آن‌ها را تفت بدهید و سپس برای مصرف با نمک و فلفل مخلوط کنید.

تخمه‌ی کدو تنبل چگونه چنین تاثیری دارد؟ 

چربی‌های غیر اشباع دارای ترکیباتی هستند که برای جریان خون و قلب مفید هستند و می‌توانند به کنترل احساسات شما و جلوگیری از زود انزالی یا اختلال نعوظ کمک کنند.

کبد چگونه به نقطه مسمومیت می رسد و چه علائمی دارد ؟ – نشانه های سمیت کبد

در صورت پریدن غذا در گلو (زمانی که تنهایید) چگونه خودتان را از خفگی نجات دهید؟ – جلوگیری از خفگی ناشی از پریدن غذا در گلو

چگونه قرص b۲ را ترک کنم ؟ – بهترین روش ترک قرص ب۲ چیست؟

با ویژگیهای ادویه‌های تند آشنا شوید – با ویژگیهای ادویه‌های تند آشنا شوید

موارد مصرف قرص زغال فعال چیست؟ – زغال فعال چیست؟

تولد نوزادی با سندرم داون – سندرم داون و ویژگی‌های ظاهری کودکانی با سندرم داون

فواید بی نظیر مصرف جوز هندی که تا به حال نمی دانستید! – خواص جوزهندی چیست؟

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

مشکلات جنسی زنان

مشکلات جنسی زنان در رابطه جنسی به معنای عدم پاسخگویی یک زن به محرک جنسی است. بیزاری از طرف زن به مقاربت جنسی و عدم موفقیت یک زن در رسیدن به ارگاسم در طی مقاربت جنسی.

این اختلال می تواند ناشی از مشکلات روانی یا عاطفی مانند استرس ، اضطراب ، افسردگی ، خستگی ، نگرانی ، احساس گناه ، ترس از مقاربت دردناک و ترس از بارداری باشد. همچنین می تواند از عدم تحریک شریک زندگی ، نامطلوب بودن محیط و استفاده از الکل یا مواد مخدر ایجاد شود.

مشکلات جنسی یک اختلال شایع است

اختلال جنسی در زنان یک نگرانی رایج است که در بسیاری از خانمها مشترک است. ممکن است در هر مرحله از رابطه جنسی مشکل ایجاد شود که مانع از رضایت یک زن می شود. بسیاری از خانم ها تمایلی به بحث در مورد مشکلات جنسی خود ندارند و خجالت می کشند ، اما در شرایطی که اختلال بیشتر شود لازم است که با سکستراپیست مشکلات خود را در میان بگذارید زیرا بیشتر موارد اختلالات جنسی زنان قابل درمان است. اختلال عملکرد جنسی زنان ممکن است مشکلات مربوط به میل جنسی ، برانگیختگی ، ارگاسم ، هورمون ها یا درد را در بر بگیرد.

علل مشکلات جنسی در زنان

اختلالات جنسی در زنان می تواند دلایل جسمی یا روانی داشته باشد.

دلایل جسمی شامل دیابت ، بیماری های قلبی ، بیماری های عصبی ، عدم تعادل هورمونی ، یائسگی ، بیماری های مزمن مانند بیماری کلیوی یا نارسایی کبد ، عفونت ادراری ، الکلیسم ، سوء مصرف دارو و عوارض جانبی داروها از جمله داروهای ضد افسردگی است. نوسانات هورمونی که در دوران بارداری ، بعد از زایمان و یائسگی اتفاق می افتد نیز ممکن است نقش داشته باشند.

دلایل روانشناختی سرد مزاجی جنسی می تواند شامل استرس ، اضطراب ، نگرانی از عملکرد جنسی ، مشکلات رابطه ، افسردگی ، احساس گناه و اثرات یک آسیب جنسی در گذشته باشد.

چه افرادی بیشتر مستعد داشتن مشکلات جنسی هستند؟

زنان و مردان به یک اندازه می توانند از مشکلات جنسی رنج ببرند. سالمندان به دلیل کاهش سلامت مرتبط با پیری ممکن است بیشتر به اختلالات جنسی دچار شوند. مردان ممکن است دچار انزال زودرس یا انزال با تاخیر ، مشکل در نعوظ یا حفظ نعوظ یا مشکلات ناشی از تستوسترون پایین باشند. مانند زنان ، مردان نیز ممکن است به بی میلی جنسی دچار شوند.

بی میلی جنسی در زنان

عدم تمایل جنسی یا عدم علاقه به رابطه جنسی مانع از میل جنسی می شود. سردمزاجی زنان دلایل زیادی می تواند داشته باشد از جمله:تغییرات هورمونی ، شرایط و معالجات خاص پزشکی ، افسردگی ، بارداری ، استرس ، خستگی ، تأثیرات شیوه زندگی مانند استرس شغلی یا مراقبت از کودک و حتی بی حوصلگی. اگر فکر می کنید عوارض دارویی در عدم تمایل شما نقش دارد ، با پزشک خود صحبت کنید. برقراری رابطه جنسی در مکان های جدید ، در زمان های مختلف روز یا تلاش برای موقعیت های مختلف جنسی ممکن است باعث ترغیب مجدد گردد.

عدم توانایی در برانگیخته شدن

تحریک نشدن کافی واژن در زنان ممکن است باعث عدم توانایی تحریک جسمی در طی فعالیت جنسی شود. مشکلات جریان خون به واژن و کلیتوریس نیز ممکن است بر برانگیختگی تأثیر بگذارد. روان کننده ها ممکن است به زنان کمک کنند تا راحت تر برانگیخته شوند. اگر یک زن یائسه باشد ، ممکن است کرم استروژن نیز کمک کند.

مشکلات ارگاسم در زنان (آنورگاسمی)

عدم وجود اوج جنسی (ارگاسم) آنورگاسمی نامیده می شود. عوامل زیادی می توانند در بروز آنورگاسمی نقش داشته باشند از جمله: بی میلی جنسی ، بی تجربگی یا عدم آگاهی. علل روانشناختی در آنورگاسمی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

گناه ، اضطراب ، یا آسیب جنسی و سوء استفاده در گذشته

تحریک ناکافی ، داروها یا بیماری های مزمن نیز می توانند منجر به عدم ارگاسم شوند.

رابطه جنسی دردناک

از دیگر مشکلات جنسی زنان مقاربت دردناک می باشد که می تواند نتیجه تعدادی از شرایط مانند اندومتریوز ، توده لگن ، کیست تخمدان ، واژینیسم ، عدم تحریک کافی ، خشکی واژن ، وجود بافت اسکار از عمل جراحی یا بیماری مقاربتی باشد. اسپاسم دردناک و غیر ارادی عضلات اطراف ورودی واژن وضعیتی به نام واژینیسموس است که ممکن است در خانمهایی که ترس از دخول دارند رخ دهد و برای آنها بسیار دردناک باشد. فوبیای جنسی یا تجربیات آسیب زای قبلی نیز می تواند تأثیرگذار باشد. dyspareunia  درد در حین مقاربت یا فعالیت جنسی دیگر است که شامل دخول یا تلاش برای دخول است. درد ممکن است سطحی یا عمیق باشد.

چگونگی تشخیص و درمان مشکلات جنسی زنان

با درمان کردن مشکلات اساسی جسمی یا روانی ، بسیاری از انواع مشکلات جنسی قابل درمان است. معمولاً این پروسه شامل همکاری بین بیمار ، روانشناس و سکستراپیست است. با انجام دادن تمرین ها توسط خود فرد و همسر روند درمان سریع تر انجام می شود.

آموزش بیماران در غلبه بر اضطراب و عملکرد جنسی بسیار مهم است. آگاهی از رفتارهای جنسی ممکن است اضطراب را کاهش دهد. آگاهی از آناتومی طبیعی ، عملکرد جنسی ، تغییراتی که در دوران پیری رخ می دهد و تغییراتی که در دوران بارداری و یائسگی رخ می دهد ، می تواند ترس زنان را کاهش دهد.

تقویت میل جنسی در زنان

برای کمک به زنان در رفع برخی از اختلالات جنسی ممکن است تقویت تحریکات جنسی لازم باشد. استمناء ، تغییر روال جنسی یا استفاده از فیلم ها یا کتاب های مزتبط با آموزش مسائل جنسی ممکن است کمک کند. با بدن خود و آنچه در شما احساس خوبی دارد آشنا شوید. به شریک زندگی خود بگویید. موقعیت های مختلف جنسی را امتحان کنید ، در ساعات مختلف روز و در مکان های جدید رابطه جنسی برقرار کنید. رابطه جنسی را برنامه ریزی کرده و برای آن وقت و انرژی بذارید تا احساس عجله و خستگی نکنید.

به حداقل رساندن درد

اگر مشکلات جنسی زنان به دلیل درد باشد ، بعضی اوقات تغییر موقعیت های جنسی ممکن است به حداقل رساندن یا از بین بردن درد کمک کند. روان کننده های واژن ممکن است درد ناشی از اصطکاک را تسکین دهند و استراحت قبل از مقاربت (حمام گرم ، مراقبه) ممکن است درد را کاهش دهد. جلوگیری از فشار زیاد ممکن است کمک کند. پزشک ممکن است توصیه کند که زن قبل از مقاربت ، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مصرف کند تا درد را به حداقل برساند.

چگونه هورمون ها بر عملکرد جنسی تأثیر می گذارند؟

هورمون ها نقش زیادی در عملکرد جنسی زنان دارند. با افزایش سن ، هورمون استروژن کاهش می یابد ، که می تواند به برانگیختگی کم و کاهش احساس دستگاه تناسلی منجر شود. سطح پایین هورمون تستوسترون در زنان نیز ممکن است در کاهش برانگیختگی جنسی ، و عدم ارگاسم نقش داشته باشد.

آیا مشکلات جنسی زنان قابل درمان است؟

پیش آگهی درمان مشکلات جنسی زنان بستگی به این دارد که آیا علت اصلی قابل درمان است یا خیر. اگر اختلال عملکرد جنسی به یک وضعیت جسمی قابل درمان باشد ، نتیجه اغلب مثبت است. هنگامی که اختلال عملکرد به دلایل روانی است ، اغلب با کمک  مشاوره ، آموزش و بهبود ارتباط بین زوجین قابل درمان است. اگر ترکیبی از عوامل به اختلال عملکرد جنسی زنان منجر شده ، برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید به همه آنها رسیدگی شود.

مشکلات جنسی آقایان

مشکلات جنسی آقایان موضوع بسیار مهمی است. اگر مرد در رابطه جنسی نتواند همسر خود را ارضا آسیبهای روحی فراوانی خواهد دید. به همین دلیل بهتر است آقایان شناخت کاملی نسبت به این اختلالات داشته باشند و برای حل آنها اقدام کنند.

مشکلات جنسی آقایان به چند دسته تقسیم می‌شوند که به شرح زیر است:

    • اختلال نعوظ
    • کاهش میل جنسی
    • انزال زودرس
    • درد در هنگام انزال

روغن شتر مرغ نوشاد ۶۰ میلی لیتر

بالش طبی مدل موج شیاردار

اسپکلوم واژینال یکبارمصرف

تخت ریکاوری سه شکن مدل تنظیم ارتفاع

محصولات پشنهادی فروشگاه وینکل

اختلال نعوظ در مردان چیست؟

در حین رابطه جنسی شدت جریان خون در اندام جنسی آقایان افزایش پیدا می‌کند و همین امر سبب سفتی آلت تناسلی می‌شود. اما گاهی این امر به خوبی رخ نمی‌دهد و آلت تناسلی نمی‌تواند حالت سفتی خود را حفظ کند.

کارشناسان بر این عقیده هستند که مشکلات قلبی و عروقی یکی از دلایل عمده اختلال نعوظ به شمار می‌روند. مطالعات نشان می‎دهند تقریبا دو سوم مردانی که دچار حمله قلبی می‌شوند در چندین سال گذشته به اختلال نعوظ دچار شده بودند.

یکی دیگر از دلایل این امر اضافه وزن است. به طور کلی چاقی و اضافه وزن بر کیفیت رابطه جنسی اثر منفی می‌گذارد. به همین دلیل کارشناسان سلامتی همیشه در مورد کاهش وزن هشدار می‌دهند.

اختلال نعوظ یکی از مشکلات جنسی آقایان است که در چندین سال اخیر بسیار شایع شده است. یکی از دلایل عمده آن می‌تواند پیروی از سبک زندگی ناسالم باشد.

درمان نعوظ

درمان نعوظ چیست؟ اگر ED دارید ، ممکن است فکر کنید که درمان تستوسترون به شما کمک می کند. تستوسترون یک هورمون جنسی مردانه است. بعد از سن 50 سالگی، سطح تستوسترون در مردان به آرامی پایین می رود و شیوع ED بیشتر می شود. فقط در صورتیکه علائم و نشانه‌های دیگری از تستوسترون پایین داشته باشید، باید دو بار در مورد درمان فکر کنید.

داروی درمان ناتوانی جنسی

مرحله اول درمان ناتوانی جنسی استفاده از داروهای خوراکی می‌باشد.

3 داروی خوراکی که به طور رایج در ایران و سایر کشورها تجویز می‌شود، شامل:سیلدنافیل سیترات (ویاگرا)، تادالافیل سیترات (CIALIS) و وردنافیل می‌باشند.

تقریبا عوارض هر سه دارو یکسان می‌باشد. عوارض شامل :

  • سردرد
  • احتقان بینی
  • اختلال گوارشی
  • اختلال دید (دید آبی رنگ)
  • درد زانو.

درد عارضه مربوط داروی تادالافیل می‌باشد که گاهی بسیار شدید و غیر قابل تحمل می‌باشد. یک ساعت قبل از عمل جنسی یکی از داروها باید میل شود. 30 تا 60 دقیقه بعد نعوظ و ارکشن به وجود می‌آید

. این داروها 50 تا 60 درصد پاسخ دارویی دیده شده. 12 درصد بیماران ممکن است به علت عدم تاثیر دارو در درازمدت (معمولا 2 سال) درمان با دارو را قطع می‌کنند.

مطالعات کلینیکی نشان داده که 2/1 درصد از بیماران پس از 3 سال دارو را قطع می‌کنند و 1 تا 3 درصد به علت عوارض جانبی بوده. نوع درمان اختلال نعوظ را با توجه به عوارض جانبی، پاسخ دارو و بررسی خود بیمار باید انتخاب کرد.

 در موارد ذیل استفاده از داروهای نامبرده مجار نمی‌باشد

  • بیمارانی که سکته قلبی یا مغزی (Stroke) در 6 ماه گذشته داشته‌اند یا از آریتمی و از بی‌نظمی پرخطر رنج می‌برند.
  • درد آنژین صدری هنگام عمل جنسی
  • نارسایی احتقانی قلب (class 2)
  • در افراد مبتلا به فشارخون در حال استراحت
  • فشار خون بالا

در بعضی بیماران ممکن است داروهای خوراکی موثر قرار نگیرد، پس از یک دوره زمانی اثر دارو قطع شود.

درمان ناتوانی جنسی با آمپول

گام بعدی درمان مشکلات نعوظ، استفاده از آمپول‌های پروستاگلندین، پاپاورین و رژنتین می‌باشد. در امریکا این سه آمپول در یک آمپول واحد به نام Trimix وجود دارد ولی در ایران گاهی هر کدام از این آمپول ها در داروخانه‌های تک نسخه‌ای وجود دارد.

درمان خانگی ناتوانی جنسی

اگر مبتلا به اختلال نعوظ هستید، پیش از آنکه به دنبال داروهای شیمیایی برای درمان بروید ابتدا مسیرهای زیر را امتحان کنید.

یکی از مهم ترین علل ضعف در شق نگه داشتن آلت مربوط به ضعیف شدن عضلات کف لگن است، شما می توانید با تمرینات کگل به راحتی قوای از دست رفته این ناحیه را باز گردانید.

تمرینات کگل مردان

برای تقویت عضله کف لگن، ابتدا باید این عضله را پیدا کنید. ممکن است چند بار نیاز به امتحان کردن داشته باشید تا این عضله را پیدا کنید.

این عضله از مقعد شروع شده و تا پشت بیضه ها کشیده می شود.

راه اول :

  • سعی کنید هنگامی که ایستاده اید، ادرار خود را قطع و وصل کنید. عضله ای که این کار را انجام می دهد، عضله کف لگن شماست.

راه دوم :

  • فکر کنید در حال ادرار کردن هستید و کسی میخواهد به دستشویی وارد شود و باید جریان ادرار متوقف کنید. این کار را چند بار امتحان کنید تا عضله را پیدا کنید.
  •  

طریقه اجرای تمرینات کگل برای تقویت نعوظ

پس از اینکه عضله کف لگن را پیدا کردید، باید آن را تمرین دهید :

  • عضله را سفت کنید و به مدت 5 تا 6 ثانیه نگه دارید.
  • عضله را رها کنید تا ریلکس شود.
  • در هر نوبت 10 تا 20 بار این کار را انجام دهید.
  • 3 تا 4 بار در روز نوبت های تمرینی را تکرار کنید.
  • سه ماه این تمرینات را روزانه انجام دهید.
  •  

درمان های خوراکی ناتوانی جنسی

بسیاری از ما می پرسند که برای بهبود نعوظ و جلوگیری از شل شدن آلت چه بخوریم. حقیقت این است که رژیم غذایی طولانی مدت، اثر مهمی در توانایی نعوظ فرد دارد. چربی خون بالا موجب ناتوانی در سفت کردن آلت و نگه داشتن آن می شود، پس درمان چربی خون می تواند نقش مهمی در بر طرف کردن این بیماری داشته باشد.

مواد غذایی دیگری که به بهبود نعوظ مردان کمک می کنند :

  • گیاه جنسینگ
  • انبه
  • گوشت کوسه
  • فلفل فرمز تند

برای درمان نعوظ به چه پزشکی مراجعه کنیم ؟

برای درمان عدم نعوظ،درمان سستی نعوظ و مشکلات ازین قبیل، اورولوژیست بهترین گزینه می باشد. اورولوژیست یا همان متخصص کلیه و مجاری ادراری و ناباروری و ناتوانی جنسی مردان زیرا اگر مشکل از میزان تستوسترون فرد باشد این مشکل با دارو و یا تزریق توسط اورولوژیست قابل حل می باشد.

کاهش میل جنسی یکی از مشکلات جنسی آقایان است که بر کیفیت رابطه اثر می‌گذارد!

در گذشته هر گاه صحبت از کاهش میل جنسی می‌شد بیشتر توجهات به طرف زنان برمی‌گشت. اما بهتر است بدانید این اختلال در میان مردان نیز بسیار رایج است.

یکی از دلایل عمده کاهش میل جنسی در آقایان کاهش ترشح هورمون تستوسترون در بدن است. استرس، مشکلات خانوادگی و کمبود خواب سه دلیل عمده تغییر ترشح این هورمون در بدن به شمار می‌ر وند.

اگر میل جنسی در شما کاهش یافته است باید آن را جدی بگیرید. کاهش ترشح هورمون تستوسترون تنها باعث کاهش میل جنسی نمی‌شود، بلکه خطر ابتلا به پوکی استخوان ، دیابت نوع 2 و در موراد حاد خطر مرگ زودرس را افزایش می‌دهد.

درمان‌های زیر با توجه به علت بی‌میلی جنسی انجام می‌شود:

  • سالم‌تر کردن سبک زندگی: بهبود رژیم غذایی، ورزش منظم، خواب کافی، کاهش مصرف مشروبات الکلی و کاهش استرس
  • تغییر داروهای مصرفی: داروهای کاهش دهنده میل جنسی با نظر متخصص تعویض می‌شود.
  • درمان جایگزنی تستوسترون
  • مشاوره

در صورتی که کاهش میل جنسی منشأ روحی داشته باشد، مشاوره توصیه می‌شود. کم شدن شهوت گاهی بیانگر تمایل مرد برای برقراری رابطه‌ای نزدیکتر به همسرش است، رابطه‌ای که جنسی نیست اما زن و شوهر را به هم نزدیک‌تر می‌کند. چنانچه زوجین به اتفاق یا جداگانه با مشاور درباره این مشکلات صحبت کنند، مسلماً روابط‌شان بهبود خواهد یافت. اگر مشکل افسردگی باشد، داروی ضدافسردگی تجویز می‌شود؛ هر چند بعضی از این داروها میل جنسی را کاهش می‌دهند. اما داروهایی مانند سیالیس، لویترا و ویاگرا که تبلیغ می‌شوند، چقدر سودمند هستند؟ واقعیت این است که این داروها میل جنسی را افزایش نمی‌دهند و مزیت آنها این است که مرد را به نعوظ می‌رسانند و نعوظ را حفظ می‌کنند.

دیگر توصیه‌های مفید برای افزایش میل جنسی

  • ورزش کنید: تحرک بسیار مهم است و حس آزادی و شادابی را در فرد القاء می‌کند. ورزش مورد علاقه خود را انتخاب کنید و با همسرتان یا به تنهایی پیاده‌روی کنید. تناسب اندام و رضایت از بدن اعتماد به نفس را در برقراری رابطه جنسی نیز افزایش می‌دهد.
  • واقع‌بین باشید: اگر این را قبول کنید که الزاماً هر رابطه جنسی نباید بدون نقص باشد، دیگر هنگام نزدیکی اضطراب نخواهید داشت. اگر به مشکلات احتمالی بخندید، همسرتان دفعه بعد رغبت بیشتری خواهد داشت و می‌تواند بدون احساس اضطراب و گناه از رابطه لذت ببرد.
  • از تصورات خود کمک بگیرید: امروزه مشاوران ازدواج سفر هر از گاه در دنیای تخیلات را توصیه می‌کند. اگر می‌خواهید همسرتان را در لذت خود شریک کنید، هر دو با هم به کشف دنیای تخیلی نقش بسته در فیلم‌ها و کتاب‌ها بروید و مساوات را بین فانتزی‌های زنانه و مردانه رعایت کنید. پس از به اشتراک گذاشتن رویاهای خود از همسرتان بخواهید تا تخیلات خود را با شما در میان بگذارد. اگر همسرتان هیچ تخیلی ندارد، دست از تلاش نکشید؛ از او بخواهید فقط یکی از رویاهای خود را که همواره در آرزوی برآورده شدن آن به دست مرد زندگی‌اش بوده است، نام ببرد.
  • تدارک ببینید: این که بخواهید نزدیکی را بدون هیچ برنامه‌ریزی در لحظه پیش ببرید و صرفاً به احساس و حرارت خود اکتفا کنید، اشتباه است. اهمیت جزییات را دست‌کم نگیرید و با آنها به زندگی خود روح بدهید، به همسرتان هدایای کوچک بدهید، موسیقی مورد علاقه دوران تحصیل خود را پخش کنید، موبایل‌ها را خاموش کنید و پرستار بچه استخدام کنید تا بتوانید با خیال راحت به تماشای یک فیلم طولانی بنشینید.
  • بر کل بدن تمرکز کنید: امیال جنسی برای مردان معمولاً به طور متناسب بر اندام تناسلی متمرکز نیست. توجه کردن به دیگر ناحیه‌های تحریک‌پذیر فشار و اضطراب از حسن عملکرد را کاهش می‌دهد و رابطه را لذت‌بخش‌تر می‌کند. زمانی‌که بحث رضایت جنسی مطرح است، کوتاه‌ترین فاصله بین دو نقطه برانگیختگی تا ارگاسم لزوماً یک خط صاف روی اندام تناسلی نیست. توجه خود را به کل بدن معطوف کنید تا هم خود و هم همسرتان از رابطه لذت ببرید. به خاطر داشته باشید که عجله‌ای نیست، مهم لذت بردن است نه به ارگاسم رسیدن. معاشقه را با شوخی و نوازش طولانی‌تر کنید تا خاطره خوشایندی از نزدیکی در ذهن‌تان شکل بگیرد.
  • درباره خواسته‌های خود صحبت کنید: گفتگو حتی در مواقع مساعد نیز دشوار است، این دشواری در صورت اجتناب از نزدیکی و متشنج بودن روابط دوچندان می‌شود بنابراین اگر گفتگو برایتان دشوار است، یکی از صدها کتاب جنسی را بردارید و فصلی از آن را باز کنید. راحت در یک گوشه دنج دراز بکشید و کتاب را با هم ورق بزنید. با نگاه کردن به عکس‌هایش بخندید و شوخی کنید تا همسرتان متوجه شود که شما تا چه حد مشتاق بهبود روابط هستید.
  • به متخصص مراجعه کنید: مشاوران روابط زناشویی و جنسی نقش مهمی در درمان کاهش میل جنسی دارند، بنابراین به شرمساری خود غلبه کنید و از ایشان راهنمایی بخواهید. از پزشک معالج خود بخواهید تا احتمال ابتلا به بیماری‌های موثر بر میل جنسی را بررسی کند. اگر داروهایی مانند داوری ضدافسردگی مصرف می‌کنید که کاهش میل جنسی یکی از عوارض جانبی آنها است، از پزشک بخواهید آنها را جایگزین کند.

انزال زودرس کیفیت رابطه جنسی را تحت تاثیر قرار می‌دهد!

انزال زودرس یکی از مشکلات جنسی آقایان است که اثر بسیار منفی بر کیفیت رابطه جنسی دارد. در این اختلال مرد بسیار سریع ارضا می‌شود اما شریک او هنوز به هیچگونه لذتی دست نیافته است.

یکی از دلایل عمده این اختلال پرکاری غده تیروئید است. همچنین یکی دیگر از دلایل آن مشکلات روانی است. به همین دلیل کسانی که از این اختلال رنج می‌برند باید ابتدا ریشه این بیماری را پیدا کنند.

زود انزالی در مردان و روشهای درمان زودانزالی

درد در هنگام انزال یکی از مشکلات جنسی آقایان است!

درد در هنگام انزال سبب می‌شود بسیاری از مردان نسبت به برقراری رابطه جنسی دلسرد شوند. دلیل اصلی این مشکل اسپاسم عضله آلت تناسلی و یا التهاب پروستات است و می‌تواند زنگ خطری برای ابتلا به بیماریهای پروستات باشد.

به همین دلیل افرادی که از این اختلال رنج می‌برند باید هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنند و نسبت به درمان این اختلال اقدام کنند. زیرا اگر به این مشکل رسیدگی نشود احتمال ابتلا به سرطان بالا می‌رود.

1.انزال دردناک بر اثر پروستاتیت  Prostatitis

پروستاتیت prostatitis به التهاب یا عفونت غده پروستات گفته می شود. پروستاتیت رایج ترین مشکل اورولوژی*  در بین مردان زیر 50 سال است.

پروستاتیت باعث ادرار دردناک یا تکرر ادرار می شود، بنابراین این امکان وجود دارد که پروستاتیت به جای عفونت مجاری ادرار اشتباه گرفته شود. دیگر علائم پروستاتیت عبارتند از درد ناحیه پایین شکم و مشکل در رسیدن به نعوظ.

عوامل تشدید کننده پروستاتیت عبارتند از:

دیابت

سیستم ایمنی ضعیف شده

پروستات بزرگ شده خوش خیم

رابطه مقعدی

استفاده از کاتتر ادراری یا سوند ادراری* urinary catheter

*کاتتر ادراری یا سوند ادراری  urinary catheter :لوله باریک، توخالی و انعطاف‌پذیری است که برای جمع‌آوری ادرار، درون مثانه قرار داده می‌شود. به پروسه گذاشتن این لوله در علم پزشکی کاتتراسیون یا سونداژ می‌گویند.

* اورولوژی  urology :علمی است که از بیماری و اختلالات و درمان سیستم ادراری در مردان و زنان و نیز اختلالات تناسلی و ناتوانی جنسی و ناباروری در مردان بحث می کند.

2. انزال دردناک بر اثر جراحی

برخی از انواع جراحی ها ممکن است باعث بروز عوارض جانبی، از جمله انزال دردناک، شود. یکی از این جراحی ها پروستاتکتومی رادیکال* radical prostatectomy می باشد، در این جراحی تمام پروستات و یا بخش هایی از بافت های مجاور آن برداشته می شوند. این جراحی برای درمان سرطان پروستات استفاده می شود. خطرات این جراحی عبارتند از: اختلال نعوظ، درد آلت تناسلی و درد بیضه. جراحی مربوط به درمان فتق hernia نیز باعث انزال دردناک می شود.

برخی عوارض جانبی مربوط به جراحی موقت هستند و به آرامی بهبود پیدا می کنند. پزشک ویژگی های شرایط شما را ارزیابی می کند تا روش های درمانی را بررسی کند. روش های درمانی در این شرایط عبارتند از مصرف داروها یا جراحی بیشتر.

3.انزال دردناک بر اثر کیست ها و سنگ ها

احتمال بروز کیست ها و سنگ ها در مجرای انزالی وجود دارد. این کیست ها یا سنگ ها می توانند باعث انسداد انزال، ناباروری و انزال دردناک می شوند.

انسداد در فرایندی به نام تراشیدن پروستات از راه مجاری انزال transurethral resection of the ejaculatory ducts در این روش قسمتی از بافت پروستات با جراحی برداشته می شود برطرف می شود.

4.انزال دردناک بر اثر مرف داروهای ضد افسردگی

داروهای ضدافسردگی باعث اختلال در عملکرد جنسی و از جمله درد در هنگام انزال می شوند.داروهایی که بیشترین عوارض جانبی  را بر روی مسائل جنسی دارند عبارتند از:

•    مهار کننده های بازجذب انتخابی سروتونین selective serotonin reuptake inhibitors یا SSRI

•    مهار کننده های بازجدب سروتونین و نوراپی نفرین

•    داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای و تتراسایکلین ها

•    مهار کننده های مونوآمین اکسیداز

در این شرایط مصرف داروها را بدون مشورت با پزشک متوقف نکنید. انجام این کار ممکن است افسردگی را بدتر سازد.

با پزشک مشورت کنید تا یک داروی جایگزین مناسب پیدا کنید. یافتن داروی مناسب با میزان مصرف درست ممکن است کمی نیاز به زمان داشته باشد.

*مهارکننده‌های بازجذب سروتونین با نام مخفف اس‌اس‌آرآی‌ها (SSRIs)دسته‌ای از داروهای ضد افسردگی هستند که برای درمان افسردگی و برخی از انواع اختلالات اضطرابی و اختلالات شخصیتی کاربرد دارند.

آیا دیدن فیلمهای پورنوگرافی بر کیفیت رابطه جنسی اثر می‌گذارد؟

این سوال یکی از سوالات رایجی است که بسیاری از زوجین می‌پرسند. متاسفانه این باور غلط وجود دارد که مشکلات جنسی آقایان با تماشای فیلمهای پورنوگرافی حل می‌شود.

باید بدانید که تماشای این فیلمها کار بسیار اشتباهی است. زیرا دیدن این فیلمها آستانه تحریک جنسی فرد را بالا می‌برد و دیگر فرد با محرکهای معمولی تحریک نمی‌شود و همین امر کیفیت رابطه جنسی را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد.

همچنین با توجه به اینکه در اینگونه فیلمها برخی حالات غیرمعمول دیده می‌شود ممکن است زوجین تصمیم بگیرند که آن حرکات را در رابطه جنسی خود داشته باشند و همین امر به سلامتی آنها آسیب وارد می‌کند.

چرا معده ورم می کند – چرا دچار ورم و نفخ شکم می‌شویم؟

خواص تایید شده عرق کیالک برای سلامت بدن – خواص عرق کیالک یا زالزالک

۱۱ علت اصلی رشد و افزایش موهای زائد در زنان و مردان – علل رشد و افزایش موهای زائد

تأثیر اضطراب در قدرت باروری – چگونگی تأثیر اضطراب در باروری

ترکیبات شگفت انگیز کرم های ضد پیری –

کاربرد بیوفیدبک در درمان اختلالات روانی و سلامت جسمی – بیوفیدبک چیست؟

درد زانوها بعد از زایمان – دلایل درد زانو

  • دکتر وینکل
  • ۰
  • ۰

ژله ای شدن اسپرم یا مایع منی یکی از مشکلات جنسی مردان است که نگرانی‌های بسیاری برای زوجین به وجود آورده و تحت تاثیر عوامل مختلفی اتفاق می‌افتد. در اکثر موارد می‌توان غلیظ شدن مایع منی یا ژله ای شدن اسپرم را با خوردن آب درمان کرد. غلظت مایع منی در صورتی که حالت سیالی آن از بین نرفته باشد، در باروری تاثیری نداشته و حتی قدرت بیشتری نیز دارد. اما نکات مهمی وجود دارند که در صورت همراهی آن‌ها با غلظت بالای مایع منی یا ژله ای بودن اسپرم، لازم است که هرچه سریع تر به پزشک مراجعه نمائید.

مشخصات مایع منی و روش آزمایش

مایع منی علاوه بر اسپرم از 65 درصد مایع کیسه منی، 30 تا 35 درصد از پروستات، و 5 درصد از رگ‌ها تشکیل شده است. مایع منی حاوی اسید سیتریک، اسید آمینه‌های آزاد، فروکتوز، آنزیم‌ها، فسفوریل کولین، پروتاگلاندین، پتاسیم و روی می‌باشد. میزان مایع منی تولید شده از چند قطره تا 6 میلی لیتر متغیر است. برای انجام تحقیقات پزشکی، از افراد خواسته می‌شود که خودارضایی کرده و یا اگر گرفتن نمونه بدون رابطه جنسی امکان پذیر نبود، آنوقت از کاندوم‌های غیر واکنشی استفاده می‌شود تا مشکلاتی همچون ژله ای شدن اسپرم مورد بررسی قرار گیرد.

ژله ای شدن اسپرم | مایع منی طبیعی چگونه است؟

_ظاهر: این مایع معمولاً مایعی سفید تیره (سفید و خاکستری مایل به زرد) است که باید بعد از 30 دقیقه رقیق تر و شفاف تر شود.

بو: بوی کلر مانند این مایع کاملاً طبیعی است (بویی مانند کلرین یا سفید کننده).

مزه: بعلت فروکتوز موجود در آن کمی شیرین است. مزه این مایع در افراد مختلف، متفاوت است.

ژله ای شدن اسپرم یا غلظت مایع منی چه دلایلی دارد؟

1. کم آبی بدن

مهم ترین علت ژله ای شدن اسپرم، کمبود آب بدن است. چرا که منی عمدتا از آب تشکیل شده است. آشامیدن آب کافی در طول روز به تنظیم سطح pH بدن شما کمک می‌کند. بدن به طور معمول یک سطح pH از 7.4 را حفظ می‌کند. هنگام کم شدن میزان آب بدن، سطح pH می‌تواند نامنظم شود. پس کم آبی بدن می‌تواند منی را سفت کرده و بسیاری از اندام‌های دیگر بدن را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

2. ژله ای شدن اسپرم | عدم تعادل هورمونی  

منی حاوی هورمون‌های بسیاری است که وظیفه حفاظت از اسپرم را به عهده دارند. این هورمون‌ها شامل مقدار زیادی از آندروژن (مثل تستوسترون) و دیگر هورمون‌های استروئیدی هستند که قصد حفاظت از اسپرم را دارند؛ چرا که در محیط اسیدی واژن حرکت می‌کنند. عواملی همچون سن، رژیم غذایی و سطح فعالیت جسمانی بذ سطوح هورمونی شما تاثیر می‌گذارند. عدم تعادل هورمونی می‌تواند باعث غلیظ شدن منی و ژله ای شدن اسپرم شود.

3. عفونت از دلایل ژله ای شدن اسپرم

ممکن است باکتری‌های عفونی باعث چسبندگی اسپرم‌ها و سفت شدن و منی شود. همچنین حضور باکتری‌های عفونی در دستگاه تناسلی می‌تواند موجب حملۀ گلبو‌های سفید خون به اسپرم شده و بر غلظت منی تاثیر بگذارد. عفونت‌های دستگاه گوارش (به ویژه عفونت‌های باکتریایی) نیز ممکن است منی را سفت کند. در نتیجه افزایش تعداد گلبول های سفید خون به این منطقه، تولید اسپرم در بدن کاهش می‌یابد. همچنین می‌تواند باعث کاهش غلظت اسپرم در منی شده و در شکل آن تغییراتی ایجاد کند.

رابطه ژله ای شدن اسپرم با نازایی

منی سفت معمولا ناشی از غلظت بالای اسپرم است و غلظت بالای اسپرم اغلب نشان دهندۀ توانایی بارداری بیشتر است. چون احتمال خارج شدن منی سفت از واژن کمتر است، شانس باروری افزایش می‌یابد.

چطور غلظت مایع منی را کاهش دهیم؟

1.از مایعات بیشتر استفاده کنید
2.بدون تجویز پزشک از داروها استفاده نکنید. برخی از داروها بر غلیظ شدن مایع منی اثر می‌گذارند.
3.عفونت مایع منی باعث افزایش غلظت آن می‌شود؛ بنابراین درمان عفونت، به رفع مشکل کمک می‌کند. (به گفته متخصصان، یکی از علل مهم افزایش غلظت مایع منی عفونت پروستات یا پروستاتیت است)
4.به تغذیه خود توجه کنید؛ برخی از مواد خوراکی (مثل قهوه، الکل و سودا) باعث افزایش حجم ادرار و کاهش آب بدن می‌شوند. 
5.مصرف برخی مواد همچون ویتامین E، گای فنزین (Guaifenesin) و استیل سیستئین نیز باعث کاهش غلظت مایع منی و ژله ای شدن اسپرم می‌شوند.

مایع منی غیر طبیعی

انزال با حجم کم: ممکن است کاهش مایع منی یا فقدان مایع منی از کیسه منی  به دلیل انسداد باشد.

مایع منـی رقیق: رقیق بودن مایع مـنی معمولاً نشانه انزال برگشت دهنده است؛ یعنی انزالی که به مثانه برمی‌گردد. این خطرناک نیست اما رقیق شدن غیرطبیعی مایع منی می‌تواند به دلیل اختلالات پروستات باشد.

مایع منـی غلیظ: چسبناکی مایع منی می‌تواند به دلایل مختلف متفاوتی باشد. تداوم مایـع منی غیظ، توانایی حرکت اسپرم را محدود کرده و این مسئله درمواقعی که شما و همسرتان قصد بچه دار شدن داشته باشید، اهمیت پیدا می‌کند.

مایـع منـی قرمز یا گاهاً قهوه ای: اگر در مایع منـی شما لکه‌های قرمز یا قهوه‌ای دیده می‌شود، ممکن است به خاطر خون باشد. گاهی اوقات یک رگ خونی کوچک موقع انزال می‌ترکد. طی یک تا دو روز مایع منـی به حالت اولیه خود برمی‌گردد، پس نیازی به نگرانی نیست. اما اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید. وجود خون در مایـع منی می‌تواند نشان دهنده مشکلاتی همچون عفونت، زخم و یا سرطان باشد.

مایـع منی سبز یا زرد رنگ: مایع منی طبیعی رنگ زرد بسیار کمرنگ یا کرم تقریبا سفید دارد. اما اگر مایع مـنی به رنگ زرد یا سبز شد، نشانه عفونت ناشی از بیماری‌های جنسی مثل سوزاک است؛ پس حتماً به پزشک مراجعه کنید.

بوی بد مایع منی: بوی بد مایع منـی همیشه نشانه عفونت است. در چنین مواردی حتماً به پزشک مراجعه کنید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورتی که علاوه بر ژله ای شدن اسپرم علائمی همچون خستگی، درد و ناراحتی داشتید، حتما به متخصص مراجعه کنید. عفونت تنها با درمان مناسب آنتی بیوتیک درمان می شوند، پس به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر شما در حال تجربه علائم غیر معمول علاوه بر منی سفت و غلیظ هستید، به خصوص اگر تب بیش از 101 درجه فارنهایت دارید (38.3 درجه سانتی گراد)، سریعا به پزشک مراجعه نمایید.

بروز کژکاری و اختلالات جنسی نیز ممکن است همراه با ژله ای شدن اسپرم‌ ها ایجاد شود. در این شرایط نیز پیش از استفاده از هر نوع دارو و یا ابزاری برای بر طرف کردن مسائل جنسی‌تان با سکس تراپیست صحبت کنید.

انزال چگونه بافت منی را تحت تاثیر قرار می دهد؟

انزال فوری بافت آلت تناسلی را تغییر می دهد ؛ اغلب به صورت سفت و گرم شروع می شود، اما بعد از اینکه چند دقیقه در معرض هوا قرار می گیرد، شل و خنک می شود.انزال مکرر می تواند حجم منی و مقدار اسپرم را کاهش دهد و هر دو عامل می توانند بر غلظت منی شما تاثیر بگذارند. 

آیا بافت منی و ژله ای شدن اسپرم بر باروری تاثیر می گذارد؟ 

منی سفت معمولا ناشی از غلظت بالای اسپرم است و غلظت بالای اسپرم اغلب نشان می دهد که احتمال بارداری بیشتری دارد. برای منی سفت احتمال کمتری وجود دارد که از واژن خارج شود. این کار شانس باروری را افزایش می دهد.

چه زمانی منی و اسپرم سالم در نظر گرفته می شود؟

منی سالم به طور معمول دارای ویژگی های زیر است: 

  • رنگ سفید و خاکستری مایل به زرد
  • بوی ملایم قلیایی (مانند کلرین یا سفید کننده)
  • ویسکوزیته لزج و ژله ای که بعد از 30 دقیقه آبکی می شود
  • کمی مزه شیرین دارد

به خاطر داشته باشید که آنچه سالم تلقی می شود، می تواند از فرد به فرد دیگر متفاوت باشد.

 برای رفع مشکل ژله ای بودن اسپرم چه کنیم؟

  • مصرف مایعات زیاد
  • توجه به داروهایی که مصرف می شوند. مصرف برخی از داروها موجب افزایش غلظت مایع منی می شوند
  • عفونت مایع منی باعث افزایش غلظت آن می شود بنابراین درمان مناسب عفونت کمک در رفع مشکل می کند. به گفته متخصصان یکی از علل مهم افزایش غلظت مایع منی عفونت پروستات یا پروستاتیت است
  • برخی از مواد مدر باعث افزایش حجم ادرار و کاهش آب بدن می شوند، مثل قهوه، الکل و سودا.مردانی که دارای غلظت بالای مایع منی هستند باید به این نکته توجه کنند
  • مصرف برخی مواد نیز باعث کاهش غلظت مایع منی می شوند، مثل ویتامین E ، گای فنزین (Guaifenesin) و استیل سیستئین 
  • دکتر وینکل